Donderdag 6 oktober Cascais

Storm in de haven! In de loop van de nacht is de wind erg aangetrokken. We hebben weliswaar goede weerberichten maar de ankerplaats ligt in een uitloop van de bergen en hier ontstaan valwinden. Bij sterke wind wordt hier de wind nog verder versterkt. Het is wel nog warm (22 graden) maar we kunnen niet naar de kant zonder een nat pak te halen door de grote golven, onze opblaasboot (zeilersjargon: dinghy) is hiervoor net te klein. We hebben de Rafiki verlegd naar een betere ankerplek en 30 m ankerketting uitgegooid zodat we stevig liggen en niet naar de kant schuiven… We blijven vandaag aan boord.

Woensdag 5 oktober Cascais

Vandaag een beetje uitgerust want we hebben tijdens de tocht vannacht weinig geslapen, er waren veel vissers op het water. Om 10:00 uur zijn we in Cascais aangekomen.
Cascais is het Scheveningen van Portugal. Het is een badplaats voor de mensen die de drukte van Lissabon willen ontvluchten. We liggen voor anker in een paradijselijk baai, met de stranden en de Cascais op de voorgrond. Overdag komen hier ook veel dagjesmensen ankeren. Steve en Carol op de Innamorata II  zijn ook vandaag hier aangekomen. Vanmiddag nog even op de Innamorata II met Steve een paar biertjes gedronken en toen samen met Marlène Cascais bekeken. Het is warm, meer dan 30 graden en in tegenstelling tot de vorige plaatsen koelt het ’s avonds niet meer zo snel af en blijft het lekker 20 graden.
’s Avonds hebben eerst met onze ouders geskyped (mijn moeder is vandaag jarig) bij de Irish pub met wifi en daarna zijn we nog een hapje gaan eten.

Dinsdag 4 oktober en woensdag 5 oktober : Aveiro naar Cascais, 130 NM

De eerste 80 NM waren goed bezeild en we hebben gezeild met het zeil dat we in januari gekocht hebben, de Parasailor, dit ging echt super. De Parasailor is een nieuwe vinding in de zeilsport, voor de geïnteresseerden: kijk even op Google.

Om 16:00 uur werden we plotseling begeleid door een groep dolfijnen. Deze grote groep (+/- 20 stuks) vond het bij ons erg gezellig, ze sprongen uit het water en bleven ten slotte tot na zonsondergang  (21:00 uur) rond de boot. Dit was de mooiste dolfijnen ontmoeting tot nu toe.

Deze middag heb ik ook weer beet gekregen maar tijdens het binnenhalen van de vangst is de lijn gebroken, helaas.

Maandag 3 oktober: Aveiro

Wegens succes herhaald: kokkels rapen. Samen met Marcel en Marlène weer een heerlijk maaltje bij elkaar gesprokkeld.
Verder de boot in orde gemaakt voor het tripje van morgen: we gaan verder zuidelijk naar Lissabon, of beter nog Cascais, een tocht van ongeveer 24 uur.

Zondag 2 oktober: Aveiro

Zondag naar het strand, het is lekker warm, 30 graden, en na een stukje lopen treffen we een groot en bijna verlaten strand aan. Ik heb even tussen de golven gezwommen, maar ik ben nog steeds een watje, het is ijskoud. Aan het einde van de middag gaan Marcel, Ieffie en Marlène proletarisch kokkels inkopen: ze gaan kokkels (schelpdieren vergelijkbaar met mosselen) rapen op een naburige zandbank die bij eb bovenwater komt. Ondertussen heb ik kennis gemaakt met Steve uit Engeland, die samen met zijn vrouw Carol op de Innamorata II ook de wereld rond wil zeilen. Op zijn vraag of ik alleen reis moet ik met het schaamrood op de kaken aan Steve bekennen dat mijn vrouw verderop op de zandbank wat eten uit de modder aan het ploeteren is samen met die man en die blaffende hond…
’s Avonds kokkelgratiné met versgebakken broodjes en kruidenboter….heerlijk!

Na dit maal en een paar borreltjes samen met Marcel naar de tweede avond van het feest. Veel afwisseling is er niet, een broer van de plaatselijke Jan Smit trad op samen met een aantal vrolijk dansende meiden en na een uurtje hadden we het gezien en gingen in de rubber boot terug aan boord van de Rafiki. Marcel bleef nog even en dat had hij beter niet kunnen doen. Tegen het einde van het feest wilde hij terug naar zijn schip maar verloor, door nog volledig onduidelijke redenen, zijn evenwicht toen hij in zijn rubberboot wilde stappen en haalde zo een nat pak.

Zaterdag 1 oktober: Aveiro

Het is warm in Sao Jacinto, 30 graden, het water is nog steeds koud, niet zwemmen dus. Aveiro is een vrij grote zeehaven en er komen regelmatig grote zeeschepen voorbij. We besluiten vandaag om Aveiro onveilig te maken. We moeten hiervoor een veerboot en vervolgens een bus nemen. Aveiro centrum valt meteen op, de huisjes aan een gracht maken een Hollandse indruk en er zijn bootjes in het kanaal die uit Venetië lijken te komen. Deze bootjes zijn voor rondvaarten door de grachten. Bij navraag bleken er maar twee grachten door de stad te lopen. En wie gedurende een rondvaart een gondelier verwacht komt ook bedrogen uit, deze is blijkbaar ontslagen en is opgevolgd door een 10pk buitenboordmotor.

Bij de toeristeninfo vraagt Marcel, die een aardig woordje Spaans spreekt, ook nog naar een tandarts. Bij mij is gisteren namelijk een kroon afgebroken en deze moet weer op zijn plaats geplakt worden. Na veel zoeken hebben we in een privé kliniek eindelijk een tandarts gevonden, even plakken en klaar.
’s Avonds met Marlène naar het feest. De plaatselijk Jan Smit met band is uit de kast gehaald om het feest op te luisteren. Iedereen feest hier mee, de leeftijd varieert van 4 tot 85 jaar.

Vrijdag 30 september: Povoa do Varzim naar Aveiro, 40 NM

De tocht naar Aveiro is niet bezeild, te weinig wind. De hele tocht op de motor (“ploffen” in het jargon), en geen vis gevangen. In Aveiro is een mooie ankerplaats, er is geen jachthaven. Bij de ankerplaats is een klein dorpje, Sao Jacinto. Het blijkt dat in het dorpje van zaterdag tot en met maandag feest is in verband met een bepaalde heilige. Zondag is hier een prosessie.