woensdag 26 april 2017

Autotocht Port Maria en binnenland (Jamaica)

Maandag 10 april 2017

Positie : 18°24.572 N 77°06.466
We hebben de auto nog tot in de late namiddag gehuurd, dus vandaag gaan we op pad met de huurauto. Maar eerst moet ik, Loud, nog naar de plaatselijke implantoloog hier in Ocho Rios. De tand van mijn implantaat is losgekomen en deze wordt door de Indiase tandarts weer netjes op zijn plaats gelijmd.

De autorit brengt ons naar het heuvelige binnenland van Jamaica. We bezoeken enkele Jamaicaanse dorpjes, eten natuurlijk kip met bonen-rijst en pikken en bij de terugweg nog een paar vissersdorpje aan de kust mee. Voor Sandra en Paul is dit de eerste kennismaking met Jamaica en zelfs hun eerste kennismaking met de tropen, dus zij kijken hun ogen uit.

Vissershaven van Port Maria, met op de achtergrond "Cabarita Island".

We zien voor de eerste keer in de Carieb compressors in de lancha's (houten boten). Ze gebruiken deze om langoustes te vangen tot 30 meter diep. Hiermee gebeuren veel ongelukken, soms met dodelijke afloop. 

In het binnenland hebben we uitzicht op de Blue Mountains. Helaas is het bewolkt.


Kerk van Port Maria.

Sandra wil toch graag een kokosnoot proberen, dus we kopen er hier een.

Cruiseschepen in Ocho Rios (Jamaica)

Zondag 9 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
Bijna dagelijks meert een cruiseboot af op de naastgelegen pier. De gasten van deze enorme varende hotels worden aan de kade meteen opgewacht door een menigte opneukerige taxichauffeurs die, druk zwaaiend met een fotodisplay van een paar watervallen, hun diensten aanbieden.

De Rafiki ligt rechts voor het cruiseschip.

Soms zijn er zelfs 2 of 3 cruiseschepen.
Het grootste cruiseschip wat wij dit jaar gezien hebben  had 4200 gasten en 1750 personeelsleden.

Vandaag allemaal Duits sprekenden in Ocho Rios. "Mein Schiff" is een cruiseboot van TUI.

Op het bovendek aan de linkerzijde een klimparcours en rechts een zwembad met super glijbaan.

Een van de meest populaire attracties hier in de haven is een mini-cruise met een van de 4 party-catamarans. Direct vanuit de cruiseboot en/of vanuit de resorts in de omgeving worden de toeristen hier naar toe gebracht voor een paar uur op deze catamaran te vertoeven. De gasten gaan snorkelen, bezoeken een waterval en een stuk strand en ze ontvangen een lunch. Tijdens de hele trip is er oorverdovende feestmuziek en wanneer zo een party-boot na een paar uur terug in de baai komt, zijn de gasten al behoorlijk aangeschoten van de rumpunch en het vele bier. Het is dus een dolle boel aan boord. De aanwezige DJ zweept voortdurend de gasten op en het is telkens weer een opvallend geheel wanneer zo'n boot de Rafiki passeert. Het is trouwens ook “big business....”, want zo'n tochtje kost 135 dollar, een slordige 125 euro. We tellen per keer een 50 tal gasten en veel catamarans maken 2 rondjes per dag!

Iedere dag komt deze catamaran en enkele catamarans van het bedrijf "CHUKKA" voorbij.
Telkens horen we dezelfde tekst en liedjes. Op het moment van vertrekken worden alle landen genoemd, en als je je eigen land hoort moet je een jel geven. bij terugkomst gaan de mensen in polonaise over de catamaran.
Hoe krijg je de mensen zo gek..... Wij denken voldoende rumpunch.

Zoals gezegd, krijgen we in Jamaica bezoek van het nichtje van Loud, Sandra, met haar vriend Paul. 's Middags halen we een huurauto op en gaan we hun in Montego Bay ophalen. Het is natuurlijk een super leuk weerzien. Nadat we tegen 23:00 uur terug zijn op de boot nemen we nog een borrel en dan gaan we al snel te kooi.

maandag 24 april 2017

Snowhill met Tom en Kerry (Jamaica)

Zaterdag 8 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
We maken kennis met het Amerikaanse koppel Tom en Kerry van de “Kestrel” uit Chicago. Zij kwamen aan met diverse problemen aan de boot maar nu ze deze gerepareerd hebben, willen ze graag een wandeling ons maken in de omgeving. We lopen nog een keer het rondje van dinsdag 4 april 2017, alleen dit keer met vele stops met name bij barretjes, een kroegentocht zullen we maar zeggen. Het leuke is dat zoveel mensen ons nu aanspreken dat ze ons kennen. De een heeft ons de vorige keer de weg gewezen, de ander heeft ons gezien in Snowhill, we zijn hier dus al bekend.

Eerste stop, een stop bij een verkeersknooppunt. Vele taxichauffeurs stoppen hier voor een soepje.

Tweede stop, een bar met een aantal bekenden.

Voor de derde stop moeten we een stukje klimmen. Het is niet alleen een bar, maar ook een restaurant. De keuken is onder het blauwe zeil. Het is een arme familie met veel kinderen. De oudste kinderen moeten voor de jongste zorgen, want moeder is werkzaam in het restaurant.


Vanuit de bar hebben we een mooi uitzicht over het landschap van Jamaica.

Mooie muurschildering, kleuterschool.

Mooi verzorgd huis. Dit is een uitzondering in deze kleine dorpen.

Lianen hangen tot bijna op het wegdek.

Tijdens de terugweg gaan we nog even naar onze timmerman om de tijdschriftenrekjes op te halen.

We moeten ze alleen nog verven en dan kunnen we ze ophangen.

Na de obligate sun-downer op de Kestrel is ook deze gezellige dag weer gepast afgesloten.

Reggae Brownies in Shaw Park (Jamaica)

Donderdag 6 april 2017 en vrijdag 7 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
We lopen een rondje aan de westkant van Ocho Rios in de omgeving van Shaw park. Van 's morgens tot 's avonds wordt hier in Jamaica Marihuana gerookt, maar zelfs voor de verstokte niet-roker heeft deze bakker een oplossing gevonden om aan de gewenste portie THC te komen. In Nederland noemden we dit vroeger “space-cake”, in Jamaica zijn het de Reggae Brownies.



Wanneer we in de buurt van een school komen, blijkt dat het laatste lesuur net voorbij is en lopen we tussen de schoolkinderen. Zoals in de meeste voormalige Britse kolonies is ook in Jamaica een schooluniform nog verplicht en dit levert altijd weer leuke plaatjes op. Ook in Jamaica zijn vlakbij de school veel winkeltjes en kraamtjes, allen verkopen ze frisdrank, snoepjes per stuk en chips. Ook deze kinderen zijn er dol op.



De kapper heeft iedere dag een open dag.

De terugweg nemen we niet de grote weg, maar een afkorting.

Snowhill (Jamaica)

Dinsdag 4 april 2017 tot en met woensdag 5 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
Een van de zaken die we stiekem missen tijdens onze reis is de wintersport. Voordat we deze reis ondernamen, gingen we elke winter minstens 2 keer skiën in de Alpen. Een eindje heuvelop vanuit Ocho Rios ligt het gehucht “Snowhill” en wij willen vandaag eens gaan informeren of we daar ski's kunnen huren en hoe laat de liften open gaan.

Wanneer we na een goed uurtje klimmen de col bedwongen hebben komen we van een koude warme kermis thuis, er ligt helaas geen sneeuw. We kletsen wat met de vriendelijke bewoners van dit plaatsje, maar zelfs zij weten niet de oorsprong van de naam van hun mooie dorpje.

Snowhill heeft een voetbalveldje en naast dit veld zien we een brugvormige constructie lopen. Het blijkt dat dit restanten zijn van “vergane glorie”. De constructie is de overkapte transportband die de Bauxiet van de groeve over een afstand van 5km naar de laadplaats bij de haven in Ocho Rios transporteert. De Bauxietgroeve is jaren geleden gesloten en vervolgens is ook deze lange transportband buiten gebruik gesteld.

De overdekte transportband voor bauxiet, welke al jaren niet meer in gebruik is.

Hoe verder we lopen, des te meer is de transportband begroeit met planten.

Selfie, de bedoeling was een foto te maken van ons met de lange transportband op de achtergrond.
Hiervan is helaas niets te zien.

Snowhill met op de voorgrond het voetbalveld.

Overal staan/liggen geiten.

Bij ons kamerplanten, hier groeien ze tussen de stenen.

We lopen richting de transportband en we zien dat deze ook gebruikt wordt als wandelpad tussen de dorpen in. We besluiten om dit ook maar eens te beleven en lopen ongeveer 1 km over de transportband richting Pimento Walk waar we weer via de “normale” verharde weg teruglopen naar de Rafiki.

Waterval bij Ocho Rios (Jamaica)

Zaterdag 1 april 2017 tot en met maandag 3 april

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
De Dunn's River Falls is de bekendste attractie in Ocho Rios en is dagelijks overlopen met voornamelijk blanke toeristen, omdat de meeste Jamaicanen de entreeprijs van omgerekend 25 Euro niet kunnen betalen. Deze toeristen worden vanuit de hotels, resorts en cruiseboten met luxe, geblindeerde airco-busjes naar deze elitaire attractie gebracht.
Vandaag lopen we vanaf Ocho Rios 20 min langs de kust naar het westen en komen we uit bij een waterval waar nog geen entree geheven wordt en dus nog toegankelijk is voor de plaatselijke bevolking. De sfeer is prima en er is een gezellig barretje/restaurantje halverwege de waterval. Waar de waterval uitmondt in de zee is het water azuurblauw en heerlijk om te zwemmen.


Beelden naast de waterval.


Er werd een fotosessie gemaakt van een knappe dame in bikini.

Barretje naast de waterval.

Het blijven indrukwekkende bomen, let vooral op de wortels van deze boom.

Terwijl de voornamelijk blanke toeristen 2 km verderop recreëren, zijn hier de voornamelijke zwarte lokale Jamaicanen aan het relaxen (en natuurlijk de bemanning van de Rafiki). Deze tegenstelling is helaas erg typisch voor dit land: de blanken verblijven in de luxe hotels en de dure restaurants en worden bediend door de zwarte bevolking. Ook de mooiste stranden, watervallen en parken zijn in het algemeen particulier, en door hun hoge entreeprijs niet betaalbaar voor de plaatselijke bevolking en dus bezet door de voornamelijk blanke toeristen. De aanwezige Jamaicanen zorgen voor de schoonmaakwerkzaamheden en de bediening. Zij moeten recreëren op de schaarse openbare plekken zonder hoge toegangsprijzen in dit land. Deze scheiding tussen zwart en wit is overal duidelijk zichtbaar, heel triest dat de regering in dit land hier niets aan doet. De leiders van dit land zijn blijkbaar meer geïnteresseerd in de inkomsten van het toerisme die zij, door de overal aanwezige corruptie, lekker in hun achterzak laten schuiven waardoor zij in welvaart kunnen leven.

Vissers maken de vis schoon en de reigers wachten op het afval.

zaterdag 22 april 2017

Levensgevaarlijke taxirit naar Gayle (Jamaica)

Zondag 26 maart 2017 tot en met vrijdag 31 maart 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
We krijgen over drie weken bezoek en we zullen ons de komende 3 weken hier in Ocho Rios moeten vermaken. Dit klinkt een beetje als een vervelende verplichting, maar is dit ook zo? Veel bezoekers van Jamaica knappen af op de schreeuwerige en opdringerige taxichauffeurs, schreeuwende verkopers van prullaria en aanbieders van ganja (Marihuana). Dit gedrag is overal aanwezig waar veel hotels zijn en cruiseboten aanmeren en dus op alle plaatsen waar de toeristen zich verpozen. Dit gedrag is op zijn minst erg irritant en we kunnen begrijpen dat mensen hierdoor afknappen en besluiten om nooit meer naar Jamaica gaan. Wanneer je echter de toeristische gebieden verlaat, kom je in een totaal andere wereld. Hier zijn de mensen lief, vriendelijk en gastvrij.

We maken deze 3 weken veel zelf-uitgestippelde uitstapjes (te voet, met openbaar vervoer of een combinatie van beide) en tijdens elke tocht maken we weer unieke en bijzondere ervaringen met de inwoners mee. Daarnaast kunnen we geweldig genieten van de prachtige jungle met zijn overweldigende plantenrijkdom. Wij gaan dus niet naar de toeristische “hoogtepunten” in Ocho Rios zoals de Dunn's watervallen, Dophin Cove, Mystic mountain en River Rafting, omdat wij weten dat hier alleen maar veel toeristen te vinden zijn die voortdurend omringd zijn met een leger van opdringerige Jamaicanen die wat willen verkopen. Het pure, mooie Jamaica zul je hier beslist niet vinden, vaak zelfs het tegenovergestelde.
Wanneer we na zo'n binnenlandse ontdekkingstocht weer in de buurt van de marina zijn, weten we de overspannen en opneukerige aanbieders van toeristische zaken vakkundig van ons af te wimpelen.

Voor ons dus geen Jamaicaanse specialiteiten maaltijd met wat “witjes” in een toeristenrestaurant in Ocho Rios aan het water, maar liever een “Chicken with rice, beans and veggies” met de Jamaicanen in een “foodshop” in een dorp in het omringende heuvellandschap.

Maandag 27 maart gaan we met de routetaxi naar het gehucht “Gayle”. De rit met deze chauffeur was erg enerverend. We wilden allebei telkens iets zeggen over zijn asociale en vreselijk gevaarlijke rijgedrag, maar dit voor de goede vrede dan toch maar niet gedaan en wonder boven wonder komen we heelhuids aan in het dorpje Gayle.

De Jamaicanen zijn in het algemeen ongelofelijke hufters in het verkeer. Er is weliswaar helmplicht, maar motorrijders rijden structureel zonder helm. Automobilisten rijden, met hun GSM aan het oor, met gemak 100 – 120 km/hr binnen de bebouwde kom en met inhalen spelen zich levensgevaarlijke taferelen af. Dit spiegelt zich ook af in de statistieken van dit land: 2500 doden in het verkeer in 2016 op 3 miljoen inwoners! Nederland had in 2016 700 verkeersdoden op 16 miljoen inwoners. Zouden er in Nederland net zoveel doden in verkeer zijn als in Jamaica dan zou Nederland (16/3x2500) 13.000 verkeersslachtoffers per jaar tellen, 20 keer zoveel....

Vanaf Gayle volgen we de verharde weg te voet terug via Labyrint en Lodge. We vragen voor het begin van de wandeling de goede richting naar Labyrint en voordat antwoord gegeven wordt zijn alle dorpelingen het erover eens: Labyrint is “much too far for walking!!”. Desondanks gaan we eigenwijs op stap en een twee uurtjes later komen we aan in Labyrint via een mooie route door de jungle.


Bar's zijn vaak leuk beschilderd.

De basisschool in Gayle.


Huizen in een prachtige groene omgeving.


Bij koeien staan vaak mini-reigers die zich voeden met insecten op de koe.

Vanaf Labyrint lopen we verder terug naar Ocho Rios. Onderweg komen we ook voorbij aan de watervallen bij Lodge, de zogenaamde Blue Hole.






Het laatste gedeelte van de tocht krijgen we een lift van een vriendelijke chauffeur van een pick-up truck.

Donderdag 30 maart lopen we via Ocho Rios naar “onze” timmerman in Pimento Walk. Lichtelijk verbaasd zien we dat de man zijn woord gehouden heeft en een tweetal mooie, droge planken Teakhout op de kop getikt heeft. Zoals afgesproken worden ter plekke de planken tot latjes voor ons teakdek gezaagd. Alles gebeurt vakkundig volgens afspraak en we zijn zelfs zo tevreden dat we vervolgens een tweetal tijdschriften-bakjes van Mahoni bij deze vakman bestellen.

Loud helpt de timmerman een handje.

De werkplek van de timmerman gaat buiten verder.

We laten het hout nog even op het dek drogen.