We verlaten de Galapagos eilanden aan de noordzijde, terwijl de koers naar Frans Polynesie zuidwest is. De reden hiervoor is dat we in het noorden meer wind verwachten en dat we een groot deel van onze route flink stroom mee krijgen.
Gisteravond is de wind totaal weggevallen. We lagen compleet in de windschaduw van de Galapagos eilanden. Loud had nog een vis aan de haak, maar deze heeft zich los kunnen maken. Vannacht kon de motor gelukkig weer uit en was er weer bezeilbare wind.
Na wat regen vannacht is het nu zonnig en lekker warm. We zijn al een heel stuk uit de invloedssfeer van de eilanden en de wind is lekker aangetrokken. Ook hebben we al een beetje stroming mee, dus we gaan als de brandweer, 7 tot 8 knopen.
Verder alles prima aan boord.
Nog te gaan: 2.927 NM, 5.415 km.
vrijdag 16 december 2022
donderdag 15 december 2022
Donderdag 15 december, dag 1 oversteek Galapagos - Frans Polynesie
Ons verblijf op de Galapagos was van korte duur. Omdat er onderweg van Panama naar Galapagos een beetje aangroei op ons onderwaterschip was ontstaan, mogen we niet inklaren. Om onze boot 60 nm buitengaats schoon te maken wijzen we resoluut van de hand. We hebben vooraf ALLES wat in ons vermogen was gedaan om aan de regels van de Galapagos te voldoen, maar het mocht niet baten, we zijn niet welkom. Boos, gefrustreerd, belazerd, teleurgesteld en verdrietig zijn een aantal van de emoties die we de laatste dagen sterk gevoeld hebben.
Maar we hebben prima kunnen bunkeren, onze Rafiki is 100% in orde, dus we kunnen probleemloos de volgend stap nemen: we gaan de Stille Oceaan oversteken. We zetten koers naar de Markiezen. We zullen hier ongeveer 3 weken over doen en we doen elke dag een verslag plaatsen op ons blog.
Nog te gaan: 3040 NM, 5.625 km.
Maar we hebben prima kunnen bunkeren, onze Rafiki is 100% in orde, dus we kunnen probleemloos de volgend stap nemen: we gaan de Stille Oceaan oversteken. We zetten koers naar de Markiezen. We zullen hier ongeveer 3 weken over doen en we doen elke dag een verslag plaatsen op ons blog.
Nog te gaan: 3040 NM, 5.625 km.
woensdag 14 december 2022
San Cristobal - Galapagos
Zaterdag 10 december 2022 tot en met woensdag 14 december 2022
Positie Galapagos: 00°53.71 Z/ 89°36.85 W
We komen op zaterdagmorgen aan en in het weekend kunnen we niet inklaren dus blijven we braaf aan boord. 's Avonds hebben we getweeën een aankomstborrel en we hebben veel zin om de Galapagos te verkennen. Ons zwemplatvorm is al meteen populair: de hondsbrutale zeeleeuwen vechten letterlijk om deze plek om te zonnen en uit-te-buiken, heel speciaal.
Het is weekend en er is enorm veel bedrijvigheid van en naar de passagiersboten waarvan er al een 10-tal hier in de ankerbaai liggen. We kijken uit op de landingsbaan van het vliegveld en geregeld landt er een vliegtuig volgeladen met toeristen uit heel de wereld. Vervolgens worden deze bezoekers met grote Zodiaks (bijboten) aan boord gebracht van de passagiersschepen, waarna met pallets de bagage en de herbevoorrading van het schip aan boord getakeld wordt. Dit gaat het hele weekend door, de passagiersboten varen af en aan, dit is echt massa-toerisme.
's Zondags komen in een taxiboot twee personen, een man en een vrouw, langszij. Zij zijn medewerkers van onze agent en wij nodigen ze uit aan boord. Zij zeggen dat morgenvroeg om 9:00 uur 10 (!) personen aan boord komen om alles te controleren en om ons in te klaren. Ook onze agent zal daarbij aanwezig zijn. We mogen wel al aan land en we moeten nu ook meteen, cash, de kosten van de agent voldoen: $ 1500,-. Dit is het inklaren en alle bijbehorende zaken zoals de vergunning om hier rond te varen, de kosten om in dit natuurpark te komen, kosten voor de kustwacht, kosten immigratie etc. etc. Deze archipel heeft idioot hoge inklaringskosten, te bizar voor woorden. Dit was ons bekend, maar desondanks hebben we besloten om deze beroemde eilandengroep niet links te laten liggen en er aan voorbij te varen, maar toch deze entree kosten voor lief te nemen om deze bijzondere plek te mogen bezoeken.
We maken nog een uitstapje aan land waar het ons opvalt dat alles netjes is en het wemelt van de bars, restaurants, duikshops en souvenierswinkels. En overal loslopende zeeleeuwen. De overheid heeft blijkbaar besloten om deze dieren niets in de weg te leggen en dit als een toeristenattractie te maken: de zeeleeuwen slapen op het trottoir, bankjes werkelijk overal. Daarnaast doen ze dus ook overal hun behoefte....
Positie Galapagos: 00°53.71 Z/ 89°36.85 W
We komen op zaterdagmorgen aan en in het weekend kunnen we niet inklaren dus blijven we braaf aan boord. 's Avonds hebben we getweeën een aankomstborrel en we hebben veel zin om de Galapagos te verkennen. Ons zwemplatvorm is al meteen populair: de hondsbrutale zeeleeuwen vechten letterlijk om deze plek om te zonnen en uit-te-buiken, heel speciaal.
De zeeleeuwen vechten om een plekje op het zwemplateau van de Rafiki.
Het is weekend en er is enorm veel bedrijvigheid van en naar de passagiersboten waarvan er al een 10-tal hier in de ankerbaai liggen. We kijken uit op de landingsbaan van het vliegveld en geregeld landt er een vliegtuig volgeladen met toeristen uit heel de wereld. Vervolgens worden deze bezoekers met grote Zodiaks (bijboten) aan boord gebracht van de passagiersschepen, waarna met pallets de bagage en de herbevoorrading van het schip aan boord getakeld wordt. Dit gaat het hele weekend door, de passagiersboten varen af en aan, dit is echt massa-toerisme.
's Zondags komen in een taxiboot twee personen, een man en een vrouw, langszij. Zij zijn medewerkers van onze agent en wij nodigen ze uit aan boord. Zij zeggen dat morgenvroeg om 9:00 uur 10 (!) personen aan boord komen om alles te controleren en om ons in te klaren. Ook onze agent zal daarbij aanwezig zijn. We mogen wel al aan land en we moeten nu ook meteen, cash, de kosten van de agent voldoen: $ 1500,-. Dit is het inklaren en alle bijbehorende zaken zoals de vergunning om hier rond te varen, de kosten om in dit natuurpark te komen, kosten voor de kustwacht, kosten immigratie etc. etc. Deze archipel heeft idioot hoge inklaringskosten, te bizar voor woorden. Dit was ons bekend, maar desondanks hebben we besloten om deze beroemde eilandengroep niet links te laten liggen en er aan voorbij te varen, maar toch deze entree kosten voor lief te nemen om deze bijzondere plek te mogen bezoeken.
We maken nog een uitstapje aan land waar het ons opvalt dat alles netjes is en het wemelt van de bars, restaurants, duikshops en souvenierswinkels. En overal loslopende zeeleeuwen. De overheid heeft blijkbaar besloten om deze dieren niets in de weg te leggen en dit als een toeristenattractie te maken: de zeeleeuwen slapen op het trottoir, bankjes werkelijk overal. Daarnaast doen ze dus ook overal hun behoefte....
Loud wilde iets meer naar links gaan zitten, maar toen kwam de zeeleeuw in opspraak,
dus Loud moet helemaal op het einde plaats nemen.
Maandag 12 december 2022:
Om 7:00 uur arriveert ook de Kobel met onze vrienden Adrian en Dagmar en zij ankeren gezellig naast ons. Om 9:00 uur arriveert een volle taxiboot bij de Rafiki. Dit zijn allemaal personen die deel uitmaken van de inklaringsprocedure, dit is werkelijk een ongelofelijk bureaucratische eilandengroep. Wij halen onze berg documenten te voorschijn die we allemaal in Panama verzameld hebben én al gekopieerd in 3-voud.
Ondertussen is er een jonge vrouw onder de boot aan het snorkelen om onze intensieve poetsbeurt in de Perlas te inspecteren. Wij laten onder andere onze ondertekende vuilnisprocedure zien en de drie gestickerde vuilnisemmertjes voor Bio, papier en plastic afval. De "fumigation", de verplichte gifgasbehandeling (natuurlijk met certifikaat!) om alle vliegjes en muggen te doden wordt bekeken. De buitenboordmotor mogen we niet gebruiken, die is tweetakt en te vervuilend, hier mogen alleen 4-takt motoren gebruikt worden. We kunnen dus alleen met de taxiboot van de boot naar de kant komen. Allemaal verplichte regeltjes voor deze archipel.
Wanneer de snorkelaarster aan boord komt, heeft ze een plastic zakje met wat algen en een krabbetje van 3 mm bij zich. Trots toont ze dit de bezoekers en meldt vervolgens dat de romp niet volledig schoon is.... Wij vallen bijna om van verbazing en verwondering dit kán niet!
De jonge vrouw is medewerkster van de ecologische dienst hier in de archipel en zij keurt onze romp af. Dit betekent dat we de romp opnieuw schoon moeten maken, maar dat mag niet in de wateren van de Galapagos. Hiervoor moeten we 100 km (!!!) naar buiten op open zee varen en dan, op zee, de boot weer schoonkrabben.
Wij wijzen de aanwezigen erop dat de romp na 9 dagen op zee en twee dagen hier voor anker, natuurlijk al minimale aangroei heeft, dit kán ook niet anders. Hoe zouden we het anders hebben kunnen doen? We zijn ten einde raad en ook erg gefrustreerd en boos. We hebben echt alles gedaan om aan de regels te voldoen en dan nog is het nóg niet goed. We sturen de hele groep ambtenaren resoluut van boord, we willen en kunnen de boot niet op volle zee schoonmaken, dit is levensgevaarlijk, daarnaast moeten we weer 24uur op zee.
De hele groep gaat vervolgens naar de Kobel. Adrian en Dagmar zullen met de romp geen problemen hebben: zij zijn extra uit het water gegaan voor een nieuwe laag anti-fouling én zij hebben tijdens het droogvallen op de Perlas de romp nog eens extra mooi schoongepoetst. Maar als ik een half uur later, de groep was net weer vertrokken, contact opneem met de Kobel horen we dat ook hun romp afgekeurd is..... Dit betekent maar één ding: ze zijn er bewust op uit om zeilers te pesten, echt niemand kan aan die regels voldoen.
's Middags gaan we naar dé havenautoriteit aan wal en dat is de port-captain. Samen met onze agent wordt de situatie besproken maar dat alles heeft geen zin: de ecologische dienst heeft de rompen afgekeurd en daar kan niets meer aan gedaan worden. De agent zegt dat we een professionele duiker mee kunnen nemen de zee op en dat kost dan $200 dollar per boot. Omdat we tijdens de schoonmaakronde het natuurpark Galapagos verlaten, moeten we bij terugkomst, 12 uur later, wederom $100 per persoon park-entree betalen, plus weer een controle van de medewerkster van de ecologische dienst ($100) en dan hopen dat het goed is!!
We voelen ons opgelicht en belazerd en na een slechte nacht slaap staat ons besluit vast: wij willen in dit land niet langer blijven, dus wij gaan niet inklaren. Zeilers zijn hier niet welkom.
We mogen van de port-captain nog twee dagen blijven en moeten uiterlijk donderdagmorgen om 7.00 uur weg zijn. De Kobel beslist anders, zij gaan met een professionele duiker het schip schoon maken en gaan wel inklaren. Jammer, aangezien we samen naar Frans Polynesië wilden zeilen.
De dinsdag en woensdag besteden we aan het inkopen van verse groenten en fruit, vlees, tanken van diesel en we hebben nog tijd over om een wandeling over het eiland te maken. Het eiland viel ons erg tegen, het is vrij dor, buiten het dorp ligt veel afval van de eigen bewoners, het is er koud (met name het water) en dus zijn we blij met onze beslissing om door te zeilen naar Frans Polynesië.
Om 7:00 uur arriveert ook de Kobel met onze vrienden Adrian en Dagmar en zij ankeren gezellig naast ons. Om 9:00 uur arriveert een volle taxiboot bij de Rafiki. Dit zijn allemaal personen die deel uitmaken van de inklaringsprocedure, dit is werkelijk een ongelofelijk bureaucratische eilandengroep. Wij halen onze berg documenten te voorschijn die we allemaal in Panama verzameld hebben én al gekopieerd in 3-voud.
Ondertussen is er een jonge vrouw onder de boot aan het snorkelen om onze intensieve poetsbeurt in de Perlas te inspecteren. Wij laten onder andere onze ondertekende vuilnisprocedure zien en de drie gestickerde vuilnisemmertjes voor Bio, papier en plastic afval. De "fumigation", de verplichte gifgasbehandeling (natuurlijk met certifikaat!) om alle vliegjes en muggen te doden wordt bekeken. De buitenboordmotor mogen we niet gebruiken, die is tweetakt en te vervuilend, hier mogen alleen 4-takt motoren gebruikt worden. We kunnen dus alleen met de taxiboot van de boot naar de kant komen. Allemaal verplichte regeltjes voor deze archipel.
Wanneer de snorkelaarster aan boord komt, heeft ze een plastic zakje met wat algen en een krabbetje van 3 mm bij zich. Trots toont ze dit de bezoekers en meldt vervolgens dat de romp niet volledig schoon is.... Wij vallen bijna om van verbazing en verwondering dit kán niet!
De jonge vrouw is medewerkster van de ecologische dienst hier in de archipel en zij keurt onze romp af. Dit betekent dat we de romp opnieuw schoon moeten maken, maar dat mag niet in de wateren van de Galapagos. Hiervoor moeten we 100 km (!!!) naar buiten op open zee varen en dan, op zee, de boot weer schoonkrabben.
Wij wijzen de aanwezigen erop dat de romp na 9 dagen op zee en twee dagen hier voor anker, natuurlijk al minimale aangroei heeft, dit kán ook niet anders. Hoe zouden we het anders hebben kunnen doen? We zijn ten einde raad en ook erg gefrustreerd en boos. We hebben echt alles gedaan om aan de regels te voldoen en dan nog is het nóg niet goed. We sturen de hele groep ambtenaren resoluut van boord, we willen en kunnen de boot niet op volle zee schoonmaken, dit is levensgevaarlijk, daarnaast moeten we weer 24uur op zee.
De hele groep gaat vervolgens naar de Kobel. Adrian en Dagmar zullen met de romp geen problemen hebben: zij zijn extra uit het water gegaan voor een nieuwe laag anti-fouling én zij hebben tijdens het droogvallen op de Perlas de romp nog eens extra mooi schoongepoetst. Maar als ik een half uur later, de groep was net weer vertrokken, contact opneem met de Kobel horen we dat ook hun romp afgekeurd is..... Dit betekent maar één ding: ze zijn er bewust op uit om zeilers te pesten, echt niemand kan aan die regels voldoen.
's Middags gaan we naar dé havenautoriteit aan wal en dat is de port-captain. Samen met onze agent wordt de situatie besproken maar dat alles heeft geen zin: de ecologische dienst heeft de rompen afgekeurd en daar kan niets meer aan gedaan worden. De agent zegt dat we een professionele duiker mee kunnen nemen de zee op en dat kost dan $200 dollar per boot. Omdat we tijdens de schoonmaakronde het natuurpark Galapagos verlaten, moeten we bij terugkomst, 12 uur later, wederom $100 per persoon park-entree betalen, plus weer een controle van de medewerkster van de ecologische dienst ($100) en dan hopen dat het goed is!!
We voelen ons opgelicht en belazerd en na een slechte nacht slaap staat ons besluit vast: wij willen in dit land niet langer blijven, dus wij gaan niet inklaren. Zeilers zijn hier niet welkom.
We mogen van de port-captain nog twee dagen blijven en moeten uiterlijk donderdagmorgen om 7.00 uur weg zijn. De Kobel beslist anders, zij gaan met een professionele duiker het schip schoon maken en gaan wel inklaren. Jammer, aangezien we samen naar Frans Polynesië wilden zeilen.
De dinsdag en woensdag besteden we aan het inkopen van verse groenten en fruit, vlees, tanken van diesel en we hebben nog tijd over om een wandeling over het eiland te maken. Het eiland viel ons erg tegen, het is vrij dor, buiten het dorp ligt veel afval van de eigen bewoners, het is er koud (met name het water) en dus zijn we blij met onze beslissing om door te zeilen naar Frans Polynesië.
De schoolkinderen luisteren erg goed naar de juf en staan er allemaal netjes op.
Ons krabbetje onder de boot, dat mocht niet,
maar de rotzooi langs de weg neergooien, dat mag hier wel.
Naast zeeleeuwen leven hier ook veel leguanen.
Woensdagavond nemen we afscheid van de Kobel. We zullen hun later weer tegenkomen.
zaterdag 10 december 2022
Oversteek Perlas eilanden - Galapagos
Donderdag 1 december 2022 tot en met Vrijdag 9 december 2022
Zie verslagen per dag.
De oversteek van de Perlas naar de Galapagos is lastig. Het is lang geleden voor ons dat we een grote oversteek maken en deze oversteek is gedeeltelijk in de richting van de wind. We hebben op basis van de weersvoorspelling en de normaal te verwachtten winden en stromingen een slimme strategie bedacht om dit water strak te bezeilen. Helaas valt dit tegen: de weersvoorspellingen kloppen totaal niet en ook de gebruikte stromingsmodellen wijken sterk af van de werkelijkheid. Daar bovenop zorgt de koude, zuidelijke Humboldstroming ervoor dat het sterk afkoelt en dat wij met lange broeken, schoenen en jassen 's nachts moeten wachtlopen.
Als we op het einde van deze oversteek zuid zeilen, passeren we de evenaar. Het passeren van de evenaar is voor zeevarenden een bijzonder moment. Volgens de overleveringen moet een borrel aan de zeegod Neptunus geofferd worden voor een veilige doorvaart te garanderen. Het komt volgens vele zeilers zelfs voor dat deze machtige zeegod zelfs persoonlijk aan boord komt om zijn borrel op te eisen. En wat wij dus totaal niet verwachten, gebeurt: als Loud even naar het toilet moet, komt deze godheid de kuip in schrijden. Helaas is deze eens beroemde en statige zeegod door de vele borrels behoorlijk aan lager wal geraakt: in een afgeleefd kloffie, een driehaak die meer weg heeft van een schrobber en met een afgezopen tronie op zijn gezicht kiept hij de borrel in sneltreinvaart achterover en kiest weer de verre einder. Heel jammer dat zo'n statige zeegod aan lager wal geraakt is.
Zie verslagen per dag.
De oversteek van de Perlas naar de Galapagos is lastig. Het is lang geleden voor ons dat we een grote oversteek maken en deze oversteek is gedeeltelijk in de richting van de wind. We hebben op basis van de weersvoorspelling en de normaal te verwachtten winden en stromingen een slimme strategie bedacht om dit water strak te bezeilen. Helaas valt dit tegen: de weersvoorspellingen kloppen totaal niet en ook de gebruikte stromingsmodellen wijken sterk af van de werkelijkheid. Daar bovenop zorgt de koude, zuidelijke Humboldstroming ervoor dat het sterk afkoelt en dat wij met lange broeken, schoenen en jassen 's nachts moeten wachtlopen.
Als we op het einde van deze oversteek zuid zeilen, passeren we de evenaar. Het passeren van de evenaar is voor zeevarenden een bijzonder moment. Volgens de overleveringen moet een borrel aan de zeegod Neptunus geofferd worden voor een veilige doorvaart te garanderen. Het komt volgens vele zeilers zelfs voor dat deze machtige zeegod zelfs persoonlijk aan boord komt om zijn borrel op te eisen. En wat wij dus totaal niet verwachten, gebeurt: als Loud even naar het toilet moet, komt deze godheid de kuip in schrijden. Helaas is deze eens beroemde en statige zeegod door de vele borrels behoorlijk aan lager wal geraakt: in een afgeleefd kloffie, een driehaak die meer weg heeft van een schrobber en met een afgezopen tronie op zijn gezicht kiept hij de borrel in sneltreinvaart achterover en kiest weer de verre einder. Heel jammer dat zo'n statige zeegod aan lager wal geraakt is.
Neptunes, onze zeegod aan boord van de Rafiki.
We varen over de evenaar, van noorderbreedte naar zuiderbreedte.
Een ander opmerkelijk feit is het gedrag van de Jan-van-Genten in dit stuk van de oceaan. Deze overmaatse zeemeeuwen bejagen de hele Atlantische en stille oceaan en ze slapen normaal gesproken op zee, als eendjes dobberend gezellig in groepjes bij elkaar. Alleen voor te paren en zich voort te planten gaan ze aan land waar grote kolonies van deze dieren zijn. Maar blijkbaar is het overnachten op het water toch niet het ideale bedje voor deze viseters, uitbuiken op een droog zeilschip is blijkbaar een stuk beter. Daarbij komt dat deze vogels hondsbrutaal zijn en totaal geen angst of zelfs respect voor mensen hebben. Dus in plaats van een natte (en koude) bips te halen, zoeken een aantal dieren tegen de avond een overnachtingsplek uit op onze Rafiki. Maar helaas blijft het niet alleen bij slapen: deze viseters hebben een supersnelle stofwisseling waardoor ze aan de lopende band schijten: binnen no time is het dek en de zonnecellen al bedekt met Jan-van-Genten-mest! Dus elke avond moeten we de vogels wegjagen, maar 's morgens blijkt dat er altijd wel een paar de dans hebben ontsprongen.
De twee boosdoeners, die onze hele bijboot vol schijten.
Het vast stekje van deze vogel, op de punt van de bijboot.
Dit was de eerste dag, daarna hebben we ze iedere keer weggejaagd,
want we hebben de zonneenergie nodig.
Deze oversteek is dus een hele klus en we zijn dan ook erg blij dat we na 8 dagen en 20 uur voor anker kunnen gaan bij het eiland Cristobal op de Galapagos.
Aankomst Galapagos na een kleine 9 dagen
We horen de zeeleeuwen al brommen/kuchen, we hebben 3 liftende Booby's bij ons (die bleven na het ankeren gewoon zitten..??) en bij het te waterlaten van het anker kwam nog een waterschildpad nieuwsgierig kijken.
Het motregent, de watertemperatuur is op een ongezond laag niveau van 21 'C maar dat mag de aankomstpret niet drukken, we zijn er!! Na een kleine 9 dagen hoog aan de wind zeilen liggen we lekker voor anker in Isla san Cristobal op de Galapagos. Het is hier 4:20 in de morgen, stikke donker maar wij drinken een aankomstborrel en eten wat nootjes!
Het motregent, de watertemperatuur is op een ongezond laag niveau van 21 'C maar dat mag de aankomstpret niet drukken, we zijn er!! Na een kleine 9 dagen hoog aan de wind zeilen liggen we lekker voor anker in Isla san Cristobal op de Galapagos. Het is hier 4:20 in de morgen, stikke donker maar wij drinken een aankomstborrel en eten wat nootjes!
vrijdag 9 december 2022
Zaterdag 9 december, dag 9 oversteek Panama - Galapagos
Nog altijd geen boot in zicht gehad. Met ons AIS systeem, een soort digitale RADAR, kunnen we andere schepen tot een afstand van 70 km detecteren. Maar we hebben al zeker 6 dagen geen andere boot kunnen waarnemen. Het is eenzaam op dit grote water.
Het schiet al lekker op, we gaan als de brandweer. De stroming en wind zijn eindelijk in ons voordeel gedraaid en we zullen komende nacht of komende morgen al op het eiland San Cristobal aankomen.
Vanmorgen hebben we een mooie mijlpaal gepasseerd, we zijn de evenaar overgestoken en zeilen nu op het zuidelijk halfrond van de aardbol.
De zeegod Neptunus kwam persoonlijk nog aan boord om zijn tol, een borrel, op te halen. We hadden ons van een zeegod veel voorgesteld maar acheraf was het maar een armoedig en schamel geklede godheid. Hij is door de vele "offers" aan hem behoorlijk aan lager wal geraakt en toen hij zijn verdiende neut in onvangst nam was deze in no time achter de kiezen en is ook dit schamel heerschap weer met de noorderzon vertrokken. Kijk zelf maar volgende week naar de foto's van deze goddelijke landloper.
De visserij aan boord is nog niet succesvol maar het weer is goed en stemming aan boord optimaal, we zijn er bijna oftewel "we ruiken de stal" zoals de boeren vroeger zeiden.
Alles prima aan boord met de Galapos bijna in zicht.
donderdag 8 december 2022
Donderdag 8 december, dag 8 versteek Panama - Galapagos
We hebben de strijd met de Booby's gewonnen. Geen speargun maar gewoon een lijntje wat we na een gelande vogel toegooien. Hiervan wordt blijkbaar door deze dieren lering getrokken en na een poosje weten ze de "geoorloofde" landlocaties aan boord.
Vergelijk het maar met een vliegdekschip, hier mogen de vliegtuigen ook niet landen en opstijgen naar lieve lust maar bepaald de commandant (op de Rafiki Marlène dus) wie mag landen en wie gedwongen wordt weer op te stijgen.
Vannacht ook een lifter mee laten varen op de reling maar alleen omdat hij zo verstandig was om met zijn kont richting zee te zitten.
Vergelijk het maar met een vliegdekschip, hier mogen de vliegtuigen ook niet landen en opstijgen naar lieve lust maar bepaald de commandant (op de Rafiki Marlène dus) wie mag landen en wie gedwongen wordt weer op te stijgen.
Vannacht ook een lifter mee laten varen op de reling maar alleen omdat hij zo verstandig was om met zijn kont richting zee te zitten.
Vannacht 12 uur met de motor wind-in naar Zuid gevaren, anders is Galapagos niet te bezeilen. We zijn nu nog maar een kleine 100 km van de evenaar verwijderd. De evenaar zullen we waarschijnlijk morgen passeren. Dit is voor zeelui een speciaal moment. Er wordt beweerd dat op het moment dat je de evenaar oversteekt, de zeegod Neptunus persoonlijk aan boord komt om het verplichte offer aan de zee, een borrel, op te eisen. We zijn benieuwd!
We hebben sinds vanmorgen voor het eerst deze reis een bezeilbare koers naar het eiland in de Galapagos archipel waar we moeten inklaren, Isla San Cristobal. We hebben goede wind en het gaat als een speer: mogelijk aankomst zaterdag!
Nog 230 mijl, 420 km, te gaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)