Camaret sur Mer 5/9-2011

Maandag 5 september 2011

Het weer is iets opgeknapt dus kunnen we er op uit voor vers stokbrood en schimmelkaas. ’s Middags komen Lodewijk en Carla. Intussen is bij ons aan de steiger een groot Duits zeiljacht aangemeerd. Nadat ik samen met Lodewijk al braaf een paar whisky’s verorberd had, trok ik de stoute schoenen aan om ook eens tegen de schipper van het Duitse jacht aan te gaan brallen. Aangezien hij op de terugreis was naar Sylt, een Duits Waddeneiland, heb ik een kaart van Nederland geruild tegen een aantal kaarten en een mooie Pilot van de golf van Biscaye. Aangezien zijn deel van de ruil een veel grotere waarde vertegenwoordigde heb ik de bemanning van zijn boot (3 personen) maar uitgenodigd voor een “happy hour” de volgende dag bij ons op de boot (je moet toch iets terugdoen).

Aan het eind van de dag was de Rafiki verlost van extra ballast in de vorm van een fles whisky.

Camaret sur Mer 4/9-2011

Zondag 4 september 

Het is een druilige regendag in Camaret. We hebben de boot opgeruimd, de stad doorgelopen en later op de dag kennis gemaakt met Lodewijk en Carla Ruskamp uit Tilburg, onze directe buren in de haven. En meteen dan maar op de borrel… Lodewijk en Carla werken niet meer en zijn met de boot naar Camaret gezeild. Ze vonden dit al erg stoer. Toen we onze plannen ontvouwden, hebben we dit gevoel van hun maar meteen de kop ingedrukt. Zij laten hun boot in de winter in Frankrijk en zeilen de boot volgend jaar weer terug. Het gezellige borreluurtje werd laat en dus gezellig. Meteen een afspraak gemaakt voor morgen bij ons op de boot…

Ile 'd Ouessant - Camaret sur Mer

Zaterdag 3 September, 2011

De Franse plaats Camaret sur Mer

Zaterdagmorgen bij de kentering van het tij (geen stroming) naar het vaste land van Bretagne gezeild. ’s Middags zijn we aangekomen in Camaret sur Mer. In deze haven zullen we een periode van 3 dagen gunstige vooruitzichten afwachten, om de golf van Biscaye over te steken. Een zogenaamde “weather window”. Er is kermis in de stad en in de haven liggen diverse nationaliteiten. De meeste buitenlandse zeilschepen willen de golf van Biscaye oversteken.

Het is een typisch Frans stadje met het stokbrood, de espresso, le vin en de schimmelkaas.

’s Avonds blijkt dat er een zeilboot aan ons heeft aangemeerd. De aanlegplaatsen direct aan de stijger waren vol. Het is een koppel uit Nederland, Lodewijk en Carla.

We besluiten de volgende ochtend de stad te gaan verkennen. De voorspellingen zijn ongunstig: harde wind tot storm (zo stoer zijn we ook weer niet).

Droomeiland Ile d'Ouessant (West Bretagne)

Vrijdag 2 september

Gistermiddag zijn we in de ankerbaai van Ouessent aangekomen. We hoeven het anker niet uit te gooien omdat ze hier voor de bezoekers zogenaamde moorings hebben geplaatst. Dit zijn ronde kunststof boeien met een ring aan de bovenkant. Deze boeien liggen met een ketting aan een betonblok op de bodem. Het is de bedoeling om deze boei te pakken en de boot met een touw vast te maken. Dit hebben we dus ook gedaan. Bij ons in de buurt liggen twee Franse boten, een Engelse en een Amerikaan. Dit is makkelijk te zien aan de landsvlaggen die elke boot moet voeren.

Het is een heerlijk zonnige warme dag, geen wolkje aan de lucht. We liggen ongeveer 500 m van de kant bij het dorpje op het eiland. Dit betekent: de rubberboot opblazen en de buitenboordmotor bevestigen. Even later varen we naar de kade. We bevestigen de rubberboor met een lang touw aangezien het nog verder eb wordt. We willen de boot niet “ophangen”.
Het is een klein en knus dorpje met een buurtsuper wat kroegjes en wat restaurantjes. Veel toeristen, allen van Franse komaf. We besluiten om naar het zuidwestelijke puntje te lopen. Het is een super mooie tocht, je waant je in een andere wereld. Het type landschap wat hier het dichtst bij komt hebben we gezien in zuidwest Ierland.

Zuidelijke fauna

We zijn duidelijk zuidelijker want we zien al een aantal hagedissen wegschieten. Of het nou door de klimaatsverandering komt of door een specifiek microklimaat op dit eiland, maar hier wordt melding gemaakt van een slangensoort  die normaal alleen in de tropen voorkomt. Er wordt namelijk gewaarschuwd voor de Pieton! Deze levensgevaarlijke wurgslang kan wel 6 meter lang worden en is zeer agressief. Ondanks mogelijke aanvallen door dit angstaanjagend, dodelijk serpent besluiten onze moedige Limburgers toch verder te lopen maar we zijn zeer op onze hoede!

Even later komen we uit bij een kudde berggeiten. Marlene wil niets met deze dieren te maken hebben maar Loud ontpopt zich als een echte dierenliefhebber. Naast de welbekende “horse wisperer”, de “gost wisperer” en de “dog wisperer” hebben we nu ook een echte “goat wisperer”. De foto’s bewijzen hoe Loud deze wilde en normaal zeer schuwe dieren kan benaderen en zelfs mee kan communiceren!

Na de wandeling komen we terug bij de aanlegplaats van ons bootje. Het blijkt dat het getijdeverschil hier hoger is als verwacht: het bootje is drooggevallen. We moeten 2 uur wachten voor er weer voldoende water is om terug naar de Rafiki te varen.

Weymouth (Engeland) – Ile d’Ouessant (Frankrijk) 170 nm

Woensdag 31 augustus en donderdag 1 september

Een volle dag op zee. We steken het kanaal over met een stevig briesje. De hele tocht is prima te bezeilen. Wanneer we de shipping lane invaren, het is hier natuurlijk weer erg druk, is het midden in de nacht. Dit betekent samen opletten om tussen de grote zeeschepen diep in de nacht door te zeilen. We zijn al goed op elkaar ingespeeld. Een van ons zit bij de kaartentafel en beoordeeld de positie, richting en snelheid van de schepen met onze navigatie-instrumenten terwijl de ander buiten in de kuip visueel de situatie beoordeeld. Onze norm is dat we niet dichter als 1 km van een schip willen komen. Dit lijkt veel maar er zijn veel schepen met een lengte van meer dan 300 m en dan ben je al erg dichtbij, zeker in het pikdonker. Er ver vanaf blijven is verder ook goed voor de bloeddruk en hartslag….

In de vroege morgen halen we de weerberichten op voor de golf van Biscaye. Hier wordt zaterdag veel wind voorspeld uit zuidwest. Dit is niet gunstig en we besluiten deze depressie over te laten waaien door een veilige haven op te zoeken op de punt van Bretagne. Onze keuze val op het meest westelijke Eiland van Frankrijk, Ille d’Ouessant.

Rond het eiland, hier zijn we in de vroege middag van donderdag, ervaren we een enorme stroming door het getij. Dit komt onverwacht aangezien we hierover weinig gelezen hebben in de navigatie-informatie over dit gebied (de zogenaamde pilots) en dit eiland in bijzonder.
Onze boot heeft een maximale snelheid van 7,5 knoop, ongeveer 12 km/hr. Rond dit eiland is de stroom tegen vaak meer dan 8-10 knopen! We kunnen de boot moeilijk/niet op koers houden. Er ontstaan ook grote draaikolken in de buurt van het eiland. Deze draaikolken (eddies) hebben een diameter van ongeveer 20 meter en slingeren de boot elke richting op. De golven zijn scherp en redelijk hoog, 1 – 1,5 meter en komen van alle kanten. Op de motor sturen we de Rafiki door deze “klotsbak” heen en tegen de avond bereiken we met een mooi zonnetje de ankerplek in een diepe baai van het eiland (zie Google Earth, in de zuidwest-hoek van het eiland).
Wanneer we door de baai varen vallen ons de indrukwekkende rotsformaties van dit eiland al op. Het geeft de indruk van een verre planeet, heel apart en mooi. We besluiten om morgen het eiland te verkennen.

Eastbourne – Portland (100 nm)

Maandag 29 Augustus en dinsdag 30 Augustus

Om 09:00 uur zijn we vertrokken uit de haven en de ruwe sluis. Verder naar west. Het is in eerste instantie goed te bezeilen, sterke zuidwestenwind, 5 -6 beaufort. Later draait de wind weer naar west en zijn we gedwongen om de zeilen te strijken en verder op de motor te varen om het kanaal eindelijk achter ons te kunnen laten. Hoge golven (1,5 – 2 meter) maken deze tocht ruw. We zijn om 06:00 uur dinsdagmorgen in de jachthaven van Portland aangemeerd. Na het inhalen van de slaap van afgelopen nacht zijn we Portland jachthaven om 12:00 uur  gaan verkennen. Deze jachthaven is spiksplinter nieuw: dit is de thuishaven van de Olympische zeilwedstrijden volgend jaar, alles is super de luxe maar heeft geen bezieling, is klinisch kil. Dinsdagmiddag naar Weymouth-haven gevaren en een plekje gezocht in de stadshaven in het centrum van deze gezellige toeristenstad. Veel visserij en veel dagjesmensen, een leuk gezellig sfeertje.

Gezien de voorspellingen tot nu toe zijn er goede mogelijkheden om morgen de tocht naar Spanje te starten. Deze tocht is ongeveer 500 nm, 800 km en zal ons 4 – 5 dagen kosten over de bekende golf van Biskaje. Dit zal onze langste zeiltocht worden. Een beetje spannend is het wel..maar aan het einde van de tocht is de zon.

Eastbourne

Zondag 28 Augustus

De laatste dag in Eastbourne. Vandaag wordt alles nog in gereedheid gebracht voor de tocht van morgenvroeg. Nog wat laatste verbeteringen aan het zeiltuig en wat controles van de veiligheidsspullen.

Over onderhoud gesproken. In alle havens liggen altijd wel een paar boten waar de eigenaar niet of nauwelijks naar omkijkt. De boot wordt dan groen, de dekken zwart en het houtwerk gaat schilferen. Marlene en ik noemen deze boten altijd de “lijken” in de haven. Gezien de kosten van een boot én de kosten van de haven kan ik nooit begrijpen hoe nonchalant mensen kunnen zijn op zo’n kostbaar item.
In deze haven ligt een tweemaster waar duidelijk al een aantal jaren niet naar omgekeken is. Het is een groot zeegaand zeiljacht, veel groter als onze Rafiki. Het mos groeit op de gangboorden…
Als het onderkomen van een jacht een strafbaar feit zou zijn, dan is deze eigenaar zeker de “Joran vd Sloot” van jachtenverwaarlozing. De eigenaar zou jarenlang achter slot en grendel komen en daarna nog TBS.

We zullen morgen deze luxe haven verlaten en verder west het kanaal bezeilen.