Cayo Largo – Cayo Rosario

Woensdag 23 maart 2016

Positie Cayo Rosario: 21°36.209 N 81°56.051
We verlaten Cayo Largo en zetten koers naar het westen, Cayo Rosario. De 20 nm zijn mooi bezeild en met een gereefd grootzeil en de genua zeilen we op een bakstag windje lekker lui naar deze bestemming. De reparatie in het grootzeil ziet er goed uit en ook onze stuurautomaat, Harrie, werkt weer naar behoren.

Vlak bij de passage door het rif hebben we beet. Een mooie red snapper is dit keer het haasje. We gaan achter het rif voor anker en tegen de avond komt een open boot met buitenboordmotor naar ons toegevaren. De twee mannen aan boord van dit bootje hebben langousten, kreeft, te koop. We hebben geen Cubaans geld meer en we ruilen twee flinke langousten tegen een flesje rum.

Bij deze boten kun je een fles rum ruilen voor langousten.

De langouste wordt hier in de Carieb lobster (kreeft dus) genoemd en geldt in de Carieb, net als in Europa, als het topproduct voor te eten. In elk vooraanstaand restaurant in de Carieb staat altijd de langouste (kreeft) als meest exclusieve maal op de kaart. De prijs van deze schaaldieren is dus ook erg hoog en we hebben maar een paar keer de mogelijkheid gehad om voor een redelijke prijs een langouste bij een plaatselijke visser te kopen. Alleen in de San Blas was er meer aanbod en was de langouste betaalbaar. Daarbij komt dat we in de San Blas de langouste zelf konden vangen.

Hier in het zuiden van Cuba is het ecosysteem perfect voor de langousten en deze dieren komen hier van nature heel veel voor. Fidel Castro zag de waarde van deze exclusieve schaaldieren als bron om buitenlandse valuta binnen te krijgen en besloot om de bevolking van Cuba te verbieden om langousten te eten. Deze tropische kreeften mogen vervolgens alleen door vissers (en deze werken natuurlijk allemaal voor de staat) gevangen worden. Na de vangst worden ze levend aangeboden aan de resorts en exclusieve restaurants waar ze voor hoge bedragen op de menukaart staan voor de toeristen. Een ander gedeelte van de vangst wordt ingevroren en geexporteerd. De kreeftenvissers hebben dus geen enkel financieel belang bij de vangst van de kreeft en zijn daardoor niet erg gemotiveerd om hard te werken. Wanneer de vissers vervolgens een buitenlandse zeilboot voor anker zien liggen in deze middle of nowhere dan willen ze maar al te graag langouste ruilen tegen andere zaken zoals rum, sigaretten, koffie, cola, etc. Voor deze mannen heeft de langouste geen waarde maar het ruilen van deze diertjes van Fidel is echter wel strafbaar...

Uitklaren in Cuba

Dinsdag 22 maart 2016

Positie Cayo Largo: 21°36.167 N 81°35.279
Na een maand Cienfuegos en een maand Cayo Largo gaan we vandaag met de Rafiki naar de marina om uit te klaren. We gaan nog een weekje naar wat onbewoonde eilanden in westelijke richting en dan zetten we koers zuid naar de Kaaimaneilanden.

Op de TV in de bar van de marina is een live-uitzending van het bezoek van Obama aan Havanna. Alle Cubanen hier in Cayo Largo vinden het prachtig dat een Amerikaanse president na 57 jaar weer een bezoek aan dit eiland brengt. Hopelijk wordt de handelsblokkade versoepeld of beter nog opgeheven. 

We horen van mensen hier op de kant het nieuws dat het echter in Europa niet zo vredig toegaat. In Brussel zijn een aantal terroristische aanslagen gepleegd en meer dan 30 mensen zijn hierbij omgekomen....

De formaliteiten voor uit te klaren worden vlot afgehandeld. Er wordt nog even aan boord gekeken of we geen Cubaan meenemen.

Rafiki aan de kade om uit te klaren.

Aan het einde van de middag gaan we voor de laatste nacht voor anker bij ons geliefde Cayo Largo. Ook dit jaar hebben we hier een heerlijke tijd doorgebracht en veel leuke en kleurrijke mensen leren kennen.

De Fransen, Cuba

Woensdag 16 maart 2016 tot en met maandag 21 maart 2016

Positie Cayo Largo: 21°36.841 N 81°34.632

De Fransen:
Het is winderig in de ankerbaai en op een dag zien we 3 kite-surfers, 2 mannen en een vrouw, tussen de boten surfen. De twee mannen zijn erg bedreven in deze sport en ze maken de meest indrukwekkende capriolen met de kite-boards. We gaan naar het strand om van dichtbij de kiters te volgen. Na een poosje surft een van de kiters naar hun dinghy aan het strand. Hij gaat, met de kite in de lucht, de dinghy met de 15 pk buitenboordmotor naar een andere plek aan het strand varen. Deze lichtzinnige aktie wordt tijdens een windvlaag afgestraft. De kite blaast hem van het bootje af en hij heeft veel geluk dat hij niet door de buitenboordmotor wordt geraakt. Hij draagt natuurlijk geen dodemanskoord... De dinghy maakt met de zware motor rondjes op het water en de circelende boot gaat wild richting open zee. Wij zien dit en springen snel in onze eigen bijboot en varen naar het onbemande, cirkelende bootje toe. Ik wacht onze kans af, druk onze dinghy met een stoot gas parallel aan het ongecontrolleerde vaartuig en Marlene springt als een volleerd apenkooister op de onbemande boot. Ik maak me uit de voeten en Marlene neemt de controle van de dinghy over en vaart het bootje naar het strand. Ze krijgt een applaus van de toeschouwers en de geschrokken kite-surfer komt naar haar toe om ons te bedanken. Hij geeft toe dat zijn aktie nogal dom was en zegt dat hij samen met zijn broer en zijn moeder hier aan het kite-surfen zijn. Zijn moeder komt ook al aanlopen en zij heeft het hele gebeuren gadegeslagen. Ze is blij dat alles goed is afgelopen en voor de moedige daad van Marlene worden we uitgenodigd voor een drankje op hun boot, een 40 voet catamaran die 100 meter vanaf de Rafiki voor anker ligt. Het wordt een gezellige avond met deze Franse familie. Vader (gepensioneerd arts uit Martinique) en moeder (ex lerares Engels uit Martinique) zijn met de boot onderweg en krijgen hier in Cuba hun drie kinderen op bezoek. Een van de twee zoons heeft een kite-school in Brazilie, de andere zoon is fysio-therapeut deels in Frankrijk en deels in Martinique. Ze wachten nog op hun dochter, schoonzoon en kleinkind, die wonen in Reunion. Dit eiland ligt boven Madegaskar ten oosten van Afrika. Ze gaan hier op Cayo Largo de jaarlijkse familie reunie vieren.

Op een morgen krijgen we nieuwe buren en dit zijn Lionel en Jamile uit Parijs op hun boot “Le Rebelle”. Zij zijn al 11 jaar onderweg met hun boot en zijn al een keer de wereld rondgezeild. Lionel is “professioneel” speer-visser. Overal ter wereld gaat hij vissen en met de verkoop van deze vissen probeert hij rond te komen. Op een morgen komt hij met zijn dinghy langszij en vraagt of wij graag vis eten. Wij zeggen dit volmondig toe en we krijgen van hem een lekkere snapper. De volgende dag krijgen we weer een vis en als dank geven we hem een fles wijn. We zien dan ook dat hij twee grote Barracuda's heeft gevangen en ik vertel hem dat wij de vis ook kunnen roken. Hier heeft Lionel wel oren naar en we spreken af dat we de Barracuda helemaal roken en dat wij zelf dan de helft mogen houden als “rookgeld”. Lionel is zo onder de indruk van de gerookte vis dat we vervolgens elke dag een grote vis voor te roken aangeboden krijgen met de zelfde deal als met de Barracuda. We roken naast de Barracuda ook een grote Snapper en een Papegaaivis van ongeveer 1 meter!

Marlene krijgt uitleg van Lionel. Hij fileert een papegaaivis van ongeveer 1 meter.

We hebben regelmatig kontakt en Lionel nodigt ons samen met Mark en een bevriend Frans koppel uit voor een diner van Conch-schelpen, Lambi in het Frans, op hun boot. Lionel, die trouwens het liefste alles doet wat God verboden heeft, heeft een stuk of 15 Conch schelpen (overigens illegaal) verzameld en Marlene en ik gaan op een vroege morgen naar hun boot om de Conch te openen en schoon te maken. Dit is een vrij klef werkje en ik zeg de bloglezer toe dat ik van het slachten en consumptie-klaar maken van een zeeslak op een van de komende blogs een foto-verslag zal maken. We leren vandag van de “professional” Lionel hoe je dit schelpdier het beste klaar kan maken voor menselijke consuptie. 's Avonds beleven we een heel gezellig Frans diner en de Conch smaakt heerlijk.

Tijdens het diner bij Lionel en Jamile maken we ook kennis met de vrienden van hun, het Franse koppel Miriam en Yves van de boot “Ariane”. Wanneer Mark, Lionel en Jamile vertrokken zijn naar Cienfuegos worden wij door dit leuke koppel uitgenodigd voor een borrel op hun stalen boot. Yves (voormalig topman bij Total) en zijn vrouw Miriam zijn twee jaar geleden de Atlantische oceaan overgestoken. Zij zijn onderweg naar Florida om de boot voor een 6-tal maanden te stallen. Zij wonen aan de Cote d'Azur en gedurende de zomermaanden verblijven ze aldaar en wanneer het wat frisser wordt, gaan ze met de boot door de Carieb zeilen. Ze komen vervolgens nog op de Rafiki op bezoek en we hopen dat we elkaar weer een keer in deze wateren tegenkomen.

Ik ben nooit vies geweest van vooroordelen en ook nu weer moet ik bekennen dat ik deze beter niet kan maken. Er zijn hier in Cayo Largo veel Franse zeilers en onze ervaringen met deze zeilers zijn hier alleen maar positief gebleken en we hebben met de Fanse zeilersgroep hier op Cayo Largo veel mooie momenten mogen beleven.

De Duitsers:
Met de bemanning van de Afrika 2, het Duitse paar Andy en Trixi maken we nog een uitstapje naar een van de resorts verderop op het eiland.

Wanneer we te voet over het strand terug willen lopen haken Andy en Trix af, de 6 km vinden zij te veel van het goede. De bemanning van de Rafiki kan deze inspanning makkelijk hebben en het is een schitterende wandeling.

De wandeling deels over zandpaadjes, langs rotskusten en het laatste stuk over een schitterend strand.

Een mooie wandeling.

Andy en Trixi zijn ook onderweg naar de Kaaimaneilanden. We borrelen samen een keer en we spreken af dat we elkaar op Grand Cayman weer opzoeken.

Toeval, Cuba

Woensdag 9 maart 2016 tot en met dinsdag 15 maart 2016

Positie Cayo Largo: 21°36.841 N 81°34.632

We zien een “oude bekende” de baai van Cayo Largo binnenzeilen. Het is de “Marlin” met als schipper Michael uit Dusseldorf. We kennen hem van Curacao en het laatste hebben we elkaar twee jaar geleden hier op Cayo Largo gesproken. Een opvallend detail is verder dat ik Michael in augustus 2011 opgezocht heb in Dusseldorf. Michael vertegenwoordigd SCS, de producent van Pactor modems, voor emailen met de SSB Radio. Ik ben toen persoonlijk langsgereden om zo'n modem bij hem thuis te kopen. Tegenwoordig chartert hij met zijn boot en zal de komende twee maanden hier in Cuba vertoeven.

De lezer zal zeggen “wat toevallig” maar het toeval heeft deze week nog iets veel operkelijkers voor ons in petto. Wanneer we op een morgen lekker ontbijten in de kuip, komt er een charterboot voorbijgevaren waarvan de opvarenden naar ons roepen: “hallo Rafiki!, hallo Rafiki!”. We kijken op en herkennen in eerste instantie de mensen aan boord niet. Dan valt ons de Vlaamse vriensdschapsvlag op in het want en wanneer ze roepen “Pain de Sucre!” valt het kwartje en vallen we vervolgens zelf letterlijk om van verbazing.
Meer dan 3 jaar geleden, om precies te zijn op 9 februari 2013, lagen we voor anker in het zuiden van Guadeloupe bij de eilandengroep “Illes de Saints” in de luwte van het eilandje “Pain de Sucre”. In het blog kun je lezen dat we toen in de nacht een botsing hebben gehad met een charterboot met Vlaamse opvarenden. Twee jaar geleden lagen we rond deze tijd in Cuba (Cienfuegos) en toen hebben we deze Vlamingen weer gezien toen ze net terugkwamen van een charterweek in Cuba. We hebben toen nog geprobeerd om hun op te zoeken, maar dat is niet gelukt. We waren twee jaar geleden al enorm verbaasd van dat toeval, maar nu kunnen we onze ogen echt niet meer geloven: komen we deze Vlamingen alweer tegen!

Ze varen richting de jachthaven en wij spreken af dat we aan het einde van de middag een praatje komen maken. Om het feestje compleet te maken komt ook onze vriend en hun landgenoot Mark ook met ons mee. Het is een super leuk bezoek. We kunnen allemaal niet geloven hoe toevallig dit is. De Vlamingen zijn drie echtparen (2 zussen en 1 broer met aangetrouwde) uit Vlaams-Belgie en ze gaan elk jaar samen op vakantie. Ze maken een rondreis over land of ze charteren een zeilboot. De laatste 3 keer dat ze een boot gecharterd hebben, was in Gouadeloupe en twee keer in Cuba en deze keren komen ze ons tegen...... We geven hun ons het web-adres van ons blog zodat ze weten waar ze de volgende keer een boot moeten charteren.

Cayo Largo, Cuba

Woensdag 2 maart 2016 tot en met dinsdag 8 maart 2016

Positie Cayo Largo: 21°36.841 N 81°34.632
Cayo Largo is een beschermd natuurgebied en je mag hier niet vissen. Toch zien we opvarenden van een charterboot vissen. We vragen dit na en zij hebben een kaart aan boord waaruit blijkt dat de ankerplek buiten het beschermde gebied ligt en dat je hier dus wel mag vissen. Wij willen geen problemen met de autoriteiten en gaan niet vissen maar desondanks nemen we de snapper die ons door deze, overigens vriendelijke, Fransen aangeboden wordt graag aan.

Zeeslakken, in de Carieb “conch” genoemd, zijn op de meeste eilanden een lekkernij en is een exclusief item op de menukaart van de restaurants. Je ziet in de Carieb overal lege schelpen van “geslachte” conch liggen en maar zelden of nooit zie je tijdens het snorkelen een levend exemplaar. 

Hier op Cayo Largo is de conch beschermd en een toeristische attractie. De toeristen die dagelijks een uitstapje maken naar het strand bij onze ankerplek komen zich vergapen aan de zeeslakken en de rode zeesterren die samen met het witte strand en de azuurblauwe water het bounty-gevoel compleet maken. Voortdurend wordt er met een zeeslak en/of een zeester in de hand geposeerd voor een foto die indruk op het thuisfront moet maken. En zoals gezegd is de populatie van zeeslakken hier in de branding indrukwekkend. 

Toch kunnen wij het niet laten om toch soms stiekem een conch mee te nemen, uit zijn schelp te peuteren en te slachten. Alhoewel ik geen fan ben van het deze door anderen geprezen lekkernij, weet Marlene toch een bereidingswijze te vinden die de conch ook voor mij een lekkernij maakt. Voor mij is dat natuurlijk erg prettig maar voor de gemeenschap conch hier op het strand iets minder natuurlijk....

De onderkant van de conch.

Een groepje baby-conch.

We kunnen hier op het eiland nauwelijks zaken inkopen. In een winkeltje bij de marina verkopen ze naast rum ook eieren, boter en soms ook kaas, aardappelen en groentes. Maar deze laatste zijn niet vaak in de winkel aanwezig. We teren dus in op de zaken die we in Cienfuegos ingekocht en ingemaakt hebben. 

Na drie weken op Cayo Largo komt een bekende boot de archipel binnen gezeild. Het is de “Begerto” met de Vlaming Mark als enige bemanningslid. We hebben ons het laatst gesproken in Colon in Panama en hij is daarvandaan hier naar toe gezeild. Ik heb respect voor de zeilers die dit soort afstanden, in dit geval bijna 800 nm single handed afleggen. We helpen Mark met inklaren bij de autoriteiten en na een klein uurtje is Mark legaal in Cuba. Aan het einde van de middag vieren we de veilige aankomst van de “Begerto” gepast met een borrel.

Cayo Largo, Cuba

Woensdag 24 februari 2016 tot en met dinsdag 1 maart 2016

Positie Cayo Largo: 21°36.841 N 81°34.632
Na een goede week komt ook de Maraki met Lucy en John naast ons voor anker en we kunnen tijdens een strandborrel lekker bijkletsen. We maken ook kennis met de Roemeen Samuel die samen met zijn vrouw Margot een zeiltocht rond de wereld maakt. Sam is in de tijd van het communistische regime in Roemenie naar Duitsland gevlucht. Daar heeft hij een succesvol bedrijf opgebouwd. Hij geeft mij een andere visie op het socialistische Cuba. Natuurlijk is de gezondheidszorg, scholing en veiligheid in Cuba veel beter als in de omringende landen maar de mensen mogen Cuba niet verlaten en daardoor ontneem je hun een heel belangrijk iets, vrijheid. Sam zegt hierover: “al is de kooi prachtig, luxe en van goud, het blijft een kooi, en zo wordt het door de meeste mensen hier intens ervaren”. En deze terechte sterke drang naar vrijheid zal ook hier op den duur het socialistische systeem verdrijven naar een meer vrije (en kapitalistische) samenleving. Op welke manier en hoe snel deze transitie zal verlopen, zal de tijd ons leren. Ik hoop voor de Cubanen dat dit vreedzaam en zonder veel sociale onrust zal gebeuren. En verder hoop ik dat er in het Cuba van de toekomst nog veel van de waardes waar Che en Fidel voor gevochten hebben, behouden zullen zullen blijven.

Maar deze transitie zal naar onze verwachting snel gaan. De prijzen op Cayo Largo zijn in vergelijking met twee jaar geleden al verdubbeld, de ankerplek is regelmatig druk met meer dan 20 boten en we zien een paar keer superjachten met een Amerikaanse vlag hier voor anker liggen. Volgende week komt Obama oficieel op bezoek in Havanna en zal praten met Raoul en Fidel. Misschien staat er over twee jaar wel een McDonnalds hier in de marina......

Het strand van Cayo Largo.

Cayo Largo, Cuba

Woensdag 17 februari 2016 tot en met dinsdag 23 februari 2016

Positie Cayo Largo: 21°36.841 N 81°34.632
We maken een uitgebreid verslag van de aanvaring klaar voor de verzekering. Gelukkig is er hier op het eiland internet en kunnen we alles via email regelen. Harrie, de stuurautomaat, had een schroefje los en deze was snel gerepareerd. Al met al kunnen we weer veilig met de Rafiki op pad.

Het weer is hier op deze eilanden prachtig, alleen met noordelijke wind koelt het 's nachts flink af en moeten we weer onder een dekbed slapen.... Er is veel zon en geen regen van betekenis.
We maken kennis met de opvarenden van charterboten die hier in de baai voor anker liggen en zo komen we ook op sociaal vlak niets te kort. Het verfwerk in de salon vordert gestaag en het resultaat is ronduit prachtig!

Vele dieren tijdens een van onze wandelingen.