Rotoava en zijn parelkwekerijen, Fakarava, Tuamotus, Frans Polynesië

Vrijdag 26 mei 2023 tot en met zaterdag 3 juni 2023

Positie Rotoava: 16°03.472 Z /145°37.300 W
De Tuamotus zijn bekend om de parelkwekerijen. In deze atollengroep worden grijs-zwarte parels gekweekt. Sinds de 50-er jaren worden er in de wereld geen "wilde" pareloesters meer verzameld om parels te oogsten. De kans op een natuurlijke parel te vinden is maar 1 op 100 en hierdoor is dit erg veel werk en moeten veel oesters sterven voor één parel. En daardoor ook duur.

De Japanners hebben een kweek-techniek ontwikkeld door een klein kunstpareltje in de levende pareloester te plaatsen. De oester wordt daarna in de kwekerij in het atol teruggeplaatst en na 2 jaar is dit kunstpareltje twee keer zo groot geworden en heeft het een dikke, natuurlijke laag parelmoer van de oester gekregen en is dit "hybride"-pareltje niet van een "echte", 100% natuurlijke, parel te onderscheiden. Vervolgens wordt deze parel uit de oester "geopereerd" en wordt in deze, nog levende, oester een grotere kunstparel geplaatst waarmee de oester in 2 jaar een nóg grotere parel maakt. Totaal kan een pareloester 3 keer een parel maken.

Daarna wordt de oester niet bedankt voor zijn diensten en in de vrije natuur teruggeplaatst om van zijn welverdiende oude dag te genieten. Nee helaas, na 6 jaar trouwe dienst worden deze trouwe oesters door de plaatselijke bevolking als delicatesse levend opgegeten....

Op de linkerschelp liggen de kunstparels, rechts een combinatie van parels en kunstparels.

Zij heeft meegedaan met de "loterij". 

Je koopt een schelp en je weet vooraf niet wat er in zit. Zij was heel blij met haar parel.

De parel van Dagmar (Kobel).

Ook hier ontmoeten we weer een paar "oude" bekenden. Claudette en Robert van de "Profasea" hebben we voor het laatst gezien in de San Blas in Panama. We kennen elkaar heel goed omdat we samen met hun en de "Steadfast" in de Coronatijd in quarantaine waren op een onbewoond eiland in de San Blas. Het is een bijzonder leuk weerzien na 3 jaar. We ontmoeten daarnaast na 2 jaar ook weer Mathias en Pauline van zeiljacht "Companium". Ook hun kennen we nog van onze Linton/San Blas-tijd.

Een Braziliaanse boot, die we nog kennen van San Andres een jaar geleden, "Luthier" met Dorival en Katarina komen ook hier in de baai voor anker. Heel apart om samen met zoveel bekende boten hier in de uithoek van de wereld voor anker te liggen!

Bijzonder is vervolgens onze ontmoeting met Sander Droog met zijn vader Rob. Deze Groningers zijn onderweg met de "Bue Beryl" van de Markiezen naar de Society eilanden, Tahiti, om een nieuwe mast op de boot te plaatsen. Sander heeft samen met zijn vriendin Yvette in mei 2022 halverwege de oversteek van de Pacific de mast verloren. Ze moesten toen met een noodmast, gemaakt van de spinnakerboom en wat reserve-zeilen, verder varen en zijn 3 weken later in de Markiezen aangekomen. Dit avontuur heeft destijds in Nederland de landelijke pers gehaald.

Op Hiva Oa (Markiezen) hebben ze een oude en te kleine mast als nood-tuigage op de boot geplaatst. Deze hebben ze van een gestrande boot op het eiland Ua Hookah gehaald. Sander is nu met zijn vader onderweg om de boot in Tahiti te repareren. Yvette komt in Tahiti aan boord als de nieuwe mast, geleverd vanuit Nederland, geplaatst is.

Het dorpje Rotoava heeft gelukkig een baguette-bakker en er is ook een restaurantje. Verder is dit dorp niet erg bijzonder.

Dit zijn de meerboeien van de parelkwekerij. 

Bij iedere storm komen er meerboeien los en die komen dan op het strand terecht. 

Het is een hobby van de inwoners van de eilanden om deze te sparen en te gebruiken als decoratie.

We zien hier erg veel elektrische fietsen, speciaal model.

De lampen en de slingers zijn gemaakt van duizenden schelpen.

Fakarava: onderweg van Hirifa naar Rotoava, Tuamotus, Frans Polynesië

Donderdag 25 mei 2023

Positie Rotoava: 16°03.472 Z /145°37.300 W
De atollen van de Tuamotus zijn heel apart en mooi maar ook wel een beetje saai. Na een goede week bij Adrien en Nico krijgen we het weer op onze heupen en gaan we ankerop voor een tocht van 25 nm naar het grootste dorp van Fakarava, Rotoava.

De tocht is maar nét bezeild. Door de parasailor houden we net genoeg snelheid om de tocht zeilend af te leggen. Onderweg worden we gepasseerd door de catamaran "VA" die met een halfwinder zeilt. We nemen contact op met de "VA" via de marifoon en vertellen hun dat we mooie foto's van hun boot gemaakt hebben. Zij bevestigen dat zij ook de Rafiki zullen fotograferen en even later horen en zien we tot onze verrassing een drone rond de Rafiki vliegen. De schipper van de "VA" maakt ook een mooi filmpje vanuit de lucht van de Rafiki met de parasailor. Wanneer we een paar dagen later het beeldmateriaal ruilen, blijkt dat de video wondermooi geworden is. Daarom is deze ook aan dit blog toegevoegd.

Rafiki onder zeil, naast ons het zeiljacht Animal Crackers.

Deze super mooie video is opgenomen met de drone (tijdens het varen) door het zeiljacht VA.

Fakarava Hirifa, Tuamotus, Frans Polynesië

Zaterdag 13 mei 2023 tot en met woensdag 24 mei 2023

Positie Hirifa: 16°27.063 Z /145°22.022 W
De volgende ankerplek is ook weer bijzonder. 8 Jaar geleden hebben wij in Curaçao de fransman Adrien ontmoet. Andrien was een zeer goede kite-surfer en hij heeft onze vriend Frits Dubois lesgegeven in deze mooie sport. Acht jaar later ontmoeten wij elkaar weer.
In de zuidoost hoek van het atol Fakarava heeft Adrien een kiteschool en hij geeft hier samen met zijn Amerikaanse vrouw kite-les. Samen hebben ze een kind van 1 jaar.

Rechts, in de hoek van het eiland, ligt de kitesurfschool van Adrien.

Mooi uitzicht over het rif.

Verder komen we hier de fransman Nico tegen, waarmee we een paar weken geleden bij de Markiezen gevist hebben. Wanneer Nico op een namiddag "op jacht" gaat voor vis, vraagt hij ons of we ook trek in een visje hebben en we zeggen volmondig ja. En 2 uur later krijgen we een mooie Jack overhandigd en in ruil hiervoor bakt Marlene een vers brood voor Nico, iedereen blij.

Nico brengt ons nog een mooi visje.

En na een regenbui komt deze mooie regenboog tevoorschijn.

Fakarava Zuidpas; haaien, haaien en nog eens haaien, Tuamotus, Frans Polynesië

Donderdag 11 mei 2023 tot en met vrijdag 12 mei 2023

Positie Fakarava Zuidpas: 16°30.385 Z /145°27.498 W
De zuid-passage van Fakarava is de belangrijkste toeristische attraktie van de Tuamotus. Het snorkelen en duiken is hier zo speciaal, dat bij deze doorvaart een paar duikscholen gevestigd zijn en dagelijks worden toeristen vanuit de resorts in dit atol naar deze duikspot toegebracht. Er liggen hier een stuk of 8 zeilboten voor anker of aan een meerboei.

Snorkelen met de haaien.
Mijn moeder zei vroeger vaak tegen mij: "Doot es veurzichtig aan want angers geise nog es noa de haaje". En daar had ze gelijk in. Wij doen namelijk niet altijd voorzichtig en daarom gaan we hier bij de ingang van het atol dan ook een aantal keren naar de haaien.

De haaien op deze unieke plek zijn uiterst luie en vadsige rif-haaien, of beter nog, black-tip-rifhaaien, die te lui zijn om actief op kleine visjes te jagen. Zij liggen namelijk bij de ingang van dit atol met honderden(!!) soortgenoten te wachten totdat, door de getijde-stroom, de aasvisjes vanzelf voorbijdrijven of zwemmen. Zoals bij een lopend buffet waarbij in dit geval het buffet zelf loopt, of beter nog zwemt. Bij de overgang van eb naar vloed liggen ze aan de binnenkant van het atol, het water stroomt dan naar binnen, en bij vloed naar eb liggen ze dus aan de buitenkant.

Vowassen rif-haaien zijn een kleine 3 meter lang en het zijn officieel mensen-haaien, dus zwemmers moeten op hun hoede zijn, vooral als deze familieleden van "Jaws" honger hebben. In deze doorgang van het atol zijn de haaien echter goed doorvoed want ze hebben geen interesse in mensenvlees. Zeilers en ook toeristen komen hier speciaal naar toe om deze haaienmassa met snorkelen of met duikflessen te observeren. En wij natuurlijk ook! Samen met Adrian en Dagmar gaan we bij de ingang snorkelen. Het koraal en de vissen zijn werkelijk schitterend en de haaien maken deze snorkeltoer erg bijzonder. De haaien zwemmen quasi nonchalant voorbij en als je een haai wil benaderen voor een foto of een video dan willen ze blijkbaar niet dat hun luie gedrag op de gevoelige plaat vastgelegd wordt: ze zwemmen weg. Na een poosje ben je aan deze schuchtere en bange haaien gewend en ben je zelf ook niet meer bang: we staan gelukkig niet op het menu van het zelf-lopende zee-buffet!

Er wordt geschat dat alleen al hier bij de ingang van het atol van Fakarava ongeveer 700 haaien bivakkeren!

Een volwassen black-tip haai, 2,5 mtr lang.

Een school jonge snappers "verstopt" zich achter de palen van een steiger.

Een film waarbij we samen met de haaien snorkelen.

Vissen hebben prachtige kleuren.

Na een drietal dagen aan de moorring maken we ons op voor een onrustige nacht. Er is behoorlijk wat wind voorspeld, ook weer uitlopers van orkaanachtige depressies ten zuiden van ons. De voorspelde wind, maximale windstoten tot 30 knopen, werd echter deze nacht ruim overtroffen: we kregen in deze nacht tot 45 knopen (80 km/hr (!)) wind over ons heen. Behoorlijk spannend, gelukkig geen schade maar we hebben wel de hele nacht wacht gehouden.

Fakarava Zuidpas vanuit de lucht, Tuamotus, Frans Polynesië

Zondag 7 mei 2023 tot en met woensdag 10 mei 2023

Positie Fakarava Zuidpas: 16°30.385 Z /145°27.498 W
We verlaten 's morgens de ankerplek in Makemo en passeren de doorgang van het atol met een flinke stroming mee. We krijgen een vaart van 11 knopen over de grond, en dat is best eng. Net buiten het atol (het einde van de doorgang) is het ruw met staande golven tot wel 2 meter en we zijn blij als we weer in rustig vaarwater komen. De tocht van 120 nm naar Fakarava verloopt (te) rustig en we hebben nét genoeg wind om de tocht bezeilbaar te maken. De invaart van het atol van Fakarava is gelukkig een eitje, mooi kalm water met nauwelijks stroming. Net na de middag pikken we een moorring op net naast de doorgang van het atol. Tegen de avond oraniseren we voor de Kobelcrew een ankerwijntje op de Rafiki. We serveren hiervoor zelfgebrouwen Mangowijn en Citroenwijn. Vooral de coctail Citroenwijn met witte rum valt met name bij de heren (te) goed in de smaak. De volgende dag maken we met de drone een paar luchtopnames van deze plek.

Rafiki aan de moorring.

Uitzicht Noord-oost. De gebouwen is een duikhotel. 

Je ziet hoeveel koraalkoppen er liggen, dus we zijn blij dat we aan een moorring liggen, 

zodat onze ketting niet rondom deze koraalkoppen draait.

In de verte zie je de ingang van het atol Fakarava.

Koraalkoppen die net onder water liggen.

Rafiki links onder, daarna Kobel (Dagmar en Adrian).

Makemo, Tuamotus, Frans Polynesië

Donderdag 27 april 2023 tot en met Zaterdag 6 mei 2023

Positie Makemo: 16°37.664 Z /143°34.282 W
De zeiltocht van Raroia naar het atol Makemo is maar 80 nm, maar toch kiezen we ervoor om dit 's nachts te doen. Door de heftige stromingen op de doorgangen van de atollen zijn we gebonden aan de tijdstippen van de overgangen van het tij én we willen per se met goed zicht naar binnen varen. Na een mooie zeiltocht varen we rond 09:00 uur 's morgens het atol van Makemo binnen met nagenoeg geen stroming en gaan we voor anker bij het dorp dat aan de ingang van dit atol grenst. We weten wat ankertonnetjes te scoren en we ankeren in het vervolg met de ketting zwevend boven de koraalbonkies.

Het dorp Makemo is een pittoresk plekje met een paar winkeltjes en zelfs een bakker, dus...... BAGUETTES! Heerlijk, elke morgen weer een verse baguette! Het is hier redelijk druk op de ankerplek, er liggen ongeveer 10 zeilboten voor anker. Ook hier komen zelden "gewone" toeristen.

De kerk en de vuurtoren zijn de twee gezichtsbepalende gebouwen van het dorp.

Wanneer we het dorp verkennen, vallen ons een aantal zaken op.

- De taal is anders dan de taal op de Markiezen. "Hallo" is niet "kao-ah" zoals op de Markiezen maar in het Tuamotus is dit "ioarana". Weer even oefenen dus.
- De inwoners van de Tuamotus fietsen graag, de eilanden zijn vlak, maar niet op tweewielers maar op driewielers!!?

De meeste mensen fietsen op een driewieler. Ook zien we veel elektrische fietsen. 

En we zien ook hier weer veel mensen met overgewicht.

- Vers fruit en groenten zijn een zeldzaamheid. Al het fruit en groenten worden bevroren of in blik verkocht.
- Een aantal bewoners heeft zijn nabestaande(n) in zijn eigen tuin, of zelfs op zijn terras begraven.

- Dit eilandje is erg klein maar toch heeft bijna ieder huis een auto, een stoere, dikke SUV. Maar...... er is maar één weg van 6 km....

We zien een paar plantages van kokosnoten voor de productie van gedroogd kokosvlees, Kopra genaamd. Ook is er op dit atol wat bedrijvigheid met parelkwekerijen, maar verder is hier niets op deze mini-eilandjes wat een bron van inkomsten kan zijn. Veel mensen leven hier, net als op de Markiezen, van bijdrages van de Franse staat.

Naast de Kobel zijn er op de ankerplek ook nog twee andere Duitse boten: Limelight met Anette en Michael en de Anixi met Nora en Hacko. We organiseren een "Duitse" borrel, dit keer op de pier van het dorp. Dit bevalt iedereen zo goed dat we dit een paar dagen later nog eens dunnetjes overdoen bij de vuurtoren van Makemo. Ook gaan we met dit gezelschap eten in het enige restaurant in dit kleine dorpje.

Overigens is het weer deze week van slag. Ten zuiden van Frans Polynesie is een enorme depressie ontstaan met orkaanachtige winden. Uitlopers van dit stormachtige weer zorgen hier op de Tuamotus voor bewolking, flinke wind en regelmatig wat fikse regen. Gelukkig blijft het wel warm, 27°C, maar we liggen erg onrustig voor anker. Hoge golven slaan aan de oostkant over het rif en zorgen voor een enorme uitstroom op de atoldoorgang. De doorvaart wordt zelfs een paar dagen verboden.

We lopen iedere dag naar de in- en uitvaart van het atol. De stroming is zeer sterk. 

Je ziet dat het middelste deel, het diepe deel, een andere golfslag heeft. Dit komt door de sterke stroming naar buiten. Het vrachtschip gaat als eerste weer door de pas. Dit gaat gepaard met een enorme snelheid, het vrachtschip heeft namelijk stroom mee.

Wanneer er een geschikt weergaatje ontstaat, besluiten we om ons anker uit de grond te trekken en verder te zeilen naar een groot atol, Fakarava. Ook deze keer zeilen we weer tijdens de nacht om op het goede tijdstip bij de atol-doorgang aan te komen.

Droneopnamen van onze ankerplek, Raroia, Tuamotus, Frans Polynesië

Maandag 24 april 2023 tot en met Woensdag 26 april 2023

Positie Raroia, Kontiki: 16°03.940 Z /142°21.761 W
Het eilandje waar we voor anker gaan heeft de naam Kontiki. Deze naam komt van de wereldberoemde Noorse bioloog en etnograaf Thor Heyerdahl die op dit eilandje aankwam met zijn zeilend vlot/boot met de naam Kon-Tiki. Deze tocht van 5.000 nm (8.000 km) van Peru naar de Tuamotus ondernam Thor Heyerdahl in 1947 om te bewijzen dat er contacten waren tussen de Polynesiërs en de Zuid-Amerikaanse volkeren in de precolumbiaanse tijd. Er is op dit eilandje een gedenksteen aan hem gewijd.

We liggen hier met een 4-tal zeilboten: wij, de Kobel-crew, Australiërs en Zwitsers. Ter lering en vermaak nemen wij het initiatief voor een gezellige strandborrel op dit prachtige eiland. Verder wordt onze drone uit de mottenballen gehaald en maken we een aantal mooie luchtopnames van dit atol.

Raroia vanuit de lucht.

Op de luchtfoto's zie je precies waar het koraal ligt. 

Als je aan komt varen is dit moeilijker te zien.

Onderweg naar het eiland.

Het strand is verlaten.

We proberen tot open zee te lopen, maar dat is hier niet mogelijk.

Deze "aal" zwemt rond in een kleine waterpoel (eb), met vloed heeft hij weer alle ruimte en kan hij naar open zee. Hij schrok zich en verstopte zich onder deze steen. Helaas kwam hij niet meer tevoorschijn.

En ook deze heremietkreeft trekt zich terug in zijn schelp. 

We waren dus toch niet alleen op dit eiland.

Na een aantal dagen gaan we ankerop voor een ander atol te verkennen, het atol Makemo. Tijdens het ophalen van het anker komt de ankerketting een paar keer behoorlijk vast te zitten onder koraalblokken op de bodem. Dit is een fenomeen dat met name hier op de Tuamotus voorkomt. Er zijn zoveel grillige koraalblokken op de bodem dat er een reële kans is dat de ketting vast gaat zitten rond een grillige koraalblok, zeker als de wind gaat draaien. Om dit te voorkomen en om levend koraal te beschermen, ankeren zeilers in de Tuamotus uitsluitend met drijvers die de ketting van het anker tot aan de boot boven de bodem laten zweven/drijven. Dit gaan we de volgende keer uitproberen.