maandag 19 juni 2017

De zoutpannen van Salinas (Dominicaanse Republiek)

Woensdag 24 mei 2017 tot en met zondag 28 mei 2017

Positie Salinas: 18°12.862 N 70°32.679 W
Salinas betekent zoutpannen in het Spaans en het dorpje waar we nu voor anker liggen heeft zijn naam hieraan te danken. Wanneer we ons bij de kustwacht en douane officieel gaan melden, komen we uit bij de grote waterbekkens waar het zoute zeewater door de zon ingedampt wordt en het zout vervolgens gewonnen wordt. Micro-organismes veranderen hun kleurentinten wanneer de zoutconcentratie van de zoutpan hoger wordt. Als gevolg van de verschillende concentraties ontstaan dus levendige kleuren in de zoutpannen, variërend van lichtgroen tot helderrood.

Ieder waterbassin heeft een andere kleur, dus een ander zoutgehalte.

De zoutlaag zit vastgekoekt aan de bodem. Deze wordt eerst met een schep losgemaakt, vervolgens met 2 metalen platen opgelepeld (zodat het water tussen de twee platen kan wegvloeien) en in het bootje geschept.

De kleine bootjes worden naar de kade getrokken en het zout wordt op de kant geschept.


Vervolgens wordt het zout in de treinwagons geladen, met de hand.

De houten installatie om het zout naar de zoutopslag te vervoeren is zo krakkemikkig in elkaar geflanst dat het totaal een surrealistisch beeld van het “wilde westen” bij mij opwekt, heel bijzonder.



Met bovenstaande locomotief worden de wagons naar boven getrokken.

Boven worden de wagons gelost en er ontstaan zoutheuvels.

Er wordt een vrachtauto geladen met zout in zaken van 50 kg. En alles gebeurt hier met de hand: het vullen van de zakken, afwegen, de zak dichtnaaien en op de vrachtauto stapelen, arbeid is hier erg goedkoop. 

Het laden van de vrachtwagen.

donderdag 15 juni 2017

Baharona – Salinas (Dominicaanse Republiek)

Dinsdag 23 mei 2017

Positie Salinas: 18°12.862 N 70°32.679 W
Op deze mooie dinsdag gaan we ankerop voor een tocht van een dikke 30 nm oostelijk naar het schiereiland Salinas. De eerst 15 nm leggen we motorzeilend af en de laatste 15 nm kruisen we naar Salinas met een mooie wind van 20 knopen.


De Fransen vertrekken dezelfde dag. We ontmoeten ze enkele mijls voor Salina. Zij maken de bovenstaande foto's van de Rafiki.

En wij maken van hun een foto.

Hier gaan we in de namiddag voor anker. Na een half uurtje komt al een persoon van de kustwacht om ons uitklaringsbewijs, dit heet hier zarpe, van Baharona te controleren en neemt deze mee.

Paraiso (Dominicaanse Republiek)

Maandag 22 mei 2017

Positie Baharona: 18°12.840 N 71°05.313 W
We maken vandaag weer een uitstapje naar het zuiden langs deze prachtige kust, dit keer naar het stadje Paraiso. Het stadje heeft aan het strand wat toeristische faciliteiten die in verval zijn geraakt en dit is een teken dat hier steeds minder toeristen komen. 



Mooie kust met pittoreske huisjes. Hier heb je geen vergunning nodig om je huis in een bepaalde kleur te schilderen.

Verlaten boulevard met een duidelijk onderscheid tussen het lichtblauwe water, het zoete water uit de rivier,
en het donkerblauwe water (zoute zeewater).


Cacaobonen liggen op het troittoir te drogen.
Dit is een benzinestation: de kleine en grote bierfles dienen als maatbeker.
De brommers in de dorpen kopen bij deze "tankstations" hun brandstof.


Laatste twee foto's zijn vanuit een rijdend busje genomen, dus helaas niet scherp.
Maar het uitzicht van een hoogte met het verschil tussen zoet en zout water is erg apart.

woensdag 14 juni 2017

Fransen slaan van het anker af (Dominicaanse Republiek)

Zondag 21 mei 2017

Positie Baharona: 18°12.840 N 71°05.313 W
Door het veelvuldig gebruik van de motor in de afgelopen weken wordt de Rafiki met behulp van jerrycans weer volgetankt. Ook propaangas is in de DomRep makkelijk te verkrijgen en wordt weer gevuld. Baharona is een prima plaats voor te bunkeren, maar voor de rest is er in dit stadje niet veel te beleven. Ook de ankerplek is niet mooi en het water is erg vervuild.

Als we terugkomen van het bevoorraden roept de douane ons om te helpen. Het schip van onze Franse buurman, hij is met zijn gezin in de stad en de boot is dus verlaten, is van het anker geslagen en ligt nu in de hoek van de baai. Ze kunnen hem wel los trekken, maar weten niet hoe ze een zeiljacht opnieuw kunnen ankeren. Marlene en ik halen het krabbende anker van de Fransman op en de doaune sleept de boot naar de oude plek terug, waarna wij de boot weer netjes ankeren. Overigens zat de ketting om het anker heen gedraaid, de reden waarom het anker geen grip had.

Douane is al bij de boot van de Fransen, maar weten niet wat ze moeten doen.

De windvaan blijft hangen achter een pijp die in het water ligt.

De ketting is om het anker heen gedraaid. De reden dat het anker geen grip had.

De douane sleept de boot terug naar zijn oude plaats.

Wanneer de Fransman met zijn Russische vrouw en twee kleine kinderen terug komt op de boot en de calamiteit met zijn boot te horen krijgt, worden we als dank voor bewezen diensten uitgenodigd voor een gezellige borrel op hun boot.

donderdag 8 juni 2017

Op zoek naar Larimar, een blauw-groene edelsteen (Dominicaanse Republiek)

Zaterdag 20 mei 2017

Positie Baharona: 18°12.840 N 71°05.313 W
Na een paar dagen met iets minder weer (dwz bewolkt met een temperatuur rond de 30 graden en veel wind) hebben we vandaag eindelijk weer een strak blauwe lucht en zon. We gaan vandaag met de gua-gua parallel aan de kust naar het zuiden. Hier is een mijn waar de halfedelsteen Larimar gedolven wordt. Larimar is een halfedelsteen die alleen in de DomRep te vinden is. Het mineraal heet officieel pectoliet en deze blauw-groene variant wordt op aarde alleen hier gevonden.

Wanneer we bij de toegangsweg naar de mijn aankomen, de mijn is dan nog 12 km verder bergop, blijkt dat deze zandweg behoorlijk geleden heeft van de regenval van de afgelopen dagen. We hebben weinig zin om met een jeep of brommertje over deze beschadigde zandweg naar boven gebracht te worden en dus blijven we aan de kust.

De kust is hier erg mooi en de begroeiing en bebouwing is schilderachtig. Waar de rivier vanuit de bergen in zee uitmondt, is het water door de uitgespoelde modder en gesteente van een helder blauwe kleur. Hierdoor ontstaat in de zee een enorme lichtblauwe vlek.

Vissersgemeenschap aan zee.

Een ruige kust met veel golfslag.


De rivier, die uitkomt in zee.


Veel mensen hebben een bedrijfje met deze stenen, gesorteerd naar kleur en grootte.

Het kiezelstrand met de vissershuisjes is in deze regio heel pittoresk en het blijkt dat het noodweer van de afgelopen dagen ons geluk heeft gebracht. Door de overdadige regenval is ook veel Larimar vanuit de bergen naar zee gevoerd en op het kiezelstrand aangespoeld. We gaan als echte jutters het kiezelstrand uitpluizen en vinden een kleine schat van deze (half)edelstenen. Als de lezer op dit moment denkt “wat is dit voor geouwehoer over deze magische (half)edelsteen toch voor een onzin!”, google dan maar eens naar Larimar en zie het resultaat.

De larimar, die wij zelf gevonden hebben op het strand.


Veel gekleurde huisjes aan het strand.

Op de achtergrond, het lichtblauwe deel is zoet water afkomstig van de rivier,
het verderop gelegen donkerblauwe water is zout water.

Tegen de middag eten we een kippetje met gebakken plantaan (=bakbanaan) bij de plaatselijke snackbar Deze snack wordt traditioneel op een houtvuur door een vriendelijke Haïtiaanse vrouw voor ons bereid.

Een prima restaurant. Wij eten een kippetje met bakbananen.

De zoon van de kokkin maakt voor ons deze foto. Was volgens ons de eerste keer dat hij een foto moest maken.

In dit gedeelte van de DomRep zijn de Haïtiaanse vluchtelingen een probleem. Het buurland Haïti is het armste land van het Amerikaanse continent, waardoor er veel economische vluchtelingen vanuit Haïti in deze regio illegaal over de grens komen. Halverwege de route is daarom ook een controlepost van de politie om illegalen op te sporen.

woensdag 7 juni 2017

Baharona (Dominicaanse Republiek)

Donderdag 18 mei 2017 en vrijdag 19 mei 2017

Positie Baharona: 18°12.840 N 71°05.313 W
De Dominicaanse Republiek, in het vervolg van dit blog de DomRep genaamd, heeft zoals alle eilanden hier in de Carieb een roerige geschiedenis. De DomRep deelt het eiland Hispanjola samen met Haïti, dat het westen van dit eiland bevolkt. De DomRep is ongeveer net zo groot als Nederland en heeft maar liefs 11 miljoen inwoners. De Spanjaarden en Fransen hebben van de 16de tot en met halverwege de 19de eeuw met elkaar en de aanwezige slaven liggen te vechten voor de macht over het eiland. In 1844 is de DomRep officieel zelfstandig, maar er volgden nog jaren van onrusten en burgeroorlogen. Nadat de nodige dictators in de vorige eeuw de revue gepasseerd zijn, is dit land vanaf 1978 eindelijk een stabiele democratie.

In tegenstelling tot het buurland Haiti (Frans), is de DomRep Spaanstalig en dus kunnen we weer lekker oefenen met ons Spaans. Het valt ons ook op dat we hier, in tegenstelling tot Jamaica, over straat kunnen lopen zonder dat we voortdurend lastig gevallen worden door taxichauffeurs of verkopers van prullaria. De mensen zijn hier veel rustiger en ook vriendelijker.

In het stadje Baharona zijn een paar supermarkten die goed gesorteerd zijn. Ook de prijzen zijn in dit land erg aangenaam. De lokale markt is groot en druk en er worden veel soorten groenten en fruit aangeboden, die mooi van kwaliteit zijn.

De omgeving van Baharona staat bekend om de grote en vele bakbananen.

De markt is wat chaotisch en rommelig, maar je kunt er veel krijgen.

zaterdag 3 juni 2017

Baharona (Dominicaanse Republiek)

Woensdag 17 mei 2017

Positie Baharona: 18°12.840 N 71°05.313 W
De tocht naar Baharona is pittig. We belanden van de ene onweersbui in de andere met de daarbij behorende windstoten en hoge, scherpe golven. Pas tegen 3 uur in de morgen neemt de wind af en kunnen we mooi zeilen. In de vroege morgen gaan we voor anker in een volledig beschutte ankerbaai bij de mini-jachthaven van Baharona. We lanceren de dinghy en gaan naar de marina waar ze op ons verzoek de autoriteiten waarschuwen. Een klein uur later komen 3 heren van de douane aanrijden en we brengen ze met onze dinghy aan boord van de Rafiki. De nodige formulieren worden ingevuld en de boot wordt vluchtig onderzocht, waarna we voor de verdere afwikkeling van de inklaringsprocedure doorverwezen worden naar de immigratie in Baharona.


We hebben in de diverse verslagen van zeilers in de Dominicaanse Republiek vele horrorverhalen kunnen lezen van onvriendelijke, autoritaire ambtenaren die bij het inklaren hoge bedragen vragen voor fooien en diensten die officieel gratis zijn. Door deze erg vervelende vorm van corruptie is de Dominicaanse Republiek niet populair bij de zeilersgemeenschap in de Carieb. Hier in Baharona merken we daar gelukkig niets van. De ambtenaren van de douane zijn vriendelijk en correct en vragen geen fooi of andere vergoedingen voor hun diensten. Wanneer we ons 's middags melden bij de ambtenaar van de immigratie worden de laatste formaliteiten van het inklaringsproces voltooid en moeten we alleen de wettelijk vastgestelde kosten van het inklaren in de Dominicaanse Republiek betalen. Voor ons, 42 ft boot en twee visas voor 1 maand, is dit 4000 Pesos, dit is ongeveer 80 euro. We krijgen van deze vriendelijke ambtenaar te horen dat we alleen fooien moeten geven wanneer we dit zelf ook willen en dat de nationale zarpes (vaarvergunningen) overal in de Dominicaanse Republiek gratis zijn. Degene die hier geld voor vraagt is in overtreding.

We lopen nog even door het stadje, pinnen plaatselijke valuta, kopen wat fruit en relaxen verder. Het was tenslotte een zware nacht.


We komen terecht in de straat met allemaal eettentjes. Op deze foto's is de achterkant van de restaurants te zien, nl de keukens. Aan de voorkant kun je aan tafeltjes zitten of een menu ophalen.