Clifton (Union Island) en omgeving

Woensdag 14 november 2012

Positie Cifton: 12°35.765' N 61°24.758 W
We gaan aan land in het dorp Clifton. Er is een kleine marina in Clifton waar plek is voor een 10-tal boten.

Haaien in een poel bij de marina.

 
Het dorp is heel kleurrijke en heeft een typisch Caribische sfeer en uitstraling. Mooie winkeltjes, hotels, restaurants en heel typische fruitstalletjes. We krijgen de indruk dat St. Vincent meer de Caribische sfeer uitstraalt dan het buurland Grenada.



Gesloten kraam op de fruitmarkt.

 

Het spreekt voor zich, welke kant we op moeten.

 

Een mooier uitzicht na de dood, kun je je bijna niet voorstellen.

 

Op de ankerplek komen we een fenomeen tegen dat we voor het eerst in Carriacou, Tyrrel Bay, tegengekomen zijn, namelijk de “Boat Boys”. Dit zijn lokale bewoners in een baai die de kost verdienen door zaken aan geankerde boten te verkopen. Dit is in het algemeen brood, groenten, rum, wijn, vis en kreeft. Andere Boat Boys proberen een moorring te verkopen zodat je niet de moeite hoeft te doen om het anker uit te gooien. In de ankerbaai van Clifton racen de Boat Boys af en aan. Met hun vrolijk geverfde speedbootjes met 40 – 70 pk buitenboordmotor onderscheppen ze elke boot die aan komt varen. Zelfs tijdens het ankeren werd ons al gevraagd of we groenten of vis wilden kopen. In het begin is dit leuk en apart maar vervolgens gaat het gejekker door de ankerbaai en het gezeur om iets te kopen je vervelen.

Tijdens ons verblijf in Trinidad hebben we (zie ons blog van Mei) kennis gemaakt met de Noor Bjorn op zijn mooie boot de “Carmen Sita”. Als opstapper had hij Shermel Lewis uit Union Island aan boord. ’s Middags vragen we in Clifton waar Shermel woont en even later is het een leuk weerzien met Shermel! We worden voorgesteld aan haar familie en praten met haar over de plannen van komend jaar.

Petit St. Vincent - Hillsborough, Hillsborough – Clifton (Union Island)

Dinsdag 13 november 2012

Positie Cifton: 12°35.765' N 61°24.758 W
Vanmorgen zeilen we terug naar Hillsborough (Carriacou) om uit te klaren uit Grenada. Nadat we de papieren tijger van de plaatselijke burocratie weer gevoed hebben en de nodige stempels in onze paspoorten geslagen zijn, gaan we weer naar een volgend land, namelijk St. Vincent.

Vlag St. Vincent.

 

 

St. Vincent is een voormalige Britse kolonie en volgens de overlevering heeft kapitein Blight, een paar jaar na de muitery op zijn schip “the Bounty”, hier de broodvruchtboom geïntroduceerd vanuit Polynesië (Stille Oceaan). En vanaf dit eiland is deze vrucht een belangrijke voedselbron voor de Carieb geworden. Het is maar dat je het weet.

Veel soorten fruit verkrijgbaar op de markt in Clifton.

St. Vincent bestaat uit een groot aantal eilandjes en het meest noordelijke en grootste eiland heet dan ook St. Vincent. De rest heeft als verzamelnaam “the Grenadines”. Deze eilandengroep is bekend door zijn paradijselijke stranden, schildpadden en koraalriffen. Een groot gedeelte van de filmserie “Pirates of the Caribiën” is hier in deze eilandengroep opgenomen.

We gaan voor anker bij Union Island, hier kunnen we inklaren. Om in te klaren moeten we naar het vliegveld(je) waar de douane en immigratie naast elkaar kantoor houden. We hoeven maar drie formulieren in te vullen en na 5 stempels zijn we nu officieel en legaal in dit land. Na het inklaren zien we nog twee bekenden in de ankerbaai: “Rufus” met Marion en Harald en “Gem” met het Franse gezin Gerard, Elenore en dochter Marin. Deze laatste heeft bij ons langszij gelegen in French Gyana, alweer 7 maanden geleden. Samen met de bemanning van de bovenstaande boten gaan we tegen de avond nog een “sundowner” drinken op “Happy Island”, een kunstmatig micro-eilandje. St. Vincent had een probleem met de enorme afvalberg conch-schelpen. De bareigenaar heeft de gemeente een voorstel gedaan om de schelpen te verwerken als fundering voor zijn eiland, gebouwd op het rif. Als tegenprestatie kreeg hij toestemming om op het eiland een bar te exploiteren.

Happy Island.

Na het eten gaan we in de avond nog even naar de “Rufus” om met Harald en Marion bij te kletsen.

Petit St. Vincent, Wandeling op Petit Martinique

Maandag 12 november 2012

Positie Petit St. Vincent: 12°32.005' N 61°23.163 W
Vandaag gaan we met de dinghy naar Petit Martinique. Het is een ander land en het klinkt heel ver weg, maar het is maar 5 minuten met de dinghy. Op advies van een bewoner van Carriacou moeten we de berg van Petit Martinique beklimmen. Op deze berg zou een mooie rotsformatie staan. Na een hele klim bergop en het einde van de weg, besluiten we toch weer naar beneden te gaan. De rotsformatie hebben we niet gevonden of bedoelt hij soms de stenen op onderstaande foto.

Zal dit de rotsformatie zijn. Wij vinden hem niet bijzonder.

Het blijkt al snel dat de hoofdbewoners van Petit Martinique niet mensen zijn, maar geiten. Overal naast de weg grazen ontelbare geiten. De flora op dit eilandje is meer Zuid-Europees, in de weide omtrek is geen jungle te ontdekken. Er zijn geen duidelijke paden en als je iets van de “bewoonde wereld” verwijderd bent, zie je overal troep. Buiten het dorp wordt het afval gewoon naast de weg gedumpt.

Tussen de struiken staat nog een sorteermachine,

maar wat moet hier gesorteerd worden???

Niet voorbereid op toerisme is dit eilandje met zijn bewoners wel een beetje koddig. Met gebrek aan mooi strand en mooie vergezichten heeft Petit Martinique te weinig te bieden om een grote trekpleister te worden. We drinken nog iets in een barretje bij de terugweg. Het enige bier dat ze hebben is....Heineken, gebrouwen in ons eigen vaderland.

Deur van de kroeg.

 

 

Als er 5 mensen in de kroeg zijn, is de kroeg vol.

 

 

 

Petit St. Vincent, PSV

Zondag 11 november 2012

Positie Petit St. Vincent: 12°32.005' N 61°23.163 W
Petit St. Vincent wordt officieel afgekort als PSV. Er is maar een eiland ter wereld dat PSV heet en ik vind daarom dat elke zichzelf respecterende supporter van deze Eindhovense voetbalclub eenmaal in zijn leven voet gezet moet hebben op deze heilige PSV grond. Vergelijkbaar met de Koreanen die het Oost-Gelderse dorp Varsseveld als voetbal-bedevaartsoort gekozen hebben, moeten ook de trouwe PSV-fans op Petit St. Vincent verplicht een vakantie boeken en na afloop een potje strandzand van dit eiland meenemen en dit kleinnood hun verdere leven lang op hun nachtkastje koesteren en aanbidden. Het kost natuurlijk wel wat maar je krijgt er natuurlijk ook super veel voor terug. Dat hier in de winter geen trainingskamp is voor de Eindhovenaren of dat selectiespelers geen gratis toegang hebben tot dit prachtige resort is voor mij een volslagen raadsel. Mogelijk is dit toch valse zuinigheid van het management van de club uit het Lampegat. Hopelijk dat dit blog de Eindhovenaren alsnog op andere gedachten brengt.

Niet geschoten, altijd mis: we gaan aan land op PSV en vragen of we het eiland mogen verkennen. Helaas krijgen we nee op ons request. Dus maken we rechtsomkeer en varen naar Petit Martinique aan de overkant. Het is zondag dus is het dorp in rust en zijn de winkels dicht. Het is een mooie zonnige dag en we maken een korte wandeling door het dorp.

Tyrrel Bay – Petit St. Vincent

Zaterdag 10 november 2012

Positie Petit St. Vincent: 12°32.005' N 61°23.163 W
Vandaag zeilen we verder naar het noorden. De bewoners van deze streek zijn wel erg lui geweest met betrekking tot de naamgeving van de eilandjes in deze omgeving. Je zou eigenlijk verwachten dat deze paradijselijke eilanden mooie romantische namen hebben. De bevolking heeft daarentegen blijkbaar gedacht: “op welk eiland lijkt ons eilandje eigenlijk het meeste?”, en heeft vervolgens deze naam gekozen met “petit” ervoor. We gaan voor anker voor het strand van Petit St. Vincent. Dit eiland is deel van het mini-staatje St. Vincent. Dit eiland ligt tegenover Petit Martinique, een eiland van de staat Grenada. Zuid van Petit Martinique ligt trouwens nog Petit Dominique....

We liggen naast een uitgestrekt strand van het eiland Petit St. Vincent, afgekort PSV. Dit eiland is particulier bezit en bestaat uit een groot resort, bedoeld voor de mensen met geld. Het verblijf op dit resort kost dan ook ongeveer 1.000 euro per nacht voor een 2-persoonskamer: http://www.petitstvincent.com/rates/nightly-rates.html. We mogen alleen op het strand komen en als er plaats is ook in de bar. Alleen met een reservering voor het restaurant mag je verder het eiland op.

 

Tyrrel Bay, Windward en landschildpad op de terugweg

Vrijdag 9 november 2012

Positie Tyrrel Bay: 12°27.325' N 61°29.41 W
Carriacou is een heel klein eiland van 34 km2, in grootte vergelijkbaar met Vlieland. Er wonen ongeveer 5500 mensen op dit eiland(je). Vandaag gaan we met de bus naar het uiterste noorden van dit eiland, naar het plaatsje Windward. In dit kleine dorpje worden nog op traditionele wijze houten vissersboten gebouwd. Je hebt hier een prachtig uitzicht op de eilanden Petit Martinique, Petit St. Vincent en Union Island. Ook de Tobago Cays kun je van hieraf mooi zien liggen.

Ook in Windward leuke gekleurde huisjes.

 

Werf van Windward.

 

Sterke wind aan de oostkust van Carriacou.

 

 Wat je allemaal van pallets kunt maken. 

We maken een wandeling via de noordkant terug naar Hillsborough. Dit is een prachtige tocht, deels over heerlijk rustige kleine wegen, waar we niemand tegenkomen.

Op wat geiten na.....

Plotseling zien we midden op de weg een schildpad staan. Dit prachtige dier blijkt een Morocoy te zijn, een schildpad die op dit eiland nog regelmatig gezien wordt. Verder zien we onderweg ook nog een kolobri.

 

 

 

Eenmaal in Hillsborough besluiten we om ook het laatste stuk naar Tyrrel Bay lopend af te leggen. We moeten door dichte mangrovenbos lopen/klimmen.

Om de route af te korten, moesten we een stuk door de mangrovebossen.

We hebben totaal vandaag 14 km gewandeld en hebben meer dan de helft van het eiland rondgelopen.

We hebben vanaf Windward (rechtsboven) via de noordpunt en de witte route aan de

noordwestzijde gelopen naar Tyrrel Bay (linlksonder op de kaart).

’s Avonds gaan we naar Lambi Queen, een bar/restaurant waar een steelband optreedt. Muziek maken op een steeldrum zal best moeilijk zijn en gezamelijk met meerdere steeldrummers arrangementen spelen van muziek uit de 80-er jaren nog veel moeilijker, maar...het kan ons niet zozeer boeien. Sterker nog, na twee a drie nummers vinden wij het wel mooi geweest, maar helaas gaat de band enthausiast door tot veel genoegen van de rest van het publiek. Later die avond gaan we moe maar voldaan te kooi.

Tyrrel Bay, Wandeling naar de noordpunt van Tyrrel Bay

Donderdag 8 november 2012

Positie Tyrrel Bay: 12°27.325' N 61°29.41 W
Één van de boten hier op de ankerplek is de Soleil II van Klaus en Heidi. Zij hebben een aluminium schip dat wij al een keer in Nederland gezien hebben. Jochen (een collega van Loud) heeft hetzelfde type zeiljacht in Friesland liggen.

Aan het einde van de middag maken we nog een wandeling naar de noorkant van Tyrrel Bay. Onderweg zien we nog een slang van ongeveer 1 meter lengte het zandpad oversteken. Helaas konden we geen foto maken. Hij was te snel.

 

 

Mangroven Tyrrel Bay.

 

Het huis staat er niet meer, de trap nog wel.