vrijdag 19 mei 2023

Hakahetau; wandeling naar andere kant van het eiland, Ua Pou, Frans Polynesië

Woensdag 12 april 2023 tot en met Vrijdag 14 april 2023

Positie hakahetau: 09°21.389 Z /140°06.364 W
Paul en Caroline Gieb is een Noord-Hollands zeilerskoppel dat, net als ons, al lang met hun zeilboot onderweg is. Paul is redelijk koud-bloedig. Hiermee bedoel ik dat zijn voorliefde uitgaat naar koudere bestemmingen. Zij hebben zuid Amerika bezeild en zelfs Antarctica. Toen wij hun twee weken geleden in Nuku Hiva ontmoetten, waren zij net aangekomen van een zeilreis vanuit Canada/Alaska waar zij 7 jaar (!) rondgezeild hebben. Zij zijn onderweg naar de zuidelijkste Frans Polynesische archipel, de Austral eilanden. Deze eilandengroep ligt zover zuidwaarts dat hier het klimaat ook koeler is.

Wanneer zij met hun boot de Giebateau voor anker gaan in "onze" baai, maken we meteen een afspraak om later op de middag samen wat te drinken op de Giebateau. Tijdens deze gezellige ontmoeting vertelt Paul over zijn tijd als top-surfer en dat hij samen met toppers als Robby Nash en Björn Dunkerbeck als Nederlandse vertegenwoordiging aan internationale windsurf-wedstrijden deelnam.

Wij vertellen hun onze plannen om morgen dwars over het eiland te wandelen naar het grootste dorp hier op het eiland. Zij willen graag mee en de volgende morgen gaan we met ons vieren vroeg op pad om de tocht, dwars over het eiland, naar Hakahau te lopen. Er is een smal wandelpad, maar dit is niet altijd even duidelijk. We verdwalen bijna, maar weten toch weer de juiste richting te vinden.

Halverwege hebben we uitzicht op de baai, waaraan het vliegveld is gelegen.

De pieken van het eiland hangen half in de bewolking.

En dan zijn we op het hoogste punt en denken we dat we aan de andere kant van de top naar Hakahau kunnen lopen. Maar helaas, aan de andere kant van de top is alles zeer steil en we kunnen daar niet omlaag. We zijn even radeloos en denken dat we terug moeten naar het begin.

Dan zien we plots aan de overkant op een bergtop 5 wandelaars zitten (Halverwege de linker berg). Komen deze van Hakahau of komen zij van de baai van het vliegveld. Zouden we ze tegen moeten komen???? Maar hoe komen we daar??? Wij moeten in ieder geval terug en na een kwartier zien we een andere afslag. Deze is uiteindelijk goed. De andere wandelaars komen we niet meer tegen.

De wandeling is heuvelachtig en op sommige plekken erg steil. Het pad, waarschijnlijk al eeuwen in gebruik, is meest rotsachtig en smal en leidt ons door een fenomenaal stukje natuur. Ook deze wandeling is weer onwaarschijnlijk mooi en interessant.

Dit is het paadje. 
Je kunt je voorstellen dat we soms moeten zoeken waar het pad verder gaat.

Het laatste deel van de wandeling wordt gekenmerkt door deze speciale bomen. 
Het ziet uit alsof deze bomen gestut zijn. 

En dan hebben we eindelijk zicht op Hakahau.

Na 4 uur hebben we de 10 km lange tocht volbracht en zoeken we een eettentje op bij het strand. We hebben hier internet en we brengen ons energie-niveau weer netjes op peil met een Cola, steak en frietjes.

Onze route van Hakahetau naar Hakahau.

In de vroege middag lopen we naar het einde van het dorp, vanwaar we liftend terug naar de ankerbaai gaan. Dit is ook de laatste activiteit die we in de Markiezen doen. We gaan namelijk ankerop naar een volgende bestemming, 750 km verderop. Dit is een groep atollen met de naam "de Tuamotus".

woensdag 17 mei 2023

Hakahetau; waterval verborgen in de jungle, Ua Pou, Frans Polynesië

Zondag 9 april 2023 tot en met dinsdag 11 april 2023

Positie hakahetau: 09°21.389 Z /140°06.364 W
We gaan nog een keer terug naar de prachtige waterval. Onderweg naar de waterval maken we een film met onze action-cam. Het filmpje laat je zien hoe deze fantastische waterval in de jungle "verstopt" is.


Met Pasen gaan Dagmar en Marlène naar de kerk. De kerk is niet vol, maar hoe kan dit ook in zo'n klein dorp met twee kerken. Nadat de pastoor (met veel moeite) een welkomstwoord aan de buitenlandse gasten in het engels richt, start de kerkdienst. We krijgen de tekst van de liederen, dus we mogen meezingen. Na de mis worden we verwacht op de Kobel. Nadat we de paaseieren gevonden hebben, genieten we daar van een heerlijk Paas-ontbijt.

In het dorp zijn 2 kerken. Wij hebben voor de mooiste gekozen.


Bijna alle vrouwen hebben een mooie bloem achter het oor.

De tekst van de liedjes.

Verder maken we nog een wandeling in de omgeving. We proberen bij een grot te komen, die we bij aankomst vanaf de boot gezien hebben. De grot hebben we niet gevonden, maar de wandeling was wederom mooi.


Er start net een wedstrijd kano varen.

Waar je ook loopt, de pieken zijn bijna altijd in zicht.

Ankerplaats van de Rafiki.

zondag 14 mei 2023

Hakahetau; Op naar de Duitse Manfred, de chocoman van het eiland, Ua Pou, Frans Polynesië

Zaterdag 8 april 2023

Positie hakahetau: 09°21.389 Z /140°06.364 W
Wanneer na een paar dagen de wind wat afgenomen is, varen we terug naar de baai van Hakahetau. We gaan voor anker en besluiten voor het eerst in onze 11,5 jaar zeilen een nieuwe anker-manoeuvre uit. We zetten een hek-anker uit. Een hek-anker is een anker op de achterkant van de boot, het hek. Hiermee kunnen we dan de boot in een andere hoek zetten dan de normale positie en deze is normaliter met de neus direct in de wind. We willen de Rafiki namelijk niet met de neus in de wind hebben maar met de neus haaks op de golven. We leggen in het verlengde van de golfslag een lange lijn met ons aluminium Danfoss anker uit en spannen deze met de schootlier. Gelukkig heeft dit het gewenste effect, we rollen niet meer op de golven en liggen veel rustiger.

Op dit eiland leeft een plaatselijke beroemdheid, de Duitser Manfred. Hij heeft zich 30 jaar geleden hier gevestigd en heeft zich toegelegd op het telen van cacao en het fabriceren van chocolade. Natuurlijk willen we deze markante Duitser ontmoeten en we willen ook nog wat chocolade van hem proeven. We gaan samen met de Kobeltjes op pad naar het huis van Manfred, 3 km bergopwaarts. Manfred heeft een mooi huisje met een prachtige fruittuin en hij heeft heerlijke verhalen over zijn belevenissen hier in de Markiezen. 

Marlène krijgt een speciaal chocolaatje. Erg lekker.

Manfred en zijn vrouw wonen hier boven op de berg erg ver van de bewoonde wereld. 
Ze hebben eigen energie, water en voedsel. Ze leven compleet zelfvoorzienend, prachtig.

Onderweg hebben we vaak uitzicht op de pieken van het eiland.

Rond huizen is het vaak groen. 
Hebben de mensen de huizen gebouwd waar de grond vruchtbaar
 is en voldoende regenwater voorbij stroomt
OF
Voorzien de mensen de planten in hun omgeving met water????

Rafiki, Giebateau (NL) en Kobel (DE) in de baai van Ua Pou.

Nadat we nog wat chocolade gebunkerd hebben, gaan we op pad naar de volgende bezienswaardigheid: de waterval. Deze waterval ligt op een zijpad, halverwege de terugweg van Manfred naar het dorp. Niet alleen is het paadje pittoresk, maar de waterval is vervolgens één uit een boekje. Het is dit keer een échte waterval, met veel water maar ook de waterpoel en de ligging in de jungle is weer "buitenaards". Adrian en ik gaan nog even zwemmen en Marlène en ik besluiten om hier zeker nog eens terug te gaan.


Mooie waterval met een heerlijk poeletje ervoor.

's Avonds gaan we naar een heus Frans restaurant in het dorp, wat geleid wordt door Pierrot. Naast het lekkere eten, hebben ze hier ook redelijk internet. Dit is voor ons erg belangrijk, aangezien we al weer een paar dagen geen kontakt hadden met de buitenwereld. Weer even de email ophalen en het nieuws binnenhalen is dan erg fijn.

zaterdag 13 mei 2023

Baie de Vaiehu, Ua Pou, Frans Polynesië

Donderdag 6 april 2023 tot en met vrijdag 7 april 2023

Positie Baie de Vaiehu: 09°23.176 Z /140°07.714 W
Na een korte nacht slaap besluiten we om een baai verder te gaan ankeren om wat meer beschutting op te zoeken zodat de boot stabieler achter anker ligt. We gaan voor anker in Baie de Vaiehu. Deze baai is weliswaar onbewoond en we kunnen door de rotsige kust niet aan land, maar toch erg mooi. Er is een kolonie Fregatvogels op de rotswand, het uitzicht is betoverend én het snorkelen is mooi door de grote scholen gekleurde visjes die hier aan de kust rondzwemmen.

Deze rots is de thuisbasis voor vele fregatvogels. 
Het is een komen en gaan van deze mooie dieren.

's Avonds genieten we van een mooie zonsondergang.

Loud maakt in deze heerlijk rustige baai samen met Adrian het onderwaterschip van de Rafiki en de Kobel goed schoon. Dit is een voorbereiding voor de volgende etappe in Frans Polynesie. We willen over een paar dagen van de Markiezen naar de Tuamotus archipel zeilen, een rak van 425 nm (750 km).

Hakahetau, Ua Pou, Frans Polynesië

Woensdag 5 april 2023

Positie hakahetau: 09°21.411 Z /140°06.305 W
Het hoofdeiland met de meeste inwoners in de Markiezen is Nuku Hiva. Hiva Oa is de tweede en het derde grote eiland is Ua Pou. Dit eiland maakt bij het naderen over zee al een grote indruk door de steile rotspieken die in het midden uit het eiland opsteken. We ankeren in de ankerbaai van Hakahetau en we merken al meteen dat het, net als op zoveel ankerplekken in de Markiezen, heel rollig is door inkomende golven.

Ons uitzicht vanaf de ankerplaats.

Uitzicht onderweg bij binnenvaren van de baai.

vrijdag 12 mei 2023

Taiohae; wandeling naar uiterste rotspunt bij ingang, Nuku Hiva, Frans Polynesië

Zondag 2 april 2023 tot en met dinsdag 4 april 2023

Positie Taiohae: 08°54.984 Z /140°06.060 W
In de grote baai van Taiohae, we zijn hier van Daniels Bay weer naar teruggevaren, maken we tot twee keer toe een wandeling naar de uiterste rotspunt bij de ingang van de baai. Tijdens de eerste wandeling (13 maart 2023) naar dit mooi uitzichtpunt was het nog behoorlijk dor, doordat het al lang niet meer geregend had. De laatste weken heeft het regelmatig 's nachts even geregend, zodat in no-time de hele ankerbaai groen kleurt. 

13 maart 2023: uitzicht op de baai waar we voor anker liggen. 
Alles is nog dor, met name de bomen aan de rechterzijde.

4 april 2023: uitzicht op de baai waar we voor anker liggen. 
Alles wordt groen, met name de bomen aan de rechterzijde.

Wandeling was vermoeiend. 
Door de dorre bomen, was het wandelpad geheel in de volle zon.

Na een korte stop kan er weer gefotografeerd worden.




De tweede keer (4 april 2023) maken we de mooie wandeling samen met Paul en Caroline van SY Giebateau.

Alles wordt mooi groen.

We maken deze wandeling samen met Paul en Caroline van SY Giebateau.

vrijdag 5 mei 2023

Waterval Daniels Bay, Nuku Hiva, Frans Polynesië

Donderdag 30 maart 2023 tot en met zaterdag 1 april 2023

Positie Daniels Bay: 08°56.656 Z /140°09.860 W
Daniels Bay ligt op een kleine 5 nm van Taiohae en ook deze baai gaat de Rafiki en de Kobel bezoeken. Deze baai is samen met onze "aankomstbaai" Fatu Hiva zeker een van de mooiste ankerbaaien die we ooit bezocht hebben. De steile berg- en rotsformaties in combinatie met de tropische begroeiing en pittoreske stranden maken een paradijselijke indruk. Een echt kippenvel-moment op het moment dat we deze baai invaren. Maar daarmee is de koek nog niet op. We gaan samen met de Kobeltjes op pad naar de beroemde waterval hier in de baai. De wandeling is er ook eentje om bij de hoogtepunten van de Rafiki opgenomen te worden. Een prachtige natuur en nog veel oude ruïnes van bouwsels uit de tijd vóór de Franse kolonisatie. In de tijd vóór de kolonisatie van Frankrijk, dus voor 1850 woonden er circa 30.000 Polynesiërs in dit dal! Maar met name door de enorme sterfte van de Polynesiërs aan de door de Europeanen geïmporteerde ziektes zoals pokken en mazelen zijn er nu nog maar 50 inwoners van over. Dit lage aantal heeft ook een moderne achtergrond. Je kunt dit dal niet via de weg bereiken en dus ligt dit dal erg geïsoleerd en is het voor permanente bewoning niet populair.

Aan de ene kant de baai, aan de andere kant een klein riviertje (op de foto is het eb), 
en op de achtergrond de enorme bergen.

Bij één van de weinige huizen die er staan, worden kokosnoten gedroogd.

Mooie uitzicht onderweg.

Aan het einde van het pad naar de waterval lopen we door een prachtige bergkloof waarvan de aanblik zo uit een van de de scenes van "Avatar" zou kunnen zijn: adembenemend mooi, we zijn aangekomen op Pandorra! Het pad eindigt bij de waterpoel aan de voet van de waterval (die we dan nog niet kunnen zien).
En dan loop je plotseling tussen allemaal hoge bergen. 
En je blijft maar naar boven kijken en fotograferen.



De foto's zijn al mooi, maar in het echt is het onwerkelijk mooi.

We maken met z'n allen een frisse duik in de poel, en na wat klauterwerk in deze poel, zwemmen we door een schitterende grotachtige kloof naar de voet van de waterval. Nou ja waterval, het is echt niet meer dan een naar beneden klaterende waterlekkage. Maar toch kan dit de pret geheel niet drukken. Een super wandeling in een fantastische setting!!!!!!

En dan zwemmen we met aan alle kanten hoge rotspartijen.

Daniels Bay is als ankerplek en wandeling naar de waterval misschien wel het mooiste wat we tijdens de hele reis van 11 jaar gezien hebben!

De ingang van deze baai, gezien vanaf het strand.

Vanuit de Rafiki een foto richting waterval.