woensdag 27 juni 2018

Tintipan, Colombia

Donderdag 17 mei 2018 tot en met Zaterdag 19 mei 2018

Positie Tintipan mangrove: 9°47.704 N 75°51.183 W
De voorspelde wind blijft tijdens deze overtocht achterwege en we zijn genoodzaakt om het grootste gedeelte de motor te gebruiken. Onderweg weet Marlène een mooie tonijn aan de haak te slaan. 


In de middag gooien we het anker uit naast het eiland Tintipan en het dichtbevolkte eilandje Islote. We liggen weliswaar beschut voor noord- en oostenwind, maar als de voorspelde zuidenwind toch op komt zetten, liggen we op deze plek onbeschut en aan lager wal.



We passeren enkele huizen/hotels/restaurants, die gebouwd zijn op ondiepe stukken koraal.

Wanneer een Colombiaanse zeilboot ons passeert om via de riffen naar de mangroven in het noorden van Tintipan te varen, gaan we meteen ankerop en volgen dit zeiljacht. Middels een kruip- en sluipdoor route door het koraal komen we uit op een mooie ankerplek in de mangroven.

Zeer rustige ankerplaats in de mangroven.

Het is al na vijven en wanneer we even later lekker in de kuip zitten, komen ontelbare hongerige muggen onze rust verstoren. We gaan in de “muggen-modus”. De ingang van de salon en alle dekluiken worden voorzien van horren en de zijraampjes worden gesloten. 's Morgens zijn weliswaar de muggen verdwenen maar op dit tijdstip komen de vliegen. Ook deze beestjes komen in grote getale naar de kuip van de Rafiki. De salon en de luiken moeten we dus dichthouden met horren. We hebben weliswaar veel last van beestjes, maar de ankerplek is daarentegen wel paradijselijk. Heerlijk rustig tussen de mangroven en de palmbomen.

We gaan met de dinghy naar het eiland Islote. De bewoners van deze eilandengroep zitten op elkaar gepakt op dit kunstmatig eilandje, waarschijnlijk om de vele insecten op het hoofdeiland te mijden. We wandelen door de straten en we merken dat de inwoners ons zien als pottenkijkers, we voelen ons niet echt welkom.


Straten zijn alle smal. Auto's zijn er niet.



Tintipan krijgt de laatste jaren meer toeristen op bezoek, dus nu wordt ineens overal geld voor gevraagd. 
Hier kun je een paar schildpadden, kreeften en vissen bekijken.

In de buitenkeuken pruttelt iets op het vuur.


Overal zie je manden staan met de vangst van vandaag. Krabben, zeeslakken, kreeften en vissen.

Gebakken bakbananen.

De friture, waar net een frites speciaal klaar gemaakt wordt (wel zonder uien).

We kunnen gelukkig wel wat verse groenten bunkeren en in de namiddag verlaten we Islote en gaan nog wat drinken bij een hostel op het eiland Tintipan. Dit hostel heeft gasten uit Cartagena die zij met een lancha hier naar toe brengen, een hobbelige tocht van ongeveer 2 uur.

Het eiland Tintipan ligt behoorlijk in de uithoek van zuid Amerika, maar toch ontmoeten wij ook hier Nederlanders. De manager van het hostel is een Nederlandse en er zijn deze dag ook twee Nederlandse backpackers in het hostel.

Wanneer de zon bijna ondergaat moeten we weer terug naar de Rafiki, de muggen worden weer actief. 

dinsdag 15 mei 2018

Baru, Colombia

Donderdag 3 mei 2018 tot en met Woensdag 16 mei 2018

Positie Baru: 10°09.640 N 75°40.092 W
Na een kleine week nemen we afscheid van Cartagena en zeilen met een lekker bakstag windje 20 nm verder zuid naar het het schiereiland Isla Baru. We ankeren in een baai met de exotische naam Ciénaga de Cholón. Het eiland Isla de Isleta beschermd de baai van de inkomende zeeën en we liggen super rustig. In de weekends komen echter talrijke grote speedjachten uit Cartagena de rust verstoren. Deze baai is een populaire plek voor de welgestelde watersporters om hier te recreëren waardoor elk weekend de kleine baai veranderd in een kleine “Fuikdag”.


's Avonds aanschouwen we regelmatig de mooiste zonsondergangen.




In het weekend is het druk. De jetset van Cartagena laat zich naar Baru brengen (ze hebben allemaal crew aan boord).
Je kunt van alles huren, jetski's, met zijn allen op de banaan en ook het speeltje wat we voor het eerst in Jamaica gezien hebben namelijk hooverboarden. 

We liggen voor anker bij een hotel met een mooi strand waar we twee keer lekker gaan eten. Ook maken we dankbaar gebruik van het internet van het hotel om een aantal zaken zoals het blog bij te werken. Het dorp Baru, de belangrijkste woongemeenschap op dit schiereiland, is minder dan de moeite waard.

Het meest opvallende in het dorp waren het aantal kratten bier. Bij ieder huis stonden een aantal kratten bij de deur. Iedereen liep rond met grote kruiwagens met kratten bier. Bij de haven stond zelfs een hele rij met lege kratten. Gelukkig kwam net weer een boot aan met volle kratten bier. Zie onderstaande foto.


Kratten in de boot zijn 5 hoog gestapeld. Kostbaar vrachtje.

Tussen het afval stonden gelukkig ook nog mooie bloemen.

In het dorp stonden nog enkele oude karakteristieke huizen. Dit huis dateert van 1938.

De wegen op dit schiereiland zijn abominabel slecht en ook het dorp is na een regenbui een grote modderboel waarbij ook het zwerfvuil centimeters dik naast de weg en rond de huizen (of beter nog hutten) verspreid ligt. Tijdens ons tweede bezoek aan Baru was er groot feest in verband met de viering van Moederdag en dit wordt in deze regio gevierd met een exorbitant drinkgelag met muziek die qua volume makkelijk kan concurreren met Jamaica. Met name tijdens ons bezoek op deze feestdag was de sfeer grimmig tegenover ons en waren de wegen bezaaid met bierdopjes en lege flessen bier en rum. We hebben ons toen na een klein kwartier al omgedraaid en zijn over de nagenoeg onbegaanbare weg terug naar het hotel gelopen.

Het grote plein in het dorp, waar 's avonds een groot feest werd georganiseerd,
zag er nog triest uit na de regenbui van afgelopen nacht.

Met grote vrachtwagens (over een bijna onbegaanbare weg) werden de luidsprekers en de
overkapping van het podium naar Baru gebracht.


Dit is de doorgaande weg naar Baru. Zo ziet het eruit na een regenbuitje. De brommers zijn de taxi's.
Zo worden complete gezinnen vervoerd.
Vaak zitten er 4 personen op een brommer (2 volwassenen en 2 kinderen) of 3 volwassen personen.

De brommerbestuurders hadden geen problemen met de hoeveelheid water. Ze zijn het schijnbaar gewend.

We gebruiken de tijd op deze rustige ankerplek voor wat klussen en nog wat administratieve zaken waarvoor internet belangrijk is. De komende weken zullen we via de kust van Colombia naar de San Blas naar Panama zeilen en internet is dan erg onzeker vandaar dat we hier wat meer tijd voor nodig gehad hebben.

We hebben in deze baai “in the middle of nowhere” ook leuke ontmoetingen. We ontmoeten de fransman Jean die zijn zus en zwager op bezoek heeft en met zijn catamaran onderweg is naar de Bahama's. Verder hebben we in het hotel een ontmoeting met het Nederlandse koppel Rodger en Cindy die met hun twee zonen Hayk en Lenn een rondreis door Colombia gemaakt hebben. Samen met hun hebben we een gezellige borrel op de Rafiki en een lunch in het hotel.

Cartagena, Colombia

Zaterdag 28 april 2018 tot en met Woensdag 2 mei 2018

Positie Cartagena: 10°55.289 N 75°32.601 W
Cartagena is en blijft een parel aan de kust van de Caribische zee. De antieke stad is compleet ommuurd en vol levendigheid. Overal is er wel iets opmerkelijks te zien en de historie druipt figuurlijk van de prachtige gevels af. We maken een paar heerlijke wandelingen door de oude stad en in de avond zijn we twee keer terug te vinden op onze favoriet pleintje, Plaza de La Trinidad, in de wijk Getsemani. Iedere dag vullen de plaatselijke bewoners en de backpackers dit pleintje en er is elke avond wel iets te beleven. Op zondagavond was net de mis afgelopen en liepen de mensen in nette kleding de kerk uit, toen een groepje jongeren enorme geluidsboxen gingen opbouwen. Om acht uur in de avond begint namelijke de wekelijkse Zumba les op het pleintje. Gratis en dus voor iedereen toegankelijk. Heel leuk om te zien hoe ongeveer honderd personen zich plotseling voor je neus gaan uitsloven.


Plaza de la Trinidad.

Drie jaar geleden had Cristina Agaluira dit huis net gekocht. Nu was het geheel opgeknapt.
Een leuk huis aan Plaza de la Trinidad.

Gezellig straatje in Getsemani.



's Avonds verandert het plein "Plaza de la Trinidad" in een gezellige kroeg met diverse restaurant en eetkarretjes. 

Overigens is een beroemde amerikaan in Cartagena gespot. Will Smith is in de stad voor de opnames van de film Gemini, maar wij zelf zijn hem niet tegengekomen.

Toeristische attractie in Cartagena. Vrouwen die rond lopen met typische klederdracht en fruit in een mand op hun hoofd. Zij vragen geld voor een foto.

Veel hoedenverkopers in Cartagena.

Het beeld "La Gorda" van de bekende Colombiaanse beeldhouwer Fernando Botero.

Op de universiteit studeren ze een dans in.

Straatverkopers.

Veel muurschilderingen in Cartagena.

Skyline van Cartagena, gezien vanaf de vestigingsmuur.

Het is meer dan 25 jaar geleden dat Pablo Escobar in Medellin doodgeschoten is en dat hiermee een van de belangrijkste drugskartels ooit ophield te bestaan. De geschiedenis van het leven van Pablo Escobar is recent nog uitgezonden in de serie “Narcos”. Maar betekent dit dan ook dat de cocaïnehandel in Colombia niet meer bestaat? Niets is minder waar, het gebruik van cocaïne is de laatste 25 alleen maar gestegen en het merendeel van deze drug wordt nog steeds in Colombia geproduceerd. De inkomsten uit de verkoop van cocaïne zijn ook in 2018 nog steeds een van de voornaamste inkomstenbronnen van het land Colombia. Natuurlijk zijn de drugsinkomsten illegaal, maar indirect heeft het land toch grote voordelen van deze enorme inkomsten. De drugsbarons kopen van dit illegale geld goederen en diensten en dit is een goede motor om de economie draaiende te houden.

Hierdoor ontstaat een opvallende en vooral unieke situatie. Enerzijds wil de regering het nationaal product maximaliseren en van de belasting op deze, indirecte, drugsinkomsten zaken kopen zoals wegen, gezondheidszorg, scholing etc. en wil/kan deze inkomstenbron niet verliezen. Anderzijds is er nationale en vooral internationale druk om de drugsproblematiek bij de bron aan te pakken, de productie in Colombia. Hierdoor wordt het land in een spagaat gedwongen. Colombia wordt gevraagd om meer te investeren om een van hun belangrijkste inkomstenbronnen te bestrijden. Ze worden gedwongen om de kip met de gouden eieren te slachten... Het is daarom logisch om aan te nemen dat de regering zoekt naar een soort evenwicht. Enerzijds de drugsproducenten die de markt willen behouden en anderzijds de politie en militairen die de productie zover mogelijk moeten verkleinen.

Nu is er, zoals eerder vermeld, met deze enorme inkomsten uit drugshandel een probleem, ze zijn illegaal. De drugsbarons zoeken dus naar wegen om deze inkomsten wit te wassen en netjes ergens op een bankrekening te zetten. Hier hebben ze de banken in de Kaaiman Eilanden en de banken in Panama voor. Van deze banken is bekend dat je hier aan het goede adres bent voor inkomsten die het daglicht niet goed kunnen verdragen. Maar aan alleen geld op de bank geeft de bezitter echter geen aanzien van rijkdom. Dat doet vervolgens een jacht, grote auto en ontroerend goed wel. Dat laatste is trouwens een investering die naar de toekomst toe waarde behoudt of zelfs in waarde stijgt.

Cartagena is de stad in Colombia waar de welgestelde Colombiaan graag vertoefd. Het ligt daarom voor de hand dat ook de rijke drugsbaronnen zich tot deze stad aangetrokken voelen. Een van de belangrijkste, en duurste, stukjes ontroerend goed in Caratagena is Bocagrande, een landtong tussen het havenbekken van de stad en het strand van de Caribische zee. Dit stukje Cartagena is compleet volgebouwd met hotels en grote woontorens met luxe appartementen. Deze skyline is opvallend door de overdaad aan wolkenkrabbers, maar ongeveer 95% van alle gebouwen staat leeg! 's Avonds zien we vanuit de boot dat maar een heel klein gedeelte van de vensters van de woontorens verlicht en dus bewoond is. In veel gevallen zien we alleen een verticale lichtlijn van het trappenhuis of liftschacht en de rest van het gebouw van 20-30 verdiepingen is donker. Het is absurd wat door het witwassen van het grote geld van de cocaïne hier gebeurd is. Een complete skyline met voornamelijk lege appartementen. Dit is inderdaad te bizar voor woorden, dus hier de foto's:

Alleen de verlichte appartementen zijn bewoond.

De oude binnenstad vanaf de ankerplaats.

De haven, waar dag en nacht wordt gewerkt.

Santa Marta en de overtocht naar Cartagena, Colombia

Maandag 23 april 2018 tot en met Vrijdag 27 april 2018

Positie Cartagena: 10°55.289 N 75°32.601 W
We zijn blij dat we weer op ons bootje terug zijn. De Rafiki heeft de afgelopen weken in de marina goed doorgebracht, alleen is ze compleet bedekt met een laag stof/vuil. De wind die over de marina in Santa Marta waait, neemt zand en stof mee van het vasteland en bedekt in een sneltreinvaart de boten hier in de marina. De eigenaars van de grote jachten hebben dagelijks mensen aan het werk om hun speeltje blinkend schoon te houden. We hebben genoeg marina gezien en besluiten om na wat voorbereidingen de reis te vervolgen. We gaan nog wat noodzakelijke dingen inkopen en klaren bij de marina uit. We kiezen als volgende aanloophaven Colon in Panama maar we gaan hier niet direct naar toe. We willen rustig langs de kust van Colombia “hoppen” en vervolgens oversteken naar de San Blas in Panama. Aangezien we alleen aan de kust op doorreis blijven, hoeven we tot Colon niet meer opnieuw in te klaren.

We gaan in twee dagtochten, we maken een overnachtingsstop in Baranquilla/Puerto Velero (Positie ankerplek Puerto Velero 11°13.777 N 74°18.304), naar Cartagena. Wanneer we de ankerplek van Club Nautico in Cartagena aanlopen, zien we een bekende bekende boot, de “Makai” met als opvarenden de Belgische Jessie en de Amerikaan Ken. We maken meteen een afspraak voor een borrel/bezoek voor dezelfde avond, aangezien we nog niet weten hoe lang we blijven.

 Skyline van Cartagena.

Charterboot Colombia-Panama.
Wekelijks worden ongeveer 15 personen per zeilschip vervoerd van Colombia naar Panama en terug.
In totaal doen ongeveer 45 boten dit.
Ook voor motorrijders is dit een optie om van Noord- naar Zuid-Amerika te reizen.