Saint Pierre (Martinique) – Roseau (Dominica)

Maandag 14 januari 2013

Positie Roseau: 15°17.444' N 61°22.812 W
Martinique is te georganiseerd en te Europees. Alles is netjes verzorgd en daardoor is de saus er een beetje af. Het originele, primitieve en rauwe van de Micky-Mouse landjes die we in de Carieb tot nu toe bezocht hebben, is hier door een brave Europese burgerlijkheid weggespoeld en daardoor verliest dit eiland veel van zijn charme en aantrekkingskracht. Het is hierdoor wel veilig maar niet meer verassend en spannend. Wij willen weer naar de echte Carieb en gaan daarom ankerop naar het volgende land(je): Dominica. Maar eerst bunkeren we natuurlijk nog een paar stokbroodjes: deze gaan we missen!

In de vroege morgen klaren we uit en gaan we 35 nm noordwaarts naar onze nieuwe bestemming Dominica.

Marlène heeft net het groot zeil gereefd.

We doen echt ons best maar we hebben al een eeuwigheid niets meer gevangen en ook vandaag niet, helaas. In de namiddag pikken we een mooring op iets onder de hoofdstad Roseau.

Dorrie en Marlène hijsen de vlag van Dominica en de Q-vlag (betekent: nog niet ingeklaard).  

Saint Pierre (Martinique), zondag wasdag

Zondag 13 januari 2013

Positie Saint Pierre: 14°35.937' N 61°04.181 W
Deze zondag is het wasdag. In het dorp is een wasserette en Dorrie en Lei gaan de was doen als Loud en Marlène het blog wat bijwerken. Het is ongelofelijk hoe slecht het internet is in Martinique. Op de boot is internet niet mogelijk en in een café vaak moeizaam. Goed internet lijkt in dit “Europa van de tropen” wel op een godswonder, terwijl we midden in de rimboe van Gambia en Senegal UMTS dekking hadden.

Hangouderen in Saint Pierre.

Saint Pierre.

Uitzicht op de krater, welke meestal omsingeld is door wolken.

Saint Pierre (Martinique), rumdestileerderij

Zaterdag 12 januari 2013

Positie Saint Pierre: 14°44.518' N 61°10.669 W

 

 

's morgens eerst naar de markt voor verse groenten en fruit.

 

Winkeltje in Saint Pierre.

Saint Pierre is de voormalige hoofdstad van Martinique. Het was aan het begin van de 20ste eeuw het “Parijs van de tropen”, een stad van ongeveer 30.000 inwoners. De economie van Martinique floreerde en de hoofdstad Saint Pierre straalde dit ook uit. Op 8 mei in 1902 slaat een ongelofelijk noodlot toe. De vulkaan “Mount Pelee” breekt totaal onverwacht uit en Saint Pierre wordt als een Pompey in de moderne tijd door deze eruptie overvallen. Een pyroclastische stroom uit de vulkaan vernietigt in een paar minuten de complete stad. Nagenoeg alle 30.000 bewoners komen in deze afschuwelijke ramp om het leven en van de stad zijn alleen nog maar een paar ruines over.

 

 

Nog overgebleven ruines.

Fort de France wordt vervolgens tot hoofdstad benoemd en nu wonen nog maar 4.500 inwoners in wat opnieuw opgebouwd is van Saint Pierre.
We maken een wandeling naar de plaatselijke rumdestileerderij en plukken onderweg verse mango’s en sinasappelen, zo langs de straat.

 

Onderweg naar de rumdestileerderij.

Uitzicht op de suikerrietvelden en de zee.

 

Fort de France (Martinique) – Saint Pierre (Martinique)

Vrijdag 11 januari 2013

Positie Saint Pierre: 14°44.518' N 61°10.669 W
Deze vrijdag gaan we nog even bunkeren in Fort de France en daarna gaan we kijken naar de terminal van de cruiseboten.

Dorrie bekijkt de aankomst van een cruiseschip.

We scoren in de duty-free shop nog een lekker likeurtje (tip van Marie).
’s Middags gaan we ankerop en zeilen we naar Saint Pierre.

Anker ophalen is lastig als de dinghy al op het voordek ligt.

 

Onderweg vliegt een helikopter vrij vlak achter ons langs.

Saint Pierre ligt in het noordelijke gedeelte van het eiland. Het eerste deel van dit tochtje is prima bezeild maar de laatste 6 mijl slaat de luwte van het eiland onverbiddelijk toe. We moeten helaas motoren.

Tegen het einde van de middag gaan we voor anker voor Saint Pierre.

 

 

Loud bekijkt met de verrekijker de ankerplaats van Saint Pierre, Marlène bekijkt de situatie op de kaartenplotter.

Fort de France (Martinique), klussen

Donderdag 10 januari 2013

Positie Fort de France: 14°35.937' N 61°04.181 W
Werk aan de winkel. Loud repareert de kraan in de kombuis, de navigatielichten van de dinghy en het kompas. Marlène maakt nieuwe hoeslakens voor ons bed. De gasten, Dorrie en Lei, vermaken zich deze dag met een stadsverkenning in Fort de France. De bibliotheek is het enigste gebouw wat de moeite waard is.

 

 

 

Fort de France (Martinique), uit eten met Louis en Marie

Woensdag 9 januari 2013

Positie Fort de France: 14°35.937' N 61°04.181 W
Vandaag gaan we shoppen in Fort de France.

's Morgens wordt nog de vlag van Dominica afgemaakt (met sterren en papegaai).

In de avond gaan we samen met Marie en Louis van de Butterfly eten in de stad. Een lekkere, typisch Franse maaltijd in een vriendelijk en knus restaurant. Na het eten bewonderen we nog even een drumband die voor de carnaval repeteert en komen Louis en Marie nog even een afzakkertje nemen op de Rafiki.

Uit eten met Louis, Marlène, Dorrie, Marie, Lei en Loud.

Grand Anse d’ Etang (Martinique) – Fort de France (Martinique)

Dinsdag 8 januari 2013

Positie Fort de France: 14°35.937' N 61°04.181 W
Vandaag gaan we van de mooring af en zeilen naar de andere kant van de baai naar Fort de France. Fort de France is sinds 1902 de hoofdstad van dit eiland. Voorheen was dit St Pierre in het noorden, maar deze mooie stad (“het Parijs van de Carieb”) is op 8 mei 1902 van de wereld weggevaagd door een vulkaanuitbarsting.
Fort de France telt 170.000 inwoners (Martinique telt 400.000 inwoners) en is een echte stad, compleet met Mc Donalds, winkelcentra, stoplichten en voetgangerszones. De stad is niet erg pittoresk. Er is veel beton en weinig gebouwen van de koloniale tijd en de stad maakt daardoor een beetje een troosteloze indruk.
Na een pittig zeiltochtje met vlagen tot 7 Bf gaan we in de middag voor anker in een baai net voor de muren van het fort.

Marlène is net klaar met het zetten van een rif in het groot zeil.

 

Zeer luxe boot, ACE.

 

Dit is de bijboot van de ACE met oa helikopter, speedboot, jetski's etc.

 

 

Hier zien we de Ultra liggen, maar ook de Nederlandse boot “Butterfly” van de Groninger Louis met zijn Zweedse vriendin Marie. Louis hebben we eerst ontmoet in Dakar, vervolgens in Suriname en voor het laatst in Trinidad.
Ook hier hebben we geen internet. Het is opvallend dat er in het rijke Martinique geen beschikbare WIFI signalen op de boot beschikbaar zijn. Hierdoor komen we achter te liggen met het blog en zijn we moeilijk bereikbaar voor het thuisfront.