Spaanse les en bevrijdingsdag in San Pedro, Guatemala

Donderdag 15 september 2016

Positie Fronteras: 15°39.775 N 89°00.119 W
Na de koffie en het ontbijt gaan we weer naar school. Marlene wordt voorgesteld aan haar leraar Ruben en ik word gekoppeld aan de lerares Suzanna. Er zijn nog meer leerling-leraar koppels en ieder paar heeft een tafel en een white-board. We ontvangen ons lesmateriaal, een schriftje en een pen. Het een-op-een lesgeven is erg intensief en kost behoorlijk veel energie. Tijdens de pauze worden we getrakteerd op koffie en een Guatemalaanse snack. Tussen mij en Suzanna, een 26 jarige Maya vrouw, klikt het prima en we hebben tijdens de studie veel lol.

Vandaag is er ook feest in het land. Het is 195 jaar geleden dat Guatemala zich bevrijd heeft van de Spaanse bezetters en dit wordt groots gevierd. In San Pedro, een stadje van 15.000 inwoners, is er 's morgens een optocht waar alle publieke instellingen (zoals brandweer, scholen, verenigingen, etc.) aan deelnemen. Omdat wij les hebben, kunnen we deze optocht niet meemaken maar Suzanna en ik “spijbelen” en gaan tijden de officiële lesuren stiekem even kijken. De Guatemalanen zijn zeer patriottistisch en overal zie je de nationale vlag en zijn mensen gekleed in de nationale kleuren.

's Middags gaan we naar het marktplein waar een concours is van de plaatselijk jeugd fanfares. Het hele stadje is uitgelopen om dit te zien en wij zijn de enige toeristen. De vrouwen in San Pedro zijn nagenoeg allemaal traditioneel gekleed en de mannen zijn “normaal” gekleed. Maya's zijn in het algemeen klein en Marlene is met haar 1,65 m vaak een kop groter dan de Maya-vrouwen. Als het zoals vandaag druk is, kan ik makkelijk over de menigte uitkijken, ik ben veruit de grootste.

Overal wappert de vlag van Guatemala.

Kinderen zijn al op zeer jonge leeftijd bij de muziekvereniging.

Bijna alle vrouwen lopen hier nog rond in traditionele kleding.

Dit geldt ook voor de kinderen.

Het concours is een beetje amateuristisch maar toch heel speciaal om te zien. Met name de binding en trots die de mensen uitstralen naar het land Guatemala is aandoenlijk.

Als we terugkomen van het bevrijdingsfeest moeten we nog ons huiswerk maken. Wat vervelend nu.

Busreis naar San Pedro (meer van Atitlan), Guatemala

Woensdag 14 september 2016

Positie Fronteras: 15°39.775 N 89°00.119 W
We gaan met een toeristenbusje naar het meer van Atitlan. De weg leidt ons door de bergen/vulkanen van dit gebied. De omgeving is ruig en bergachtig en het is koel. Zoals we al gemerkt hebben in Antigua is het hier, het gebied ligt op een gemiddelde hoogte van 1500 meter, een stuk koeler dan Rio Dulce. We hebben zelfs meer de spijkerbroek aan dan de korte broek. Het laatste stuk van de tocht leidt ons langs de rand van het meer en de weg is echt abominabel slecht. We worden in het busje heviger door elkaar geschud dan op de Rafiki in ruig weer.

Tijdens de busrit uitzicht op het meer van Atitlan.

En ook San Pedro is al in zicht.

Na een paar uur over stoffige en slechte wegen komen we aan bij onze eindbestemming, het dorpje San Pedro. Het is inmiddels 16:00 uur in de namiddag en we gaan met onze rugzakken op zoek naar het hostel dat Anna (Nederlandse die we ontmoet hebben bij de vulkaan Pacaya) ons aanbevolen heeft. Eenmaal daar aangekomen informeren we of er nog een kamer vrij is en dit is gelukkig het geval. Verder informeren we bij de hostel-eigenaar Rene naar de cursussen Spaans die in zijn hostel “Orbita” gegeven worden. We gaan namelijk weer naar school! We boeken 5 dagen (van 8.30 – 12.30 uur) Spaanse les. Ieder heeft een eigen leraar of lerares. Om een taal snel te beheersen gingen de managers in Limburg altijd een week of twee naar de nonnen, wij gaan naar de Maya's.

's morgens is dit het leslokaal, de rest van de dag is dit ons prive terras.

We drinken nog wat op onze veilige aankomst en gaan 's avonds niet naar een restaurant, dit zijn we al een beetje beu. We gaan naar een winkeltje en naar de markt en we maken in de keuken van het hostel weer eens lekker ons eigen eten.

Heel spontane foto.

Vele straatjes zijn erg smal, daarom zijn hier weinig auto's maar heel veel tuk-tuks.

Voor het eerst zien we zwarte mais. Of misschien wel vaker gezien, maar niet geweten dat dit mais was.

En ook hier worden van de mais tortilla's gemaakt. Rook komt al uit de schoorsteen.

Het hout wordt iedere dag buiten gezet om te drogen. Aan het einde van de dag gaat weer alles naar binnen.

Beklimming vulkaan Pacaya, Guatemala

Dinsdag 13 september 2016

Positie Fronteras: 15°39.775 N 89°00.119 W
Vandaag worden in de vroege morgen de wandelschoenen “uit het vet” gehaald want de bemanning van de Rafiki moet weer aan de bak. We hebben een tour geboekt bij een van de vele reisbureaus voor een tocht naar de vulkaan Pacaya. We worden met een busje opgehaald en nadat we met een 10-tal toeristen in het busje zitten gaan we op weg. In het busje zit onder andere een Noors gezin dat een wereldreis aan het maken is en ook een Nederlandse Anna die met een vriendin een rondreis door Midden-Amerika maakt.

Eenmaal buiten de stad gaan we met het busje snel bergop en na een fikse hobbeltocht komen we aan bij het vertrekpunt van de bergtocht. Er worden wandelstokken aangeboden en er lopen paarden met ons mee. Mocht onderweg blijken dat je niet fit genoeg bent om deze tocht te voet te voltooien, dan kun je (uiteraard tegen betaling) alsnog een paard huren.

De entree van de vulkaan is omgerekend ongeveer 6 euro. Niet duur dus.

De gids probeert tijdens de tocht naar boven zo snel mogelijk te lopen. Iedere keer vraagt ze weer aan het Noorse gezin of het wel gaat en of ze een paard nodig hebben. Zij knikken telkens "nee". Waarom loopt de gids dan zo snel?? Waarschijnlijk een deal met de verhuur van paarden. Dit kost namelijk ongeveer 25 euro (duur) en waarschijnlijk ontvangt onze gids provisie voor iedere deal.

Dus tempo maken....

We lopen over een goed begaanbaar pad door de welig begroeide flank van de vulkaan naar boven. De vulkaan was in de vorige eeuw nog actief dus de lava ondergrond waarover we naar boven lopen, is van een eruptie van ongeveer 100 jaar geleden. Onderweg zijn regelmatig mooie vergezichten te bewonderen. Tijdens een van deze stops zie ik op een heuvel een elektriciteitscentrale liggen. Ik vraag aan de gids wat dit voor een centrale is en krijg een opmerkelijk antwoord. De centrale wekt stroom op via aardwarmte, die in dit gebied natuurlijk ruim voor handen is. Maar nu komt het, de centrale is gefinancierd door een Israëlische investeringsgroep die op hun beurt de elektriciteit volledig doorverkoopt aan El Salvador, dat hemelsbreed ongeveer 200 km verderop ligt!

In het midden een grote elektriciteitscentrale. Deze voorziet El Salvador van stroom.

Gewoon een mooi uitzicht.

Bewolking schuift net voorbij de top van de heuvel.

Na een goed uurtje flink doorstappen eindigt het pad bij de boom/struikgrens en we komen uit op een vlak stuk zwarte vulkaangrond. Helaas is het weer regenachtig zodat we geen helder beeld hebben van de omringende vulkanen. Wel hebben we een prachtig zicht op de gevolgen van een eruptie op de vulkaan die naast onze ligt en we zien duidelijk de gestolde lavastroom, prachtig. We lopen over een paadje door de “verse” lava en op een aantal plekken komt nog zwavelachtige rook door de poreuze steenlaag naar boven. Aan het einde van de gestolde lavastroom is er voor de kinderen nog een leuke verrassing. Zij mogen met een lange stok Marshmallows grillen op het hete gesteente in de ondergrond.

Groot oppervlakte met alleen maar lava. Goed zichtbaar de verschillende kleuren van de lavastromen (andere kleur wil zeggen een andere ouderdom). Op veel plekken komt nog rook uit de ondergrond. In een opening wordt met een stok het vuur opgerakeld en daarna kunnen de marshmallows gegrild worden.

De terugtocht is vervolgens zonder bijzonderheden, maar deze tocht in combinatie met het leuke gezelschap was een prachtig uitstapje.

De rest van de dag kuieren we weer door Antigua en komen toevallig uit bij een prachtig klooster. Dit klooster is omgebouwd tot een luxe hotel-restaurant en dit is gebeurt met dezelfde filosofie als de restauratie van het kasteel in ons geboortedorp Kessel. Zoals in ons dorp is ook hier in Antigua niet gekozen voor het opnieuw opbouwen van de oude stenen maar zijn de resten van het gebouw hersteld met moderne materialen waarbij het historische gebouw bewaard blijft en tevens bewoonbaar/bruikbaar wordt.

Combi van oud en nieuw. Net als het kasteel in Kessel.

Een bijzonder mooi gebouw.

Vele oude fonteinen.

Prachtige kloostertuinen.

Romantische sfeer in het hotel. Overal stonden bakken met blaadjes van bloemen. Of helemaal wit of helemaal roze.

Vele kunstwerken in het hotel.

Marlene weet in een van de winkels een authentiek weefsel op de kop te tikken. Weven is een belangrijk gegeven in de cultuur van de Maya's en in deze regio wordt de meeste kleding nog thuis met de hand geweven.

Weefsel met verschillende kleuren garen.

Als we terug naar het hotel lopen, hebben we voor het eerst uitzicht op de bergtop van een actieve vulkaan.

Antigua is een mooie stad met prachtige historische gebouwen maar door de vele toeristen zijn de Guatemalanen uit het oude centrum weggekocht en zij hebben plaats moeten maken voor de ondernemers uit het rijke Westen. Hun markt zijn de rijke Westerse toeristen, waardoor Antigua kil, steriel en duur geworden is. Antigua heeft hierdoor veel meer weg van een open luchtmuseum dan een stadje in Guatemala.

Om meer het authentieke Guatemala te beleven, hebben we besloten om morgen ankerop de bus te pakken en verder te reizen naar het beroemde meer van Atitlan.

Tour door Antigua, Guatemala

Maandag 12 september 2016

Positie Fronteras: 15°39.775 N 89°00.119 W
's Morgens gaan we buiten de stadsgrens van de antieke stad naar een grote markt. Hier komen de mensen uit de regio hun spullen verkopen. Het is een prachtig grote veelzijdige markt met naast de vele groenten en fruit ook vele kleurrijke mensen die er te bewonderen zijn.

Tijdens de verkoop van groenten en fruit, moet ook de baby nog gevoed worden. Zij kunnen dit gelijktijdig.

Deze dames zijn 's morgens vroeg begonnen. Voor hun zit de dag er bijna op.

Vele soorten bonen.

De Spanjaarden hebben in de 17de eeuw deze plek uitgekozen voor de hoofdstad voor “hun” nieuwe land. Door de grote inkomsten die hier gegenereerd (of beter nog geroofd) werden, groeide deze stad als kool. De Spaanse aristocratie laat in deze periode vele indrukwekkende bouwwerken verijzen en ook de katholieke kerk investeert stevig in het nieuwe land om zo adequaat mogelijk de godsdienst van de Maya's te vervangen door het Christendom. Hierdoor ontstaan vele imposante kerken en kathedralen in deze nieuwe stad.

De ligging van Antigua, in een dal tussen vulkanen in, is weliswaar schilderachtig mooi maar ook een beetje dom of beter nog ignorant. Het aantal (sommige nog actieve) vulkanen duidt op een onrustige aardkorst en de Spanjaarden maken hier dezelfde fout als de Romeinen destijds in Pompeii. In 1773 slaat het noodlot toe en een zware aardbeving verwoest de stad. Na deze laatste catastrofe vinden de Spanjaarden het wel welletjes en ze komen tot het besef dat de hoofdstad toch beter op een veiligere locatie gebouwd moet worden. Ze kiezen voor een plek 50 km meer oostelijk waar nu de huidige hoofdstad van Guatemala, Guatemala City ligt.

De oude hoofdstad bleef echter bewoond en werd toepasselijk Antigua genaamd, oud in het Spaans. In de 20ste eeuw werd begonnen met de restauratie van de vele beschadigde monumenten in de stad en ondanks een zwareaardbeving in 1976 is Antigua door zijn vele koloniale monumenten een stad die door de Unesco op de wereld erfgoed lijst staat.

Vandaag maken we onder leiding van onszelf een rondwandeling door dit stadje. We lopen vanaf een uitzichtpunt op een heuvel slalommend langs de meeste monumenten die de stad rijk is. De wegen zijn nog geplaveid met de originele keien die hier 250 jaar geleden al lagen en dat maakt lopen wat lastig. De stad heeft een hoog “Walt Disney”-gehalte. Hiermee bedoel ik dat de stad eigenlijk geen eigenschappen meer heeft van een stad in Guatemala. De mensen die in het centrum wonen zijn met name buitenlanders die hier een souvenir-shop, restaurant, hotel, hostel of reisbureau hebben. Je kunt koffie drinken bij vele Star Buck's kloons of wat eten bij een Italiaans, Amerikaans of Argentijns specialiteiten restaurant. Op straat zie je uitsluitend toeristen die de stad aan het bewonderen zijn en Guatemalanen die van en naar de marktpleinen komen om wat toeristische hebbedingetjes te verkopen. Vertier zoeken de Guatemalanen niet in Antigua, daarvoor is het met zijn Westerse prijzen veel en veel te duur. De monumenten zijn indrukwekkend mooi en rijk versiert. Zelfs de vervallen monumenten vertellen figuurlijk gezien een prachtig verhaal.

Het oude badhuis. Helaas wordt het niet meer gebruikt.

's Avond hebben we zin om terug te gaan naar het authentieke Guatemala en dus gaan we eten bij een van de laatste Guatemalaanse restaurants die de stad nog rijk is. 

Op vakantie naar Antigua, Guatemala

Zondag 11 september 2016

Positie Fronteras: 15°39.775 N 89°00.119 W
We gaan op vakantie! Na een paar maanden prutsen aan de elektra is de boot weer redelijk zeewaardig en trakteren we onszelf op een verdiende vakantie. De boot laten we achter in de jachthaven bij de vriendelijke havenmeester Oscar. In de vroege morgen nemen we, gepakt met twee rugzakken, de luxe bus naar Antigua, een van de belangrijkste toeristische attracties van Guatemala.

Na een busreis van 8 uur komen we aan in dit historisch stadje en nemen we een kamer in een van de vele hotels in Antigua. We maken nog een korte wandeling door de pittoreske straatjes en pleinen en gaan lekker buffelen bij een Amerikaans steak restaurant. Een vermoeiend dagje in de bus.

Fruitverkopers in Antigua. Vele zitten de hele dag op de grond om hun spullen aan de man te brengen.

Bij de verkoop wordt gehandeld.

Vele soorten van vervoer. Naast busjes en auto's zie je ook vele tuk-tuks, paard en wagen en handwagens.