Van Opunohu Bay naar de supermarkt in Cook Bay (maar dan anders) en een tweetal andere klautertochten, Moorea, Frans Polynesië

Maandag 24 juli 2023 tot en met vrijdag 4 augustus 2023

Positie Opunohu Bay: 17°29.368 Z /149°51.055 W
Wandelen, hiken en klauteren is hier op Mo'orea een fantastisch en avontuurlijk tijdverdrijf. Een drietal tochten wil ik even noemen.

Wandeling 1
Met onze Duitse vrienden van de "Companion" beklimmen we de berg Rotui, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben op onze ankerplek. Het is natuurlijk weer een steile klim met diepe afgronden, maar het is wederom de moeite waard.

Uitzicht op het rif van Opunohu Bay.

Uitzicht op het Hilton Hotel (de huisjes op het water) en de ingang van Cooks Bay.

De ankerplaats van de Rafiki, met op de voorgrond het strand en achter de boten het buitenrif.

Wandeling 2
Vanaf het strand naast onze ankerplek is het 5,5 km tot aan de eerste supermarkt. Het is een leuke wandeling over de openbare weg, maar we hebben dit al verscheidene keren gelopen, dus we zijn op zoek naar afwisseling. Marlène komt met het voorstel om de heenweg over de heuvel te gaan ipv over de openbare weg. Boven op de heuvel hebben we een mooi uitzicht op Cooks Bay en het rif. Bij de afdaling verdwalen we tussen de dichtbegroeide paadjes, de tropische plantages van de plaatselijke boeren (oa cactusvrucht, waar cameratoezicht is, kippen, geiten) en gevaarlijk veel valse honden..... en tot slot als we bijna weer bij de openbare weg zijn, staat er een hek met een poort, welke gelukkig open is. Anders hadden we het hele stuk weer terug moeten gaan, bergop. Heel spannend maar alles loopt gelukkig goed af, leuk dus. De terugweg, met volle bepakking, kiezen we uiteraard voor de makkelijke route, nl de openbare weg.

Cooks Bay.

Onze route met het programma mapsme.

Wandeling 3
(Te) laat in de middag maken we een wandeltocht over de flank van de bergrug, vanaf het strand lopen we naar de tropical garden en dan richting de ananasvelden. We schatten vooraf in dat de wandeling redelijk makkelijk is, maar 5,5 km lang, dus maximaal 1,5 tot 2 uur zal duren. Maar dit valt tegen: de 5,5 km is hemelsbreed geteld en de wandeling is stijl bergop en bergaf en slingert aan de flank van de rotsachtige berg. De wandeling is ruig, onherbergzaam, overgroeid en dus heel leuk voor onze smaak, maar....we komen in tijdnood. We doen ons best, maar we raken vermoeid en de tocht rekt, er komt schijnbaar geen einde aan. We vrezen aan het einde van de tocht dat de duisternis ons zal overvallen maar om 17:30 uur kunnen we opgelucht ademhalen, we zien een opening in de dichtbegroeide jungle en ontwaren de uitgestrekte ananasvelden in het dal. We wilden de terugweg (3,5 km) liften, maar we zijn zo vaak gevallen dat onze kleren helemaal onder de modder zitten, dus we durven niet meer in een auto te stappen. Dus wandelen we het laatste stuk gewoon weer terug. In totaal hebben we volgens mapsme 8,7 km gewandeld, maar in werkelijkheid is het veel meer én we hebben het voor zonsondergang gered. Het is al donker wanneer we weer bij de boot aankomen, maar dat deert ons niet.

Op verschillende plekken is het erg steil. Hier hangt een lijn, zodat je jezelf omhoog kan trekken.

Het pad is vrij vochtig. Dit maakt het extra moeilijk op de steile stukken. 

Je ziet erg veel mos en varens.

Tussen de bomen hebben we zicht op de geankerde boten in Opunohu Bay.

Weinig wind dus tijd voor de drone, Moorea, Frans Polynesië

Zaterdag 22 juli 2023 tot en met zondag 23 juli 2023

Positie Opunohu Bay: 17°29.368 Z /149°51.055 W
Luchtfoto's zijn altijd indrukwekkend en ook hier op Mo'orea zijn de opnames van onze drone van onze ankerplek weer adembenemend.

IJsje eten in Belvédère, Moorea, Frans Polynesië

Dinsdag 11 juli 2023 tot en met vrijdag 21 juli 2023

Positie Opunohu Bay: 17°29.368 Z /149°51.055 W
We hebben regelmatig contact met Mathias en Pauline van de "Companion" die we nog kennen van Linton Bay in Panama. Van Pauline horen we dat je een lekker ijsje kunt eten in Belvédère, een toeristische trekpleister waar de tropische landbouwactiviteiten hier op het eiland tentoongesteld worden.

De tocht naar dit ijsje is een mooie wandeltocht.

Net voor zonsondergang terug op de ankerplaats.

Ananasvelden, Moorea, Frans Polynesië

Donderdag 6 juli 2023 tot en met maandag 10 juli 2023

Positie Opunohu Bay: 17°29.368 Z /149°51.055 W
Mo'orea is een heerlijk eiland. De ruige bergen zijn bekleed met een prachtige jas van tropische vegetatie en daarnaast heeft dit eiland een dal waar veel ruimte is voor landbouw. De belangrijkste aanbouw hier is ananas waarvan er grote velden hier te vinden zijn. Maar daarnaast zijn er ook pompelmoezen, limoenen, avocado's, bananen, mango's, passievrucht en papaya's. We maken regelmatig een wandeling door dit interessante en leuke tropisch landbouwgebied.

Op de voorgrond de ananasvelden.

De omgeving is geweldig voor een waneling.

Niet alleen ananas, ook veel ander fruit.

Ananas is hier op het eiland het meest belangrijkste landbouwprodukt. Deze tropische vrucht komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. De Ananasplant heeft weinig verzorging nodig, maar mag niet kouder worden dan 18 graden. Ananas groeit tergend langzaam. De plant heeft minimaal een jaar nodig om groot genoeg te zijn om een vrucht te gaan dragen (In Nederland kan het ook 2 tot 3 jaar duren). Wanneer een vrucht gevormd is, duurt het nog eens 6 maanden totdat de ananas rijp genoeg is om geoogst te worden. Na de oogst sterft de plant af, maar de jonge scheuten groeien nog door. Als deze scheuten groot genoeg zijn, worden deze gestekt. De tijdsduur om een volwassen ananas te kweken is hierdoor 1,5 - 3 jaar, behoorlijk lang.

Je kan ook gemakkelijk thuis een ananas kweken: de kroon, de groene top van de vrucht hang je met de onderkant in water totdat er wortels te zien zijn. Daarna poten in goede potgrond en wanneer je de plant vervolgens 2 tot 3 jaar lang liefdevol verzorgt, heb je weer een mooie lekkere ananas!

Wandeling van Cook Bay naar de Ferryterminal Vaiare, Moorea, Frans Polynesië

Maandag 3 juli 2023 tot en met woensdag 5 juli 2023

Positie Moorea, Cook Bay: 17°30.221 Z /149°49.308 W
Moorea of Mo'orea zoals het in de oorspronkelijke taal geschreven wordt.
Moorea is een klein eiland met een diameter van 20 km en met 20.000 inwoners. Het eiland is net zoals alle eilanden van de Society eilanden bergachtig en de hoogste piek meet maar liefst 1200 meter! De bevolking woont in kleine dorpjes en er is een goede, geasfalteerde, weg rondom het eiland. Het leven op het eilandje is modern: overal auto's en scootertjes, weinig/geen criminaliteit, supermarkten, geen armoede en alles is netjes en georganiseerd. Het binnenland is door het ruige, onbegaanbare, berglandschap niet of nauwelijks bewoond en hier lopen ook geen geasfalteerde wegen. In het noorden van het eiland liggen twee diepe baaien die voor de zeilboten een mooie natuurlijk beschutting vormen. In het zuiden van deze twee baaien ligt een redelijk uitgestrekt dal wat een belangrijk landbouwgebied is voor met name de aanbouw van ananas. Voor Moorea is toerisme de belangrijkste inkomstenbron en overal aan de kust zijn hotels en exclusieve resorts.
Rondom het eiland is een barrière rif en hierdoor is het onderwaterleven hier prachtig.
Moorea is een prachtig eiland om te wandelen of beter nog hiken. We maken regelmatig een wandel- en klautertocht over dit paradijselijke eiland en bewonderen daarbij ook de uitgebreide plantages van ananas, een belangrijk product van dit eiland. Bijzonder is ook dat we regelmatig in de vrije natuur Passion Fruit, Passievrucht, tegenkomen die hier in het wild voorkomt en waarvan de vruchten onze favoriet zijn.

De wandelingen zijn voor ons heel leuk omdat ze door een ruig bergachtig gebied lopen en de paden zelf zijn ruig en uitdagend. De omgeving, een ongerepte tropische jungle in een steil berglandschap, maken het plaatje voor ons compleet: super leuk dus. Ook voor onze fysiek is dit landschap ideaal. Na een paar noodzakelijke maanden van weinig inspanning, dit was namelijk niet mogelijk, kan eindelijk weer eens aan de conditie gewerkt worden.

De eerste wandeling van Cook Bay naar Vaiare lijkt een makkelijke tocht, maar alle tochten hier hebben toch behoorlijk stijging. Maar het uitzicht op het hoogste punt, maakt het afzien op de route naar boven weer goed.

Uitzicht vanaf het hoogste punt.

Uitzicht vanaf het hoogste punt.

De baai van Vaiare, met aan de linkerzijde de ferryterminal.

Zwemmen met pijlstaartroggen en haaien in Moorea, Frans Polynesië

Woensdag 28 juni 2023 tot en met zondag 2 juli 2023

Positie Moorea, Opunohu Bay: 17°29.309 Z /149°51.027 W
Het is maar 4 uurtjes zeilen naar Moorea en we gaan voor anker bij het strand in het noorden van Opunohu Bay. Het is een mooie ankerplek in kristalhelder water van 5 meter diepte met een zandbodem die ons doet denken aan de "Swimming Pool" in de San Blas.

Een van de speciale trekpleisters op Moorea is een voerplaats voor de pijlstaartroggen, "Sting Rays" in het Engels. Op deze plek, een zandvlakte met een diepte van 2-3 meter, komen twee keer per dag een aantal toeristenboten aanmeren en worden de roggen gevoerd. De toeristen kunnen dan mooi foto's van deze vissen maken en ze zelfs aanraken. Hierdoor zijn deze dieren redelijk tam en niet agressief richting mensen. Om dit toerisme voor te zijn, gaan wij 's morgens om 7:00 uur al naar deze plek en we zijn alleen. Nou ja alleen, boven water wel, maar rond onze bijboot cirkelen al 16 hongerige rifhaaien van 2 - 3 meter! De haaien proberen ook wat voer te snaaien, maar zij zijn te bang om dicht bij mensen te komen en blijven op een afstand van ongeveer 3 meter om ons heen cirkelen. De roggen zijn hondsbrutaal, hebben honger en willen gevoerd worden. Hiervoor hebben we verse tonijn meegenomen en dat ruiken ze meteen. Wanneer Marlène de tonijn in een plastic zakje houdt, wordt ze letterlijk overdonderd door de roggen. Deze dieren hebben de ogen bovenop het lichaam en de mond zit onderop dus ze kunnen onmogelijk zien wat ze eten dus slobberen ze alles wat ze ruiken naar binnen en filteren het oneetbare, zoals zand, er weer uit. Om de tonijn te pakken te krijgen zwemmen ze van de bodem langzaam tegen je lichaam aan naar boven naar de handen waar je het voer vasthoudt, heel spannend en bijzonder. De huid van een rog is heel zacht en glad (fluweelzacht) en deze vissen zweven prachtig door het water. Rond om ons heen zwemmen veel kleinere kleurrijke visjes die ook stukjes tonijn meepikken. In een cirkel daaromheen zwemmen vervolgens de rifhaaien.

Loud voert de pijlstaartroggen, de kleine gekleurde vissen eten de restjes. 

En dat is nog behoorlijk, want de rog eet niet alles op. De reden hiervan is dat de ogen aan de bovenkant zitten, de mond aan de onderkant. De coördinatie loopt niet altijd vlekkeloos, vandaar dat er nog voldoende over is voor de kleine vissen en de black tip sharks.

De roggen zijn zowel aan de boven- als aan de onderkant fluweelzacht.

Ze ruiken het voer, wat Marlène boven water in een plastic zakje heeft. 

Ze komen dan vanaf de voeten omhoog. 

We zullen later nog een filmpje plaatsen, waarop je dit goed kunt zien.

De haaien blijven op afstand (± 2 tot 3 meter).

Ze zwemmen erg elegant.

Met de bijboot gaan we terug naar de Rafiki. Dit is het uitzicht onderweg.

Is het dan helemaal ongevaarlijk? Nee, je moet deze roggen niet bedreigen, pijn doen of in gevaar brengen, want dan kunnen ze jou met de giftige stekel levensgevaarlijk verwonden. Ik denk dat vele lezers nog de ADHD-er Steve Irwin kennen die altijd slangen, krokodillen en andere dieren aan het treiteren was. Hij is tijdens tv-opnames door een pijlstaartrog gestoken en heeft dit niet overleeft.

Er is hier veel leuks te doen. Loud gaat met Sander van de "Blue Beryl" met de bijboot vissen op tonijn. Het is een riskante tocht buitengaats met 3 meter deining maar toch weten Loud en Sander een mooie tonijn aan de haak te slaan. Ook kunnen we eindelijk wat afspreken met onze oude bekenden van de Salty Ginger, Graham en July. Ongelofelijk dat we elkaar na 10 jaar weer ontmoeten op een andere oceaan. De eerste ontmoeting was op het eiland Barbuda in de Carieb en nu, 10 jaar later, in het midden van de Pacific! De wereld is toch nog een beetje klein en overzichtelijk.

Foto op het strand in Barbuda (2013), Graham 5e van links, Julie 2e van rechts.

Foto op de boot van Sander en Yvette (2023).

Kristel Schreurs schrijft een stuk over ons in de Limburger, Frans Polynesië

Zondag 11 juni 2023 tot en met dinsdag 27 juni 2023

Positie Papeete: 17°34.570 Z /149°37.267 W
Kristel Schreurs, een Kesselse journaliste bij het dagblad "de Limburger", wil een artikel aan ons wijden en hier werken we graag aan mee. Dit resulteert in een leuk stukje in de krant over onze reis.

Als je inlogt op de Limburger zie je hetzelfde artikel, maar met veel meer foto's.

Maandag 12 juni vieren we de verjaardag van Adrian met een fantastisch diner in een toprestaurant in de binnenstad. Marlène maakt voor Adrian een handbagage (vliegtuig) tas met de naam van de boot en zijn leeftijd.

We beginnen langzaam aan met het opruimen van de boot en bekijken wat we niet meer nodig hebben. Via facebook kunnen we al wat overbodige spullen van de Rafiki aan wat andere zeilers slijten.

In de marina vindt een 3-daagse viswedstrijd plaats. 

We komen aan, wanneer net de laatste paar gevangen vissen gewogen worden. 

Deze Blue Marlin weegt maar liefst 112 kg. 

De presentatrice van de viswedstrijd heeft, zoals het hoort hier in Tahiti, 

een mooie krans op haar hoofd.

In het weekend zijn er vaak kanowedstrijden. Ze moeten tussen de geankerde boten door, 

waardoor ze ons vaak van heel dichtbij passeren.

We maken wat wandelingen in de omgeving en na een 3-tal weken hebben we alweer voldoende "Europese drukte" om ons heen gehad en gaan we ankerop voor een volgende bestemming: het vakantie-eiland Moorea!