Pedro Bay (Jamaica), wandeling rotspunt

Woensdag 14 mei 201

Positie Pedro Bay: 17°51.835' N 77°44.526 W
Pedro Bay is heel pittoresk. Er zijn wat vissersboten op het strand en in het zuiden van de baai begint een rotsachtige kust. We gaan aan land en we vinden een kleine supermarkt en ook kunnen we wat groenten kopen bij een plaatselijke boer. We kopen oa een bevroren kippetje in de supermarkt. Eindelijk eten we weer eens vlees na een week uitsluitend vis. De gevangen koningsmacreel was weliswaar lekker, maar was ook veel groter als gedacht. We hebben hier 4 dagen uitgebreid van kunnen eten, zowel lunch, voorgerecht als hoofdgerecht.

In het dorp maken verscheidene mensen kooien waarmee vis gevangen wordt.

We maken vervolgens een wandeling door de rotsachtige kust. Het is in dit gedeelte van Jamaica veel droger als in het noorden. Alles is vrij dor en hier aan de kust is het begroeid met palmen en cactussen, het lijkt op het landschap van Curaçao.

Plaatselijke bevolking zit op de laatste grote rotsblok te vissen.

Rotsachtig paadje wordt dus veelvuldig gebruikt door de vissers.

Als we terugkomen op het strand komen we in contact met de Amerikaanse toeriste Jill. Zij is met een vriendin op vakantie en heeft een appartement gehuurd hier direct aan het strand. Zij is kunstenares en blijkbaar ook spiritueel. Het is vandaag volle maan en dit moet gevierd worden met een “full moon party” op het strand, compleet met kampvuur. ’s Avond gaan we, gewapend met wat rum en cola, samen met de Amerikaanse vrouwen de maan vereren.

Mooi kampvuur. Voor de temperatuur was het niet nodig.

Het zorgde wel voor een gezellige sfeer.

Black River – Pedro Bay (Jamaica)

Dinsdag 13 mei 201

Positie Pedro Bay: 17°51.835' N 77°44.526 W
’s Morgens bij zonsopgang, 05:30 uur, is er een mooie westelijke wind zodat we besluiten om weer eens een keertje te zeilen. Vanaf Bloody Bay hebben we niet meer kunnen zeilen. De overheersende wind is hier ook de passaat, deze is uit het oosten en dat is nu net de richting die we op willen.
Nu maken we het wat ingewikkelder. Door het opwarmen van het binnenland (en afkoelen) ontstaat een windstroom in het eerste geval naar het land toe en in het tweede geval van het land af. Door opwarmen stijgt de warme lucht op en deze wordt dan van de koele zeekant “bijgevuld”. Landwind heet dit in het al bekende zeilersjargon. We hebben wel eens op een warme dag in Nederland, de wind was zwak uit het oosten, door dit effect met een windkracht vier op westenwind parallel aan de kust gezeild! Nu proberen we deze winden hier te begrijpen en vandaag dachten dat we het effect te pakken hadden, maar helaas. Na een uur heerlijk zeilen moet de motor weer aan en krijgen we wederom een krachtige wind (en stroming) op de kop.

We gaan voor anker in een mooie baai, maar de wind blijft krachtig en we hebben behoorlijk golfslag. Dit belet ons om naar de kant te gaan. In de eerste plaats is het niet comfortabel maar ook willen we de Rafiki onder deze omstandigheden niet onbemand achterlaten. Morgen misschien beter…

De onderstaande foto’s hebben we de volgende dag gemaakt.

Great Pedro Bay.

Rafiki ligt te schommelen achter zijn anker.

In de baai en op het strand is het erg rustig.Alleen enkele vissers zijn actief.

Black River (Jamaica), blog bijgewerkt

Maandag 12 mei 2014

Positie Black River: 18°01.281' N 77°51.314 W
We hebben in Black River ontzettend goed internet, dus we beslissen om vandaag hier te blijven, zodat we enkele films kunnen downloaden en het blog kunnen bijwerken. Op het einde van de dag zijn we zeer tevreden. We kunnen vanavond weer een aflevering “smeris” bekijken en we zijn blij dat het blog weer up to date is.

De vissersvloot van Black River. Over het algemeen oude schepen in een slechte toestand van onderhoud.

Het einde van de rivier en het begin van de zee is hier duidelijk zichtbaar.

De rivier neemt onderweg veel groen mee. Dit drijft allemaal richting zee.

Black River (Jamaica), krokodillen

Zondag 11 mei 2014

Positie Black River: 18°01.281' N 77°51.314 W
Bij Black River komt de rivier de Black River uit in de Caribische zee. De Black River is de grootste rivier van Jamaica en hier rond de baai is een grote delta van het uitwaaiergebied van deze rivier. Deze natte rivierdelta is geheel begroeid met mangroven en hier leven nog wilde krokodillen. Geen kaaimannen maar originele Zuid-Amerikaanse krokodillen die hier in Jamaica inheems zijn. Black River is dus één van de plekken waar de cruiseboot mensen tijdens hun ééndaags bezoek massaal naar toe gebracht worden.
Het stadje Black River stelt net als de meeste grotere plaatsen in dit land niets voor en we zijn snel uitgekeken. We gaan dus op zoek naar de krokodillen.Vandaag is er geen cruiseboot in het land dus er liggen ongeveer 30 (!) rondvaartboten voor de krokodillensafari werkeloos aan de oever.

Op onze expeditie boot is ook nog een Indiaas gezin dat hier op het eiland woont en ook eens een keer deze levensgevaarlijke reptielen in het wild wil zien. Beelden van de horrorfilm “Anaconda” doemen in mijn gedachten op, een rivier vol levensgevaarlijke krokodillen….
De tocht begint bij een kolonie kleine reigertjes met een punk kapsel. Nadat we hier een fotomoment voor gekregen hebben, varen we verder richting het gevaar.

Na een paar honderd meter mindert de boot vaart en gaat langzaam naar de rechterkant van de rivier, hier zit de eerst krokodil! Het vraatzuchtige roofdier is ongeveer 3 meter lang en heeft volgens onze gids ook een naam, Julius. Ik maak een paar strooibewegingen en Julius is direct geïnteresseerd en zwemt naar de expeditie boot. Niet om in de aanval te gaan, de boot tot zinken te brengen en ons te verslinden, maar hij heeft een ander doel, hij wil kip. Bij navraag waarom de krokodil dit gedrag vertoont, geeft de gids een beetje beschaamd toe dat de krokodillen af en toe kip gevoerd worden. Zo blijven ze braaf op dezelfde plek en worden ze niet agressief richting bezoekers. Julius ziet dat we geen kip hebben en zwemt teleurgesteld terug naar zijn vertrouwde stekje, wachtend op de volgende boot.

 

De volgende krokodil heeft blijkbaar al genoeg kip gehad dus John, zo heet hij volgens onze gids, neemt niet eens de moeite om zich te bewegen.

 

De derde en laatste krokodil die we bezoeken is Peter maar hij is “niet thuis”, niet te zien dus. “Het is zondag dus hij is waarschijnlijk naar de kerk” grapt de gids nog. Vervolgens varen we door de mangroven terug. 

Natuurlijk, deze tocht door de mangroven is best mooi en je ziet veel vogels maar op de keper beschouwd is deze krokodillentoer, zoals alle cruiseboot attracties in dit land, onecht en super gecommercialiseerd.

Belmont – Black River (Jamaica)

Zaterdag 10 mei 2014
Positie Black River: 18°01.281' N 77°51.314 W
 In de morgen besluiten we ankerop te gaan voor een stukje van 15 NM verder zuid, naar Black River. Het weer is rustig en we hebben de komende dagen geen window om te zeilen, dus zullen we deze afstand met de motor moeten volbrengen. Eenmaal op open water krijgen we een flinke wind uit het zuiden, op onze kop, met wel 30 knopen wind. Tijdens dit rumoerige motortochtje heeft Marlène met haar nieuwe vistechniek beet! De vis wordt met de gaf (een grote vleeshaak aan een stok) binnen getild en het blijkt weer een “nieuwe” vis voor ons te zijn.

Na wat opzoekwerk blijkt dat we te maken hebben met een koningsmacreel. Dit exemplaar is 95 cm lang en ongeveer 5kg zwaar. Natuurlijk wordt deze vis eerst rauw als voorgerecht gegeten als sashimi (heel lekker!) en ’s avonds heerlijk in mootjes met een bloemdeegje.

Belmont (Jamaica), cursus vissen

Vrijdag 9 mei 2014

Positie Belmont: 18°09.400' N 78°01.978 W
Vandaag lopen we nog richting Bluefield, maar de weg is eentonig en niet interessant.

En weer liggen we alleen voor anker.

Wat een mooie kleuren.

Als we terugkomen bij de steiger komen wij de vissers tegen, waarvan we gisteravond nog een tonijn gekocht hebben. Ze hadden onderling discussie gehad of we nu wel of niet wind-in konden zeilen zonder motor. Nadat we hen uitleg gegeven hebben en nog wat stoere vissersverhalen uitgewisseld hebben, laten zij ons hun kunstaas zien en ook krijgen we informatie over hun tactiek. Worden we dan toch nog goede vissers? Marlène brengt in ieder geval de opgedane kennis in de praktijk en zij prepareert haar visgerei (we hebben natuurlijk nog steeds competitie) zoals de visser dit voorgedaan heeft.

De boten van de vissers, aangesloten bij de coöperatie.

In de namiddag wordt de watermaker weer in bedrijf genomen. De werking is goed maar de opbrengst is 25% te laag. We zullen de opvoerpomp in Curaçao moeten vervangen.

En weer een prachtig avondlicht. 

Belmont (Jamaica), Beeston Spring

Donderdag 8 mei 2014

Positie Belmont: 18°09.400' N 78°01.978 W
Natuurlijk is er weer tijd ingepland voor een verkennende wandeltocht in de binnenlanden van Jamaica. We hebben dit keer gekozen om met de bus naar Beeston Spring te gaan en vandaaruit de weg terug naar Belmont te bewandelen. 

Ook nu komen we in een prachtig bebost berg/heuvellandschap met prachtige vergezichten en pittoreske Jamaicaanse dorpen en vriendelijke bewoners. 

Oerwoud.

  

We zien heel veel slakken in dit bos.

Huizen zijn simple, maar de omgeving is erg netjes.

En Jamaicanen houden van karretjes en van kleuren (rood,geel,groen).

Houthandelaar.

Rond de middag eten we hier een lekker kippetje. 

 

’s Avonds komt vissersboot nummer 7 terug van zee met een grote vangst. Zij hebben een grote blue marlin gevangen (80 pond) en ongeveer 50 tonijnen. Zij zijn zo vriendelijk, dus wij kopen nog een tonijn van de vissers.

En we genieten van de mooie zonsondergang.

De Jamaicanen zeggen dat de westkust van Jamaica de mooiste zonsondergang ter wereld heeft.

Beoordeel zelf maar.