Cienfuegos (Cuba), Havanna dag 3

Maandag 24 februari 2014

Positie Cienfuegos: 22°07.502' N 80°27.162 W
In het centrum van Havanna ligt nog een sigarenfabriek. We willen hier graag naar toe, maar helaas, de fabriek is vorige week gesloten. We kunnen wel naar een andere sigarenfabriek, maar deze ligt tamelijk ver buiten Havanna.

We gaan dan verder naar het Chinese deel van Havana. Er is 1 straat met Chinese winkels en restaurants. Verder is het weer gewoon Havanna. 

 

Nog vele oude treinstellen stonden in het centrum van Havanna opgesteld.

Deze slager gooit net met grof geweld een rvs plaat naar buiten. Iedereen erom heen stond te trappen. We zagen de grote kakkerlakken over de straat rennen. Hier koopt dus voorlopig niemand meer zijn vlees.

Dit oudje staat nog gewoon op de parkeerplaats en doet dus nog mee in het verkeer.

Het gooien van een steen en dan hinkelen in de vakken is ook hier een populaire bezigheid.

Wij deden dit spel vroeger ook op de lagere school.

Deze heren hadden een aantal overeenkomsten, nl de witte kleding en de dikke sigaar.

De school. Kinderen hebben allemaal een uniform aan.

Parkeerplaats in Havanna.

Bij dit oud mannetje kochten we heerlijke notenrepen, waarschijnlijk zelf gemaakt.

De apotheek, alle pillen in een potje.

Wij denken dat dit het tankstation is.

Gevels zijn zeer kleurrijk.

Mooi hoekpandje.

In Cuba zien we veel mannen met een dergelijk apparaat rondlopen. Het blijkt een apparaat te zijn waarmee gespoten wordt tegen muskieten. Dit om ziektes te voorkomen zoals Dengue en Malaria. Ieder huis in Cuba komt iedere week aan de beurt. Als ze de stof in het huis spuiten, dan zie je nevel onder de deur en door de spleten van de ramen komen.  

 

’s Middags gaan we naar de luchthaven om onze gasten Peet Verhaegh en Ans Joosten op te pikken.

Het is een heel leuk weerzien en na de vlucht van 10 uur moeten we nog 2,5 uur met een taxi naar Cienfuegos. Als we na zonsondergang op de Rafiki aankomen worden de meiden eerst netjes ingekwartierd en vervolgens worden ze verwend met een lekkere Pinacolada.

Cienfuegos (Cuba), Havanna dag 2

Zondag 23 februari 2014

Positie Cienfuegos: 22°07.502' N 80°27.162 W
We vervolgen onze ontdekkingsreis door deze sprookjesachtige stad. Vandaag lopen we richting het Parque Central en Parque de la Fraternidad. In het gebied rond deze parken liggen prachtige gebouwen o.a. het Gran Teatro, Hotel Inglaterra en het museo Nacional de Ciencias Naturales (Capitolio).

Een gedeelte van het enorme gebouw, het Capitolio.

Bij het deftige hotel “Inglaterra” zijn bij de ingang lichtschermen en een professionele filmcamera opgesteld op een stuk rail. Marlène maakt enkele foto’s van de mensen die er rondlopen. Dan komt er een vrouw naar Marlène toe en vraagt of Marlène toestemming heeft om van de persoon, die Marlène net op de gevoelige plaat heeft vastgelegd, foto’s te maken. Als Marlène aangeeft dat ze niet weet wie ze gefotografeerd heeft, blijkt het in orde. De vrouw vertelt dat er momenteel een team van het Duitse ZDF bezig is met de opnames van de TV-film “Der Mann ohne Schatten” met in de hoofdrol de zeer bekende acteur Jan Jozef Liefers. En natuurlijk voor diegene die het weer niet geloven, bijgaand het bewijs op de gevoelige plaat chip. Eind 2014 is deze film op TV, ZDF, te zien.

 

Dit is een stuk uit de film. Hebben ze natuurlijk enkele malen moeten herhalen.

 De "verboden" foto van Jan Jozef Liefers.

Verder maken we weer ongelooflijk veel foto’s van gebouwen, gevels, balkonnetjes en vervoermiddelen. Zie onderstaande foto’s. 

 

 

 

 

Een mooie oude Mercedes, welke al vele malen gerepareerd is.

 

Het straatbeeld in Havanna.

 

 

Cienfuegos (Cuba), Havanna dag 1

Zaterdag 22 februari 2014

Positie Cienfuegos: 22°07.502' N 80°27.162 W

We worden om 7:00 uur met de taxi naar Havanna gebracht. Het is opmerkelijk hoe leeg de wegen in Cuba zijn. De gemiddelde Cubaan kan zich geen auto permitteren en ook de brandstofprijs van 1 CUC per liter vertegenwoordigd één dagsalaris per liter…

Alleen als je beroepsmatig gebruik maakt van de auto, bus of vrachtauto dan betaalt de staat de brandstof. Doordat dus nauwelijks voertuigen in particulier bezit zijn én er geen nieuwe auto’s aangeschaft kunnen worden, zijn er nog heel veel oude auto’s uit de 50-er jaren, dus van nét voor de revolutie én lege wegen. Hierdoor ook veel fietsers, fietstaxies en paard en wagen. Tel daarbij nog een paar oude scooters en motoren bij en je hebt een prima voorstelling van het straatbeeld hier in Cuba. Er is van Cienfuegos naar Havanna een heuse 4-baans autoweg maar zoals gezegd leeg. De rit van 225 km verloopt dus vlotjes en we worden om 9:30 uur afgeleverd bij onze hospita Nurea waar we voor twee dagen een, overigens zeer keurige, kamer hebben gereserveerd. “Twee dagen op kot” zou een Vlaming hier tegen zeggen.

In tegenstelling tot wat we verwacht hadden, blijkt Havanna een mooie historische stad te zijn. De bebouwing is weliswaar oud en vaak in achterstallige staat van onderhoud, toch heeft Havanna heel veel uitstraling. We worden overweldigd door de mooie monumenten, de vele schilderachtige pleintjes en de mensen die hier leven. Na de revolutie is de economische groei beperkt gebleven en dus is het huidige Havanna ook het Havanna van 1958. Havanna moet in die tijd het Parijs van de Carieb geweest zijn. Er is al veel gerestaureerd en we worden overspoeld door de mooie monumentale gebouwen, prachtig gewoon.

We volgen een route, beschreven in de reisgids, door het oude deel van Havana. We passeren mooie pleinen zoals Plaza Vieja, Plaza de Armas en Plaza de La Catedral. Vooral de oude nog niet gerestaureerde panden vinden wij erg mooi. 

 

Plaza Vieja, gelegen in La Habana Vieja.

 

 

 

Mooie gebouwen en een gezellige sfeer op Plaza de La Catedral. Deze vrouw doet haar dansje midden op het plein.

 

Prachtige oude gevels, ornamenten, balkonnen, hekjes etc in La Habana Vieja.

 

 

Zonder subsidie uit Europa schijnen grote projecten niet mogelijk te zijn. We hebben al diverse projecten gezien tijdens onze reis, van renovatie van gebouwen tot aanleg van complete havens voor plezierjachten, etc.

Ook midden in de stad komen we deze mooie bloemen tegen.

 

Museo Armeria 9 de Abril, een uitgebreid collective wapens staat hier tentoongesteld.  

  

Seminario de San Carlos y San Ambrosia.

Opknappertje....

’s Avond gaan we eten bij een van de vele restaurants in de binnenstad en we moeten na 1,5 week Cuba al een definitieve conclusie trekken, namelijk Cubanen kunnen niet koken. Gordon Ramsey zou hier tierend en vloekend een zenuwinzinking krijgen. De ingrediënten zijn prima, maar het is een Cubaan niet gegeven om hier enigszins een smaak aan te geven, helaas. Ze zorgen wel voor een leuk muziekje op de achtergrond.