George of the jungle (Jamaica)

Woensdag 12 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
Vandaag geen auto of taxirit, de wandelschoenen gaan uit het vet want we gaan te voet de omgeving verkennen. Wanneer we al een klein half uurtje de eerste col aan het beklimmen zijn, worden we aangesproken door een man die ons adviseert om naar de grotten in deze omgeving te gaan kijken. Hij beweert dat hij vele gasten van cuiseboten deze bijzonderheid hier in de omgeving heeft laten zien. We gaan op zijn aanbod in om ons naar deze bezienswaardigheid te loodsen. We verlaten de verharde weg en vervolgen onze weg braaf achter hem aan de jungle in. De naam van onze gids is George en wordt even later door Paul en ik omgedoopt tot “George of the Jungle”. George is erg enthousiast en onderhoudend en we worden overstelpt met informatie over de dieren- en plantenwereld in de Jamaicaanse jungle.

Het hout wordt op een bepaalde manier gestapeld.

Als de stapel groot genoeg is, wordt deze aangestookt en wordt de stapel afgedekt.

Na 3 dagen is het klaar. Het eindresultaat is houtskool.

Hennepplanten zie je overal in Jamaica. Dus ook in het midden van de jungle.

Inmiddels weten we niet meer precies waar we zijn, maar we volgen George.

Daarnaast bezoeken we ook een plaatselijke boer die ons de diverse producten laat zien die hij hier in de jungle verbouwt.

We krijgen allemaal een stengel suikerriet. Sandra denkt "wat moet ik hier nu mee".

George weet ons tijdens zijn twee uur durende rondleiding via diverse “kruip-door sluipdoor” paadjes door de plantages en het oerwoud te loodsen, heel erg leuk. Aan het einde van de toer komen we uit bij Pimento Walk waar we George met een flinke tip hartelijk bedanken voor de bewezen diensten en wij tevreden naar Ocho Rios terug wandelen.

Blue Hole, Lodge (Jamaica)

Dinsdag 11 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
Na de autotocht van gisteren gaan we vandaag met Paul en Sandra de ruige jungle in. We nemen de routetaxi naar Lodge en stappen uit bij de ingang van de watervallen van de “Blue Hole”. We negeren de schreeuwerige gidsen bij de ingang van de watervallen en lopen via de hoofdweg verder naar een van de vele toegangspaadjes naar deze cascade-waterval.

Geiten bewaken het huis.

Onderweg komen we al een riviertje tegen, welk uitmondt in de Blue Hole.

De Blue Hole hebben we tijdens ons eerste bezoek aan Jamaica, 3 jaar geleden, al een keer bezocht. Helaas is er sinds die tijd ook hier veel veranderd. Er zijn veel hutjes verrezen waar drankjes en souvenirs verkocht worden en we zien veel toeristen. Diverse keren worden we aangesproken dat we een gids nodig hebben, maar deze wimpelen we voortdurend af. De watervallen zelf blijven indrukwekkend en we maken een mooie wandeling naar de top van de cascade. Op de top van de Blue Hole is een waterval van ongeveer 10 meter hoog die uitmondt in een azuurblauwe poel waar Paul en ik direct induiken. Marlene en Sandra blijven nog weifelend aan de kant, zij volgen onze verrichtingen. Paul heeft er zin in en wil de waterval, met behulp van een aldaar bungelend touwtje, gaan beklimmen. We beklimmen samen de rots aan de voet van de waterval en voor ik het weet staat Paul al bovenop de waterval. Ik probeer wat houvast te krijgen maar ik vind het toch te link en meld dit aan Paul waarop deze zegt “kom op, doe bus toch gen mietje”. Dit laat ik mij natuurlijk niet zeggen en met gevaar voor eigen leven staan we even later als echte Tarzans op de top van de zojuist bedwongen waterval.

Paul is al lang boven, Loud volgt.

Naast de waterval is er nog een duikplatform gebouwd. De toeristen met gids worden hier met zwemvest en al vanaf geduwd. Ik plons na een strakke aanloop als een zwaar elfje in het water. Maar Paul ontpopt zich als de held van de dag. Hij neemt een aanloop en maakt een sierlijke 1,5 salto, eentje waarvan de familie Jongejans nog jaloers van zou worden.

Op de terugweg lopen we langs deze mooie boerderij.

Autotocht Port Maria en binnenland (Jamaica)

Maandag 10 april 2017

Positie : 18°24.572 N 77°06.466
We hebben de auto nog tot in de late namiddag gehuurd, dus vandaag gaan we op pad met de huurauto. Maar eerst moet ik, Loud, nog naar de plaatselijke implantoloog hier in Ocho Rios. De tand van mijn implantaat is losgekomen en deze wordt door de Indiase tandarts weer netjes op zijn plaats gelijmd.

De autorit brengt ons naar het heuvelige binnenland van Jamaica. We bezoeken enkele Jamaicaanse dorpjes, eten natuurlijk kip met bonen-rijst en pikken en bij de terugweg nog een paar vissersdorpje aan de kust mee. Voor Sandra en Paul is dit de eerste kennismaking met Jamaica en zelfs hun eerste kennismaking met de tropen, dus zij kijken hun ogen uit.

Vissershaven van Port Maria, met op de achtergrond "Cabarita Island".

We zien voor de eerste keer in de Carieb compressors in de lancha's (houten boten). Ze gebruiken deze om langoustes te vangen tot 30 meter diep. Hiermee gebeuren veel ongelukken, soms met dodelijke afloop. 

In het binnenland hebben we uitzicht op de Blue Mountains. Helaas is het bewolkt.

Kerk van Port Maria.

Sandra wil toch graag een kokosnoot proberen, dus we kopen er hier een.

Cruiseschepen in Ocho Rios (Jamaica)

Zondag 9 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
Bijna dagelijks meert een cruiseboot af op de naastgelegen pier. De gasten van deze enorme varende hotels worden aan de kade meteen opgewacht door een menigte opneukerige taxichauffeurs die, druk zwaaiend met een fotodisplay van een paar watervallen, hun diensten aanbieden.

De Rafiki ligt rechts voor het cruiseschip.

Soms zijn er zelfs 2 of 3 cruiseschepen.

Het grootste cruiseschip wat wij dit jaar gezien hebben  had 4200 gasten en 1750 personeelsleden.

Vandaag allemaal Duits sprekenden in Ocho Rios. "Mein Schiff" is een cruiseboot van TUI.

Op het bovendek aan de linkerzijde een klimparcours en rechts een zwembad met super glijbaan.

Een van de meest populaire attracties hier in de haven is een mini-cruise met een van de 4 party-catamarans. Direct vanuit de cruiseboot en/of vanuit de resorts in de omgeving worden de toeristen hier naar toe gebracht voor een paar uur op deze catamaran te vertoeven. De gasten gaan snorkelen, bezoeken een waterval en een stuk strand en ze ontvangen een lunch. Tijdens de hele trip is er oorverdovende feestmuziek en wanneer zo een party-boot na een paar uur terug in de baai komt, zijn de gasten al behoorlijk aangeschoten van de rumpunch en het vele bier. Het is dus een dolle boel aan boord. De aanwezige DJ zweept voortdurend de gasten op en het is telkens weer een opvallend geheel wanneer zo'n boot de Rafiki passeert. Het is trouwens ook “big business....”, want zo'n tochtje kost 135 dollar, een slordige 125 euro. We tellen per keer een 50 tal gasten en veel catamarans maken 2 rondjes per dag!

Iedere dag komt deze catamaran en enkele catamarans van het bedrijf "CHUKKA" voorbij.

Telkens horen we dezelfde tekst en liedjes. Op het moment van vertrekken worden alle landen genoemd, en als je je eigen land hoort moet je een jel geven. bij terugkomst gaan de mensen in polonaise over de catamaran.

Hoe krijg je de mensen zo gek..... Wij denken voldoende rumpunch.

Zoals gezegd, krijgen we in Jamaica bezoek van het nichtje van Loud, Sandra, met haar vriend Paul. 's Middags halen we een huurauto op en gaan we hun in Montego Bay ophalen. Het is natuurlijk een super leuk weerzien. Nadat we tegen 23:00 uur terug zijn op de boot nemen we nog een borrel en dan gaan we al snel te kooi.

Snowhill met Tom en Kerry (Jamaica)

Zaterdag 8 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
We maken kennis met het Amerikaanse koppel Tom en Kerry van de “Kestrel” uit Chicago. Zij kwamen aan met diverse problemen aan de boot maar nu ze deze gerepareerd hebben, willen ze graag een wandeling ons maken in de omgeving. We lopen nog een keer het rondje van dinsdag 4 april 2017, alleen dit keer met vele stops met name bij barretjes, een kroegentocht zullen we maar zeggen. Het leuke is dat zoveel mensen ons nu aanspreken dat ze ons kennen. De een heeft ons de vorige keer de weg gewezen, de ander heeft ons gezien in Snowhill, we zijn hier dus al bekend.

Eerste stop, een stop bij een verkeersknooppunt. Vele taxichauffeurs stoppen hier voor een soepje.

Tweede stop, een bar met een aantal bekenden.

Voor de derde stop moeten we een stukje klimmen. Het is niet alleen een bar, maar ook een restaurant. De keuken is onder het blauwe zeil. Het is een arme familie met veel kinderen. De oudste kinderen moeten voor de jongste zorgen, want moeder is werkzaam in het restaurant.

Vanuit de bar hebben we een mooi uitzicht over het landschap van Jamaica.

Mooie muurschildering, kleuterschool.

Mooi verzorgd huis. Dit is een uitzondering in deze kleine dorpen.

Lianen hangen tot bijna op het wegdek.

Tijdens de terugweg gaan we nog even naar onze timmerman om de tijdschriftenrekjes op te halen.

We moeten ze alleen nog verven en dan kunnen we ze ophangen.

Na de obligate sun-downer op de Kestrel is ook deze gezellige dag weer gepast afgesloten.

Reggae Brownies in Shaw Park (Jamaica)

Donderdag 6 april 2017 en vrijdag 7 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
We lopen een rondje aan de westkant van Ocho Rios in de omgeving van Shaw park. Van 's morgens tot 's avonds wordt hier in Jamaica Marihuana gerookt, maar zelfs voor de verstokte niet-roker heeft deze bakker een oplossing gevonden om aan de gewenste portie THC te komen. In Nederland noemden we dit vroeger “space-cake”, in Jamaica zijn het de Reggae Brownies.

Wanneer we in de buurt van een school komen, blijkt dat het laatste lesuur net voorbij is en lopen we tussen de schoolkinderen. Zoals in de meeste voormalige Britse kolonies is ook in Jamaica een schooluniform nog verplicht en dit levert altijd weer leuke plaatjes op. Ook in Jamaica zijn vlakbij de school veel winkeltjes en kraamtjes, allen verkopen ze frisdrank, snoepjes per stuk en chips. Ook deze kinderen zijn er dol op.

De kapper heeft iedere dag een open dag.

De terugweg nemen we niet de grote weg, maar een afkorting.

Snowhill (Jamaica)

Dinsdag 4 april 2017 tot en met woensdag 5 april 2017

Positie Ocho Rios: 18°24.572 N 77°06.466
Een van de zaken die we stiekem missen tijdens onze reis is de wintersport. Voordat we deze reis ondernamen, gingen we elke winter minstens 2 keer skiën in de Alpen. Een eindje heuvelop vanuit Ocho Rios ligt het gehucht “Snowhill” en wij willen vandaag eens gaan informeren of we daar ski's kunnen huren en hoe laat de liften open gaan.

Wanneer we na een goed uurtje klimmen de col bedwongen hebben komen we van een koude warme kermis thuis, er ligt helaas geen sneeuw. We kletsen wat met de vriendelijke bewoners van dit plaatsje, maar zelfs zij weten niet de oorsprong van de naam van hun mooie dorpje.

Snowhill heeft een voetbalveldje en naast dit veld zien we een brugvormige constructie lopen. Het blijkt dat dit restanten zijn van “vergane glorie”. De constructie is de overkapte transportband die de Bauxiet van de groeve over een afstand van 5km naar de laadplaats bij de haven in Ocho Rios transporteert. De Bauxietgroeve is jaren geleden gesloten en vervolgens is ook deze lange transportband buiten gebruik gesteld.

De overdekte transportband voor bauxiet, welke al jaren niet meer in gebruik is.

Hoe verder we lopen, des te meer is de transportband begroeit met planten.

Selfie, de bedoeling was een foto te maken van ons met de lange transportband op de achtergrond.

Hiervan is helaas niets te zien.

Snowhill met op de voorgrond het voetbalveld.

Overal staan/liggen geiten.

Bij ons kamerplanten, hier groeien ze tussen de stenen.

We lopen richting de transportband en we zien dat deze ook gebruikt wordt als wandelpad tussen de dorpen in. We besluiten om dit ook maar eens te beleven en lopen ongeveer 1 km over de transportband richting Pimento Walk waar we weer via de “normale” verharde weg teruglopen naar de Rafiki.