Curaçao, op zoek naar de Flamingo's

Woensdag 26 juli 2017 tot en met dinsdag 8 augustus 2017

Positie Spaans Water: 12°04.807 N 68°51.756 W
In 1635 werd Curaçao door de Hollanders veroverd van de Spanjaarden. De lagune ten westen van onze ankerplek was een van de belangrijkste zoutmeren op het eiland. In een zoutmeer wordt door middel van natuurlijke verdamping zout gewonnen, een in die tijd belangrijke en dus kostbare grondstof voor Holland. Het totale gebied waarin deze zoutmeren liggen is genoemd naar de eerste eigenaar, Jan Thielen, wat nu verbasterd is tot kortweg Jan Thiel. De zoutmeren zijn nu niet meer in gebruik, het is nu een beschermd natuurgebied.
Door de hoge zoutconcentraties leven maar een beperkt aantal zoutwater-organismen in deze zoutmeren en er is een vogelsoort die zich nou net op deze beestjes gespecialiseerd heeft, de Flamingo's. Overigens vormt dit menu van de Flamingo ook de oorsprong van zijn opvallende roze kleur. In de kleine schaaldieren, die dit dier in deze zoutpannen tot zich neemt, zit de kleurstof caroteen die de veren prachtig roze kleurt.

Flamingo's in overvloed.

We organiseren een wandeling rond deze zoutmeren die een lengte heeft van ongeveer 10 km. De zeilers worden niet door deze afstand afgeschrikt, in tegendeel, we krijgen een 20-tal zeilers mee met opvallend veel kinderen. Zij willen op ontdekkingstocht gaan naar de mooie maar schuwe Flamingo's. De wandeling is makkelijk en vlak en slingert zich langs de ondiepe en mooi gekleurde zoutpannen en de met cactussen en struiken begroeide groengebieden. Naast de Flamingo's zien we verschillende soorten reigers, roofvogels en dwerg papegaaien.

Naast het genieten van de natuur en het landschap leren we tijdens deze wandelingen ook veel andere zeilers kennen, wat leidt tot mooie vriendschappen.

Om een beetje sportief bezig te blijven hebben we ook de joggingschoenen uit het vet gehaald en zijn we in de vroege morgen regelmatig rond de Kabrietenberg gaan joggen.

Curaçao, Wandeling Fort Beekenburg en de Kabrietenberg

Maandag 17 juli 2017 tot en met dinsdag 25 juli 2017

Positie Spaans Water: 12°04.807 N 68°51.756 W
Aan de zuidzijde van Het Spaanse Water, waar we voor anker liggen, ligt naast de Tafelberg ook de Kabrietenberg. Omdat wij dagelijks tijdens ons ontbijt op deze berg uitkijken, is de behoefte aangewakkerd om deze berg te bedwingen.
De Kabrietenberg ligt op een voormalig eiland waarop de Nederlanders in 1703 het fort Beekenburg gebouwd hebben. Dit fort is genaamd naar de gouverneur van die tijd, Nicolas van Beek. In 1927 heeft Schell een olieterminal op het eiland geplaatst en heeft toen ook een dam aangelegd naar het vasteland.

We willen de beklimming naar de top van deze berg als activiteit aanbieden aan de zeilersgemeenschap op het Spaanse water en we gaan eerst een paar keer de omgeving van de berg verkennen en dan de route naar de top zoeken. Aangezien de berg bestaat uit scherp geërodeerd fossiel koraal en de begroeiing bestaat uit uitsluitend stekelige bomen, struiken en cactussen, hebben we pas na veel bloederige schrammen, krassen en doornen in zolen het verborgen pad naar de top gevonden. Maar het uitzicht dat dan genoten kan worden is deze beproeving zeker waard geweest.

Bedankt Tineke Hol voor de foto's.

Rechts op de achtergrond de Tafelberg van Curacao.

Links achteraan moet ergens de Rafiki liggen.

Barbara Beach Resort.

Een gedeelte van de groep wandelaars.

Omdat we de route nu goed kennen, de wandeling naar de top met het uitzicht prachtig zijn en daarbij ook het bezoek aan Fort Beekenburg zeker de moeite waard is, hebben we deze wandeling voor de zeilersgemeenschap georganiseerd, daarnaast hebben we dit pad nogmaals gelopen met Dirk van den Berg en zijn ouders (ex-collega van Marlene) en met Pascal en Willie de Kort met hun zoon Falco en vriendin Leonie .

Ook nemen we deze week afscheid van Hans en Betsie met een brunch bij Barbara Beach Resort. Na afloop uitbuiken, want we hebben natuurlijk veel te veel gegeten, bij het zwembad en het strand van Barbara Beach Resort. Hun vakantie zit er helaas weer op.

Een heerlijke brunch. Helaas te veel gegeten.

 

Vanuit het restaurant een prachtig uitzicht.

In het weekend is het altijd druk bij Barbara Beach, vooral veel lokalen met hun boot.

Curaçao, tanker

Zondag 16 juli 2017

Positie Spaans Water: 12°04.807 N 68°51.756 W
In de Caracasbaai, de baai aan de zeezijde van het Spaanse Water, is een Duitse tanker afgemeerd. Onze Duitse buren, Bella met aan boord Ulrike en Thomas, nemen via de marifoon contact op met de kapitein van het schip en wij mogen samen met de Bella een kijkje komen nemen op dit schip.

Het is de eerste keer voor ons dat we een kijkje nemen op een commercieel zeeschip. We worden ontvangen en rondgeleid door de eerste stuurman en het is erg interessant. Vanaf de brug hebben we een prachtig overzicht van deze enorme boot en de Caracasbaai. De meeste indruk maakt echter de machinekamer waar de enorme motor van dit schip is geïnstalleerd.

Uitzicht vanaf de brug.

Op de achtergrond de baai waar wij met de Rafiki voor anker liggen.

Uitzicht vanaf het schip.

Thomas en Loud luisteren aandachtig naar de eerste stuurman.

Machinekamer.

Het schip ligt voor wat klein onderhoud hier in de baai en de bemanning wacht op instructies van de rederij om weer uit te varen en tot die tijd geniet de bemanning van hun tijd aan wal in Curacao. Als kers op de taart worden we nog uitgenodigd om een hapje mee te eten tijdens de BBQ voor de bemanning op de kade. Een super gastvrij bezoek aan deze Duitse tanker.

Helaas hebben we deze foto op het einde van de barbeque genomen.

Je ziet dus alleen nog de resten, maar de kok had zich goed uitgesloofd.

Curaçao, een vloot van Kesselse zeilboten in Curacao.

Dinsdag 11 juli 2017 tot en met vrijdag 14 juli 2017

Positie Rafiki op het Spaans Water: 12°04.807 N 68°51.756 W
Hans Eilers is een zeilende dorpsgenoot van ons en hij is in 2015, samen met zijn zoon Antoine, met zijn zeiljacht Salacia de Oceaan overgestoken. De Salacia (Salacia is trouwens de vrouw van Neptunus) ligt in de jachthaven op het Spaanse water. Hans en zijn vrouw Betsie zijn op vakantie in Curacao en willen graag een stuk zeilen. We besluiten om samen met hun met de Salacia naar Bonaire te zeilen. De heenweg was een tocht met veel afwisseling. We hadden het weer en met de name de golven iets onderschat. We hadden nog een raam openstaan en bij de eerste grote golf werden we binnen getrakteerd op een paar liter zeewater. Maar snel genoeg daarna kwam een school dolfijnen ons opzoeken. Dit blijft altijd bijzonder. Helaas stond het fototoestel in de verkeerde stand en hebben we dus geen foto's of een filmpje van de dolfijnen.

De Salacia, het zeiljacht van Hans en Betsie.

Hans en Loud hard aan het werk tijdens de overtocht van Curacao naar Bonaire.

In Bonaire hebben we de toerist uitgehangen en zijn met de “onderwaterboot” naar het koraal gevaren en de vissen bekeken. De dagen heerlijk relaxed doorgebracht en elke avond BBQ in de kuip van de Salacia.

Moorings in Kralingen, Bonaire.

De "onderwaterboot".

De terugweg, windje in de rug, was heerlijk en het plekje achter op het schip was altijd bezet.

Lekker relax op het achterdek.

Het was een heel gezellig uitstapje met onze dorpsgenoten naar ons buur-eiland.

Er zijn trouwens nog twee dorpsgenoten met hun zeilboot onderweg. Het zijn Rik Vissers en Sanne Komhoff, die met hun zeiljacht Incentive twee weken geleden de Oceaan getrotseerd hebben en nu in Suriname zijn. Kijk op www.sailingincentive.nl om hun mooie avonturen mee te beleven. De laatste 6 jaar zijn dus 3 Kesselse zeiljachten de Atlantische Oceaan overgestoken, erg bijzonder voor een dorp van 3.500 inwoners!

Curaçao, Wandeling naar Willemstad

Dinsdag 20 juni 2017 tot en met woensdag 28 juni 2017

Positie Spaans Water: 12°04.807 N 68°51.756 W
We zijn al een langere tijd in Curaçao en zoals de bloglezers ondertussen weten, wordt er geen dagboek bijgehouden als we op een plek het orkaanseizoen “uitzitten”. Ons blog is immers een reisverslag. De “overzomering” heeft wat langer geduurd omdat we wachten op het moment dat onze huurders ons huis verlaten en we willen bij de overgang naar nieuwe huurders zelf in Nederland zijn. Reizen vanuit Curaçao naar Nederland is veel gemakkelijker als in de rest van de Carieb. Daarnaast heeft de Rafiki wat onderhoud nodig en in Curaçao konden we beide zaken mooi combineren. 

Is er dan niets te vertellen over de afgelopen periode? Jawel hoor, en daarom zullen we de meest interessante zaken de komende dagen op het blog publiceren.

We hebben in de zomermaanden veel plezier beleefd aan het organiseren van wandelingen rond het Spaanse water, in het natuurpark Jan Thiel en ook naar Willemstad. In tegenstelling tot drie jaar geleden regende het dit jaar regelmatig op het eiland en dit heeft er toe geleid dat het eiland mooi groen geworden is. De eerstvolgende blogs gaan oa over deze wandelingen.

We beginnen ons seizoen in Curaçao met een wandeling naar Willemstad, we moeten natuurlijk inklaren. Wij vinden deze wandeling nog steeds erg mooi. Je begint in het natuurpark Jan Thiel en na een uurtje lopen kom je bij de voorstad van Willemstad aan met de mooie, soms gerenoveerde, oude panden. Wij waren natuurlijk ons fototoestel vergeten, maar een week later arriveerde de catamaran Los Lobitos en zij moesten ook inklaren en wilde graag met hun drie kinderen deze wandeling doen. Gezamenlijk met de crew van Los Lobitos, Bella en nog een aantal andere zeilers, gaan we, wij dus voor de tweede keer, te voet naar Willemstad, een afstand van 10 km. Los Lobitos heeft geweldige foto's gemaakt onderweg, die wij bij dit blog publiceren.

Onderweg maken we een tussenstop bij het Sea-aquarium, waar we een gratis show krijgen.

Begin van de voorstad van Willemstad.

Dit oude huis stond in 2014 al te koop. Een mooie opknapper, maar waarschijnlijk is de vraagprijs veel te hoog.

En dichter bij het centrum zijn de huizen voorzien van een mooi kleurtje.

Pontjesbrug in het centrum van Willemstad.

De groente- , fruit- en vismarkt met de Venezolaanse vissersboten.

Grote schepen worden door het kanaal in het centrum Willemstad geloodst.

Bonaire, cruiseboot

Zaterdag 17 juni 2017 tot en met maandag 19 juni 2017

Positie Bonaire: 12°09.127 N 68°16.733 W
We maken nog een paar mooie duiken met de Hookah, gewoon rond de boot met prachtige vissen en schitterend koraal. Jammer dat we hier niet mogen speervissen, we zien een paar mooie snappers voorbij zwemmen. Voordat we de duik maken, moeten we eerst even naar een duikshop om een snorkelpenning te kopen. Alles hier op Bonaire is erg commercieel, iedereen die van het koraal wil genieten moet een vergunning (penning) kopen.

Wanneer op een morgen een Amerikaanse cruiseboot aanmeert, wordt het dorpje Kralendijk overspoeld met een paar duizend overjarige, corpulente Amerikanen. Er is een heuse toeristische markt opgezet waar Caribische prullaria veel te duur verkocht worden. Het wegennet wordt deze dag bevolkt met gemotoriseerde golfkarretjes met onbeholpen Amerikanen die te pas en onpas stoppen om een paar kiekjes te maken. Ook zien we veel geblindeerde aircobusjes rijden die de cruiseboot-gasten naar de toeristische attracties op het eiland vervoeren. Om 5 uur in de namiddag worden de trossen van de cruiseboot losgemaakt en hiermee keert ook de rust op het eiland weer terug.

Winkelstraat in Bonaire.

Rechts op de foto typisch cruiseboot toeristen.

De munteenheid van Bonaire is de Amerikaanse Dollar. Om het makkelijk te maken heeft Curacao als munteenheid de Antiliaanse Gulden en Aruba de Arubaanse Gulden.

Na een goede week zien we in de weersverwachtingen dat er een stormfront noord van de ABC eilanden voorbij gaat trekken en zo'n zogenaamde “tropical wave” kan erg vervelend zijn als je hier in Bonaire aan een mooring hangt. Wij besluiten dan ook om uit te klaren en met de passaatwind naar Curacao te zeilen om dit weer op het Spaanse Water (een beschutte baai) over ons heen te laten komen.

Bonaire, bezoek dorpsgenoot

Maandag 12 juni 2017 tot en met vrijdag 16 juni 2017

Positie Bonaire: 12°09.127 N 68°16.733 W
In de loop van de morgen komen we aan op Bonaire waar we een mooring oppikken bij Karel's Bar, een gezellige bar die op een Pier in het water gebouwd is. Op Bonaire mag je in verband met het risico op beschadiging van het koraal, nergens ankeren. Het gebied met moorings, meerboeien in het Nederlands, ligt parallel aan de boulevard van de hoofdstad van Bonaire, Kralendijk. Het water is kristalhelder en nodigt ons meteen uit om een duik te nemen. Rond de boot ontwaren we een prachtig koraalrif met talrijke kleurrijke vissen op een diepte van ongeveer 10 meter.

Ook het inklaren op Bonaire is een feestje. We parkeren onze bijboot bij Karel en lopen een 200m waar de Douane en Immigratie is.
Na het, overigens vlotte, inklaren ruiken we een bekende geur die meteen de productie van onze speekselklieren naar een topproductie stuurt: een friettent! Na een verblijf van 2,5 jaar in Midden-Amerika zien we een echte Nederlandse friettent met alle denkbare lekkernijen. Ik bestel een friet met pindasaus en een frikandel speciaal en Marlene laat zich culinair verwennen met een friet met mayo en een viandel. Ongelofelijk hoe lekker een “gewone vette bek halen bij een snackbar” kan smaken, hier kan geen sterren-restaurant aan tippen!

Maar het kan nog gekker. Wanneer we de volgende dag een wandeling maken naar de plaatselijke Appie Hein worden we overdonderd door de aangeboden zaligheden: drop, vele soorten kaas, snijvlees, de vele soorten brood, Calve pindakaas, hagelslag, rookworst, boerenkool, droogworst, roggebrood, stroop, enz. te veel om op te noemen. Wij, nou ja vooral ik (Loud), moeten ons enorm inhouden om niet alles wat we lekker vinden te kopen. We voelen ons net twee kinderen in een grote snoepwinkel.

We zien ook een paar bekenden hier in het mooringveld liggen zoals “de Zwerver” met Harrie en Ellen en “de Kulkuri” met Hans en Liesbeth. Er liggen nog een aantal Nederlandse cruisers, maar die kennen we nog niet.

In Bonaire woont al een aantal jaar een dorpsgenoot van ons en we maken met haar een afspraak op onze boot. Het is na ongeveer 25 jaar (!) een super leuk weerzien en we maken meteen een nieuwe afspraak om haar thuis in Bonaire op te zoeken. Daar maken we samen met haar honden een mooi uitstapje naar de ruige oostkust van Bonaire.

Mooie wandeling aan de oostzijde van het eiland Bonaire.

Overstekende ezels hadden we nog niet eerder gezien.