Hakahetau; Op naar de Duitse Manfred, de chocoman van het eiland, Ua Pou, Frans Polynesië

Zaterdag 8 april 2023

Positie hakahetau: 09°21.389 Z /140°06.364 W
Wanneer na een paar dagen de wind wat afgenomen is, varen we terug naar de baai van Hakahetau. We gaan voor anker en besluiten voor het eerst in onze 11,5 jaar zeilen een nieuwe anker-manoeuvre uit. We zetten een hek-anker uit. Een hek-anker is een anker op de achterkant van de boot, het hek. Hiermee kunnen we dan de boot in een andere hoek zetten dan de normale positie en deze is normaliter met de neus direct in de wind. We willen de Rafiki namelijk niet met de neus in de wind hebben maar met de neus haaks op de golven. We leggen in het verlengde van de golfslag een lange lijn met ons aluminium Danfoss anker uit en spannen deze met de schootlier. Gelukkig heeft dit het gewenste effect, we rollen niet meer op de golven en liggen veel rustiger.

Op dit eiland leeft een plaatselijke beroemdheid, de Duitser Manfred. Hij heeft zich 30 jaar geleden hier gevestigd en heeft zich toegelegd op het telen van cacao en het fabriceren van chocolade. Natuurlijk willen we deze markante Duitser ontmoeten en we willen ook nog wat chocolade van hem proeven. We gaan samen met de Kobeltjes op pad naar het huis van Manfred, 3 km bergopwaarts. Manfred heeft een mooi huisje met een prachtige fruittuin en hij heeft heerlijke verhalen over zijn belevenissen hier in de Markiezen. 

Marlène krijgt een speciaal chocolaatje. Erg lekker.

Manfred en zijn vrouw wonen hier boven op de berg erg ver van de bewoonde wereld. 

Ze hebben eigen energie, water en voedsel. Ze leven compleet zelfvoorzienend, prachtig.

Onderweg hebben we vaak uitzicht op de pieken van het eiland.

Rond huizen is het vaak groen. 

Hebben de mensen de huizen gebouwd waar de grond vruchtbaar

 is en voldoende regenwater voorbij stroomt

OF

Voorzien de mensen de planten in hun omgeving met water????

Rafiki, Giebateau (NL) en Kobel (DE) in de baai van Ua Pou.

Nadat we nog wat chocolade gebunkerd hebben, gaan we op pad naar de volgende bezienswaardigheid: de waterval. Deze waterval ligt op een zijpad, halverwege de terugweg van Manfred naar het dorp. Niet alleen is het paadje pittoresk, maar de waterval is vervolgens één uit een boekje. Het is dit keer een échte waterval, met veel water maar ook de waterpoel en de ligging in de jungle is weer "buitenaards". Adrian en ik gaan nog even zwemmen en Marlène en ik besluiten om hier zeker nog eens terug te gaan.

Mooie waterval met een heerlijk poeletje ervoor.

's Avonds gaan we naar een heus Frans restaurant in het dorp, wat geleid wordt door Pierrot. Naast het lekkere eten, hebben ze hier ook redelijk internet. Dit is voor ons erg belangrijk, aangezien we al weer een paar dagen geen kontakt hadden met de buitenwereld. Weer even de email ophalen en het nieuws binnenhalen is dan erg fijn.

Baie de Vaiehu, Ua Pou, Frans Polynesië

Donderdag 6 april 2023 tot en met vrijdag 7 april 2023

Positie Baie de Vaiehu: 09°23.176 Z /140°07.714 W
Na een korte nacht slaap besluiten we om een baai verder te gaan ankeren om wat meer beschutting op te zoeken zodat de boot stabieler achter anker ligt. We gaan voor anker in Baie de Vaiehu. Deze baai is weliswaar onbewoond en we kunnen door de rotsige kust niet aan land, maar toch erg mooi. Er is een kolonie Fregatvogels op de rotswand, het uitzicht is betoverend én het snorkelen is mooi door de grote scholen gekleurde visjes die hier aan de kust rondzwemmen.

Deze rots is de thuisbasis voor vele fregatvogels. 

Het is een komen en gaan van deze mooie dieren.

's Avonds genieten we van een mooie zonsondergang.

Loud maakt in deze heerlijk rustige baai samen met Adrian het onderwaterschip van de Rafiki en de Kobel goed schoon. Dit is een voorbereiding voor de volgende etappe in Frans Polynesie. We willen over een paar dagen van de Markiezen naar de Tuamotus archipel zeilen, een rak van 425 nm (750 km).

Hakahetau, Ua Pou, Frans Polynesië

Woensdag 5 april 2023

Positie hakahetau: 09°21.411 Z /140°06.305 W
Het hoofdeiland met de meeste inwoners in de Markiezen is Nuku Hiva. Hiva Oa is de tweede en het derde grote eiland is Ua Pou. Dit eiland maakt bij het naderen over zee al een grote indruk door de steile rotspieken die in het midden uit het eiland opsteken. We ankeren in de ankerbaai van Hakahetau en we merken al meteen dat het, net als op zoveel ankerplekken in de Markiezen, heel rollig is door inkomende golven.

Ons uitzicht vanaf de ankerplaats.

Uitzicht onderweg bij binnenvaren van de baai.

Taiohae; wandeling naar uiterste rotspunt bij ingang, Nuku Hiva, Frans Polynesië

Zondag 2 april 2023 tot en met dinsdag 4 april 2023

Positie Taiohae: 08°54.984 Z /140°06.060 W
In de grote baai van Taiohae, we zijn hier van Daniels Bay weer naar teruggevaren, maken we tot twee keer toe een wandeling naar de uiterste rotspunt bij de ingang van de baai. Tijdens de eerste wandeling (13 maart 2023) naar dit mooi uitzichtpunt was het nog behoorlijk dor, doordat het al lang niet meer geregend had. De laatste weken heeft het regelmatig 's nachts even geregend, zodat in no-time de hele ankerbaai groen kleurt. 

13 maart 2023: uitzicht op de baai waar we voor anker liggen. 

Alles is nog dor, met name de bomen aan de rechterzijde.

4 april 2023: uitzicht op de baai waar we voor anker liggen. 

Alles wordt groen, met name de bomen aan de rechterzijde.

Wandeling was vermoeiend. 

Door de dorre bomen, was het wandelpad geheel in de volle zon.

Na een korte stop kan er weer gefotografeerd worden.

De tweede keer (4 april 2023) maken we de mooie wandeling samen met Paul en Caroline van SY Giebateau.

Alles wordt mooi groen.

We maken deze wandeling samen met Paul en Caroline van SY Giebateau.

Waterval Daniels Bay, Nuku Hiva, Frans Polynesië

Donderdag 30 maart 2023 tot en met zaterdag 1 april 2023

Positie Daniels Bay: 08°56.656 Z /140°09.860 W
Daniels Bay ligt op een kleine 5 nm van Taiohae en ook deze baai gaat de Rafiki en de Kobel bezoeken. Deze baai is samen met onze "aankomstbaai" Fatu Hiva zeker een van de mooiste ankerbaaien die we ooit bezocht hebben. De steile berg- en rotsformaties in combinatie met de tropische begroeiing en pittoreske stranden maken een paradijselijke indruk. Een echt kippenvel-moment op het moment dat we deze baai invaren. Maar daarmee is de koek nog niet op. We gaan samen met de Kobeltjes op pad naar de beroemde waterval hier in de baai. De wandeling is er ook eentje om bij de hoogtepunten van de Rafiki opgenomen te worden. Een prachtige natuur en nog veel oude ruïnes van bouwsels uit de tijd vóór de Franse kolonisatie. In de tijd vóór de kolonisatie van Frankrijk, dus voor 1850 woonden er circa 30.000 Polynesiërs in dit dal! Maar met name door de enorme sterfte van de Polynesiërs aan de door de Europeanen geïmporteerde ziektes zoals pokken en mazelen zijn er nu nog maar 50 inwoners van over. Dit lage aantal heeft ook een moderne achtergrond. Je kunt dit dal niet via de weg bereiken en dus ligt dit dal erg geïsoleerd en is het voor permanente bewoning niet populair.

Aan de ene kant de baai, aan de andere kant een klein riviertje (op de foto is het eb), 

en op de achtergrond de enorme bergen.

Bij één van de weinige huizen die er staan, worden kokosnoten gedroogd.

Mooie uitzicht onderweg.

Aan het einde van het pad naar de waterval lopen we door een prachtige bergkloof waarvan de aanblik zo uit een van de de scenes van "Avatar" zou kunnen zijn: adembenemend mooi, we zijn aangekomen op Pandorra! Het pad eindigt bij de waterpoel aan de voet van de waterval (die we dan nog niet kunnen zien).

En dan loop je plotseling tussen allemaal hoge bergen. 

En je blijft maar naar boven kijken en fotograferen.

De foto's zijn al mooi, maar in het echt is het onwerkelijk mooi.

We maken met z'n allen een frisse duik in de poel, en na wat klauterwerk in deze poel, zwemmen we door een schitterende grotachtige kloof naar de voet van de waterval. Nou ja waterval, het is echt niet meer dan een naar beneden klaterende waterlekkage. Maar toch kan dit de pret geheel niet drukken. Een super wandeling in een fantastische setting!!!!!!

En dan zwemmen we met aan alle kanten hoge rotspartijen.

Daniels Bay is als ankerplek en wandeling naar de waterval misschien wel het mooiste wat we tijdens de hele reis van 11 jaar gezien hebben!

De ingang van deze baai, gezien vanaf het strand.

Vanuit de Rafiki een foto richting waterval.

Geschiedenis van Frans Polynesië

Vrijdag 24 maart 2023 tot en met woensdag 29 maart 2023

Positie Taiohae: 08°54.984 Z /140°06.060 W
Een beknopte historie van de bevolking van de Markiezen.
De inwoners van de Markiezen zijn Polynesiërs die deze eilandengroep +/- 1000 jaar geleden met zeilende kano's vanuit het westen ontdekt en bevolkt hebben. De Markiezenaren zijn dus ook verwant met de inwoners van Nieuw-Zeeland, Hawaï, de Paaseilanden en alle kleine eilandjes tussen hier en Fiji.

De Markiezen, een eilandengroep van 15 eilandjes was zo vruchtbaar en de zee overvol met vis dat de bevolking snel groeide. 800 Jaar later, in begin 1800, bestond de bevolking van de Markiezen maar liefst uit 80.000 – 100.000 inwoners.

Maar vriendelijk en vredelievend was deze cultuur echter niet: er waren veelvuldig zeer bloederige conflicten tussen de naburige eilanden en tussen stammen op hetzelfde eiland. Kannibalisme kwam voor omdat de mensen geloofden dat als je iets van een ander opat, met name een gedode vijand, jezelf de goede eigenschappen van de gegeten persoon overneemt.

De Franse regering wilde in het midden van de 19de eeuw de Markiezen als kolonie inlijven en dwong de bewoners zich te bekeren naar het Christendom. De oude godsdienst en de bijbehorende rituelen werden verboden. De bevolking van de Markiezen mocht zich bijvoorbeeld niet meer tatoeëren en de belangrijkste symbolen van het oude geloof, de zogenaamde Tiki's, werden vernietigd. Aan het einde van van de 19de eeuw was er geen kannibalisme meer en nagenoeg de hele bevolking was bekeerd.

In deze periode werd de bevolking van de Markiezen vreselijk geraakt door de overgebrachte ziektes vanuit Europa. De inwoners van de Markiezen waren zeer gevoelig voor ziektes zoals griep, pokken en mazelen, waar ze totaal geen weerstand tegen hadden en heel vatbaar voor waren. Een overgroot gedeelte van de bevolking van deze eilandengroep is in die relatief korte periode aan een van deze ziektes gestorven. In 1925 waren nog maar 2500 oorspronkelijke inwoners van de Markiezen in leven: meer dan 95% van de bevolking is dus aan een van deze uit Europa overgebrachte ziektes gestorven!

Vanaf 1925 is de bevolking van de Markiezen weer langzaam gegroeid tot de 10.000 die er nu wonen. Op het hoofdeiland Nuku Hiva waar we nu zijn, wonen 3500 personen.

In het oerwoud ontdekken we nog veel overgroeide resten van bouwsels van het grote aantal bewoners dat hier 150 jaar geleden leefde in het stenen tijdperk. Op sommige plaatsen in de Markiezen zijn onderdelen van deze nederzettingen gerestaureerd en krijgen we nog beter een indruk hoe het leven er toen hier uitzag.

Tiki, gespot tijdens onze rondreis met auto over het eiland Hiva Oa.

Een gerestaureerd dorp uit de tijd rond 1850, 

gespot tijdens onze rondreis over het eiland Hiva Oa.

Resten van dorpen uit de tijd van vóór de Franse kolonisatie, 

gespot tijdens de wandeling naar de waterval van Daniels Bay.

Een krijger van Nuku Hiva, getekend door een ontdekkingsreiziger in 1810.

Baie Hooumi, Nuku Hiva, Frans Polynesië: Dutch oven deel twee

Woensdag 22 maart 2023 tot en met donderdag 23 maart 2023

Positie Baie Hooumi: 08°53.533 Z /140°01.587 W
We gaan ankerop voor een paar mijl verder in de oostelijke baai voor anker te gaan bij onze vrienden van de Kobel. We hebben voor morgen een belangrijke missie in deze baai die overigens wederom prachtig is. De missie is een tweede keer koken in de Dutch Oven. Na de eerste ervaring met deze kookpot in San Andres, gaan we weer kokkerellen in deze speciale gietijzeren ketel. Ten eerste wordt op het strand een geschikte locatie gekozen en vervolgens hebben Loud en Adrian een hele dag werk voor het verzamelen van brandhout en vervolgens het houtvuur rond de Dutch Oven heet te houden, zodat de dames aan het eind van de middag lekker kunnen aanschuiven bij het overheerlijke een-pans vleesgerecht wat uit de kookketel tevoorschijn komt. Helaas geen foto's van deze culinaire specialiteit, wel een paar van de omgeving.

Uitzicht vanaf onze kookopstelling.

Kerkje van het dorp.

Kobel en Rafiki voor anker in de baai van Hooumi.