Donderdag 29 september: Povoa do Varzim

In verband met storm ver op de Atlantische Oceaan komen hoge golven aan hier op de kust. Er is weinig wind, zonnig en warm en de golven zijn erg hoog. De haveningang wordt zelfs tijdelijk gesloten omdat het te gevaarlijk is om in- en uit te varen. De reddingsdienst begeleiden vissersboten de haven in. We moeten de boot op een andere plek in de haven leggen omdat door de golven de boot te wild tegen de steiger botst. We wilden vandaag eigenlijk verder varen maar door de hoge zeeën wordt het een dagje strand. Aan het strand wordt natuurlijk veel gesurft.  ’s Avonds op de boulevard in Povoa nog een heerlijk hapje gegeten.

Woensdag 28 september: Povoa do Varzim

Vandaag kennis gemaakt met Arthur een Franse jongen van 22 jaar die op een wedstrijdjacht verblijft hier in de haven. De boot, waarop hij leeft, is gebouwd voor een zeilwedstrijd rond de wereld en is 10 m lang. Ik mocht in de boot kijken. Dit soort schepen is Spartaans ingericht en overal liggen zeilen en touwen (lijnen in het zeilersjargon). Deze boot vaart ongeveer 3 keer sneller dan de Rafiki. Arthur heeft problemen met een lekkende koelwaterpomp en hier heb ik hem mee geholpen. Op de boot zijn alle verbindingen niet gemaakt met metalen harpjes maar met dyneema vlechtwerk. Dit is simpel, licht, maakt geen schade én sterk. We hebben Arthur op de Rafiki uitgenodigd voor een avondje knoopvaardigheid. Een heel leuke avond.

Dinsdag 27 september: met de trein naar Porto

Vandaag zijn we met Marcel en Ieffie naar Porto gegaan. In Povoa ligt een aansluiting op het metronet van Porto. Een nieuwe spoorlijn, super de luxe. Deze is betaald door EU-geld. Dit geldt trouwens voor heel veel gebouwen, wegen en publieke zaken. Overal waar gebouwd wordt staat wel een EU-teken bij.
Marcel en Marlène proberen een kaartje te bemachtigen maar ook Portugal heeft een chipkaart. Het is dus bijna onmogelijk een kaartje te krijgen uit een automaat, de trein komt en zonder kaartje stappen we in. Marlène heeft moeite met “zwartrijden” en voelt zich duidelijk niet op haar gemak. Om haar gerust te stellen vertel ik haar dat deze trein door EU-steun gebouwd is, dus door Nederland, en dat deze trein eigenlijk van ons is. Als de conducteur komt zal ik aan de beste man duidelijk maken dat dit onze trein is en hem vragen om aan ons te betalen.
Porto is een grote stad, typisch Portugees. Veel gebouwen en wegen zijn van zwart/wit marmer iets dat we ook veel gezien hebben op de Azoren, 3 jaar geleden. Mooie barokke gebouwen, veel huizen zijn aan de buitenkant betegeld, ook typisch Portugees. Wat me ook opvalt is dat veel vrouwen hier overgewicht hebben, dit in tegenstelling tot Spanje. Tot mijn verbazing is hier ook de leggingmode van Dover vaak zichtbaar… Bij de rivier is het zicht op de stad zeer mooi. Indrukwekkend is ook de beroemde brug over de rivier, gebouwd door Gustav Eiffel, bekend van de dito toren en van dezelfde leeftijd, +/- 1900.

Porto is verder beroemd van de Portwijn. Port is wijn waarbij extra alcohol is toegevoegd om de wijn te conserveren en in vaten verder te laten rijpen. Grote portproducenten liggen hier aan de rivier, een bekende naam voor ons is “Sandeman”. Nog even naar een proeverij geweest en geconcludeerd dat dit mierzoete drankje niets voor me is.
Wie zich in Portugal in een universiteitsstad begeeft heeft het gevoel dat hier ook Zweinstein in de buurt ligt, je weet wel, het opleidingskasteel voor tovenaars waar ook Harry Potter deelgenoot van is/was. Niets is echter minder waar. De studenten in Portugal hebben nog altijd een officieel kostuum en dit lijkt sprekend op dit van de uit de fantasie van J.K. Rowling ontstane tovenaarsleerling. Ik heb dit aangekaard bij een van de studenten die dit kostuum droeg en hij verklaarde dat studenten deze uniformen bij officiële gelegenheden moeten dragen. Er is zelfs een universiteit in Portugal die ook hoeden voorschrijft waardoor het vergelijk compleet is. Bijgaand een foto van een paar studenten in dit typische uniform:

’s Avonds  weer marlijn op de menukaart.

Maandag 26 september Viana do Castello naar Povoa do Varzim, 20 NM

Tijdens de korte tocht toch een paar opmerkelijke zaken. We passeren een soort buis van een paar honderd meter in het water. Het blijkt dat dit de eerste elektriciteitsgenerator is die werkt op de golven. De golven buigen de buis, die een aantal scharnierpunten heeft. Door deze buiging worden dynamo’s aangedreven en energie opgewekt.
Ter hoogte van deze buis had ik plotseling beet! Zoals al vermeld ben ik nu aan het vissen voor het “betere werk” en met mijn kunstaas had ik beet. Ik haal de buit binnen, het is een vis van ongeveer 50 cm, een smalle lange bek en dan weet je het al: een marlijn!! De foto’s van deze beroemde “big game”-vis zijn bijgevoegd. Marlène heeft de vis meteen gefileerd.
Even later werden we ook nog een tijdje vergezeld door een tweetal dolfijnen. Een mooie tocht dus.

We liggen ook hier in de jachthaven. We wilden eerst ankeren maar de aangegeven ankerplek in de pilot was te ondiep. Er is ook veel golfslag in deze havenkom. Het blijkt dat dit gedeelte van de kust bekend staat voor de hoge golfslag, in het zeilersjargon zeggen we dan “hoge zeeën”. Als je “hoge golven” zegt dan wordt je niet meer serieus genomen in een gesprek met zeezeilers. “Een flinke zee” of “hoge zeeën” dus. Toch maar goed dat ze toevallig hier ook die golfslag-generator neergelegd hebben. ’s Avonds stond marlijnfilet op de menukaart, heerlijk!

P.S. (alleen voor Cel): Cel, ik weet ook wel dat dit geen Marlijn is maar een Geep. Maar laat ons eerlijk zijn, Geep dat klinkt niet en maakt geen indruk en de lezers van deze blog weten het verschil toch niet tussen een sardientje en een tonijn…ik hou het dus op een marlijn.

Zondag 25 september: Viana do Castello

In de haven ligt ook een Nederlandse boot. Marlène ziet de naam van het schip, de “So Rong”. In Nederland hebben we als voorbereiding op deze reis een tweetal “vertrekkerdagen” bijgewoond. Deze dagen worden georganiseerd door het maandblad “Zeilen” en hier kunnen mensen die langer als 12 maanden een zeiltocht maken kennismaken en ervaringen uitwisselen. Als we de lijst van de vertrekkers van dit jaar erbij nemen blijkt dat ook de schipper van de “So Rong”, Marcel, van de partij was.
Marlène gaat even een praatje maken en even later besluiten we om samen met Marcel en zijn hond Ieffie een hapje te gaan eten en ’s middags een bezoek te brengen aan een mooie kerk boven op een heuvel in deze stad. Het is een prachtige dag en een gezellig tochtje.

We besluiten om morgen verder te gaan, zuidelijker naar de plaats Povoa de Varzim.

Zaterdag 24 september: Baiona naar Viana do Castello, 30 NM

We zijn in het volgende land aangekomen: Portugal. Viana do Castello is een kleine havenstad aan een riviermonding. Bij het invaren van de haven wordt een voetgangersbrug over de haveningang geopend. Nadat we een plekje in de jachthaven gevonden hebben, zijn we de stad gaan verkennen. Op de rivier zijn de Portugese kampioenschappen roeien. Het weer is een beetje omgeslagen en soms valt een drup regen. Viana do Castello is een leuk en knus plaatsje en we besluiten om hier ’s avonds een hapje te gaan eten. Tijdens het eten ’s avonds regende het zelfs even vrij hard. Dit is de eerste keer tijdens onze tocht dat we echt regen hebben, een vreselijke domper dus.

Baiona 23/9-2011

Vrijdag 23 september

“Koop een boot en werk je dood” hoor je vaak zeggen. Het is moeilijk te begrijpen, maar er is altijd nog wat te doen aan boord, het spreekwoord klopt eigenlijk wel.
Vandaag het grootzeil afgetuigd en gerepareerd, de reeflijnen opnieuw bevestigd, de buiskap gerepareerd enz, enz, de hele dag aan het klussen.
We waren eigenlijk van plan om vandaag naar Porto te zeilen maar er was vanmorgen mist en de komende dagen wordt zuidenwind voorspeld, waardoor Porto niet te bezeilen is en we hebben geen zin om deze afstand te “motoren” of te wel “ploffen” in het zeilersjargon.