Charlestown Bay (Canouan), oostkant eiland

Woensdag 21 november 2012

Positie Charlestown Bay: 12°42.441' N 61°19.727 W
Canouan is een klein eiland wat vol in ontwikkeling is. Er is op de noordzijde een grote golfbaan en ook zijn hier enkele luxe resorts. Vandaag lopen we naar de andere kant van het eiland, de oostkant. Hier is een groot koraalrif net voor de kust.

Het rif op de voorgrond, op de achtergrond de Atlantische oceaan.

 

 

 

Op al deze eilanden zie je overal honden los rondlopen.

 

We weten in de supermarkt een mooi stukje varkenshaas te bemachtigen. Dit is een uitzondering op de kleine eilanden. Normaal kun je kiezen uit kippenpootjes, drumsticks, kippenborst, kippennek, kippenlever en langoustines. Van de varkenshaas maken we ’s avonds heerlijke schnitzels.

Charlestown Bay (Canouan), dagje aan boord

Dinsdag 20 november 2012

Positie Charlestown Bay: 12°42.441' N 61°19.727 W
Loud repareert voor de 259ste keer de kleine buitenboordmotor. En hij loopt weer. Deze motor is lichter en dus makkelijker achter de dinghy te hangen. De bedoeling is dat we de kleine motor gebruiken als we dicht bij land liggen en de grote als de afstand tot land groter is. Ook proberen we nogmaals brood te bakken. Normaal rijst het deeg goed, maar zo snel als we het brooddeeg in de oven zetten zakt het inelkaar als een plumpudding. Nogmaals op internet gezocht hoe we een succesvol brood kunnen maken. En jawel hoor, het lukt en eindelijk krijgen we na het bakken een brood waar je niet iemand mee kunt dood slaan.

Mooi stuk koraal, door Loud gevonden.

Charlestown Bay (Canouan), kreeft eten

Maandag 19 november 2012

Positie Charlestown Bay: 12°42.441' N 61°19.727 W
In de loop van deze maandagmorgen komt ook de Franse boot “Gem” hier voor anker. Aan boord zijn Gerard met zijn vrouw Elenor en hun tienerdochter Marine. Tijdens de vertrouwde, verkennende wandeling over dit eiland worden we een aantal keren aangesproken om kreeft te kopen.

Een bouwval, maar wel 3 sloten.... Zou dit nodig zijn?

 

Langs de kust bergen met schelpen, afval waar ze geen raad mee weten. 

 

En ze zijn zo mooi....

 

Volgens de inwoners is dit eiland bekend van de kreeften en na de zoveelste aanbieder besluiten we toch maar eens kreeft te bestellen. We spreken met de kreeftenvisser Felix af om ongeveer 17:00 uur de kreeften aan boord te brengen en ook klaar te maken. De kreeft leeft namelijk nog en moet gedoodt worden en het maag- en darmkanaal moet verwijderd worden. Wij hebben kreeft nog nooit gegeten en dus zoeken we vlijtig naar recepten. Om 16:00 uur besluiten we om even een bezoekje te brengen aan de “Gem”. Het blijkt dat Gerard ook kreeft besteld heeft, maar dan bij een boatboy. We spreken af om de kreeft samen op de Gem te bereiden en te eten. Vol verwachting wachten we op de levering van dit exclusieve maaltje! Maar wat denk je? Onze leverancier laat het afweten, er wordt niets geleverd... Maar, ook op de Gem blijven we verstoken van kreeft....helaas. Iedereen op dit eiland biedt kreeft aan, maar als er geleverd moet worden is blijkbaar niemand thuis. Als troost maakt Elenore een lekkere pasta voor ons klaar en na het eten ontpopt Gerard zich als een echte goochelaar! Als de echte Franse Hans Kazan wordt de ene na de andere kaarttruc geëtaleerd. Het werd een gezellige avond op de Gem.
 

Saltwhistle Bay (Mayreau) – Charlestown Bay (Canouan)

Zondag 18 november 2012

Positie Charlestown Bay: 12°42.441' N 61°19.727 W
Vandaag is het weer belabberd. Het regent de hele morgen en er is geen zonnetje te bekennen. We besluiten om verder noordelijk te zeilen naar het eiland Canouan. We gaan er van uit dat de gemiddelde lezer van ons blog nu geen idee meer heeft waar we zijn en ook te lui is om dit op te zoeken en zich dus nu afvraagt: “waar is dit nu weer?”. Vandaar dat we de lezers gaan verwennen met een “opfris”-plaatje, onder de noemer van “kijk, hier zijn we nu”:

Venezuela en Trinidad onderaan op de foto, Grenada net onder het omlijnde gebied en St. Vincent net boven

het omlijnde gebied. De meeste eilanden die ertussen in liggen "De Grenadines"  behoren tot St. Vincent.

 

Onze tocht van Carriacou, Petit St. Vincent, Union Island, Mayreau naar Canouan.

Chatham Bay (Union Island) – Saltwhistle Bay (Mayreau)

Zaterdag 17 november 2012

Positie Saltwhistle Bay: 12°38.872' N 61°23.514 W
Vanmorgen zeilen we verder noord naar het volgende eiland van de Grenadines, namelijk Mayreau. Dit is een heel klein eiland: 3 km lang en 2 km breed. We gaan voor anker in een baai met een stoere piratennaam: “Salt Whistle Bay”. In het Nederlands is deze naam niet meer stoer: “Zoute Fluit Baai”. Zoals alle baaien in dit gedeelte van de Carrieb is ook deze baai van het nivo “anzichtkaart”, een zogenaamd “plaatje”: beoordeel zelf maar.

Hier is het eiland op zijn smalst. Achter het strookje land komen de golven vanaf de

Atlantische Oceaan. Wij liggen gelukkig voor dit stuk grond, dus relatief rustig.

 

Enorme cactussen in het wild.

 

We maken een toer te voet over het eiland en internetten even in het dorp.

Chatham Bay (Union Island), wandeling naar top van de berg

Vrijdag 16 november 2012

Positie Chatham Bay: 12°36.184' N 61°26.954 W
’s Morgens ziet Loud twee waterschildpadden in de baai. Helaas hebben we hiervan geen foto’s. Het is een prachtige baai die nog redelijk ongerept is. Deze vrijdagmiddag verkennen we de heuvel aan de baai. Bovenop de heuvelrug heb je een prachtig uitzicht over Union Island, Clifton en de ankerplaats achter het rif.

Een baai met een prachtig strand, maar hoe kom je hier??

 

Uitzicht vanaf Union Island op de Tobago Cays. Er liggen heel wat meer

zeilschepen dan 1,5 maand geleden. Het zeilseizoen is begonnen.

 

Achter het eiland en voor het rif zie je de zeilschepen die voor anker

liggen in Clifton. Op de voorgrond zie je de ondieptes in het water.

 

We zien onderweg een paar kolibries en een leguaan van ongeveer 75 cm lang.
Tegen de avond komen Marion en Harald nog even buurten.

Clifton (Union Island) – Chatham Bay (Union Island)

Donderdag 15 november 2012

Positie Chatham Bay: 12°36.184' N 61°26.954 W
Vandaag gaan we ankerop en zeilen van de oostkant naar de westkant van het eiland, naar het paradijselijke Chatham Bay.

Chatham Bay.

We gaan hier in de middag voor anker en de eerste Boat Boy is er alweer. Het is dit keer de zeer vriendelijke, stotterende Tim. Tim is kok van een restaurantje hier in de baai en we besluiten om hier tegen zonsondergang iets te gaan drinken.
Nadat we ons eerste drankje besteld hebben, komen ook onze Duitse “stalkers” wat drinken: de bemanning van de “Rufus” komt ons tijdens de borrel gezelschap houden.